Στο ΣτΕ έχουν καταθέσει αίτηση Αναστολής η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας, η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος, η Ένωση Διοικητικών Δικαστών και η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, ενώ η κύρια προσφυγή των πέντε αυτών Ενώσεων θα συζητηθεί ενώπιον της Ολομέλειας του Ανωτάτου Ακυρωτικού, στις 13 Ιανουαρίου 2017 και στη συνέχεια, μέσα σε επόμενο διάστημα, θα εκδοθεί η σχετική απόφαση.

Αναλυτικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ, με πρόεδρο τον Νικόλαο Σακελλαρίου και εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας, Δημήτρη Σκαλτσούνη, στην υπ’ αριθμ. 373/2016 απόφαση Αναστολής, έκρινε ότι από την υλοποίηση της σχετικής νομοθεσίας για την ηλεκτρονική κατάθεση των δηλώσεων πόθεν έσχες, κλπ των δικαστών και εισαγγελέων, είναι δυνατόν να προξενηθεί σε αυτούς βλάβη μη επανορθώσιμη.

Το ΣτΕ αναφέρει τους ισχυρισμούς των δικαστικών Ενώσεων περί της αντισυνταγματικότητας κλπ των σχετικών νομοθετικών ρυθμίσεων για την ηλεκτρονική κατάθεση των δηλώσεων πόθεν έσχες.

Ειδικότερα, η αίτηση Αναστολής έγινε δεκτή με το αιτιολογικό ότι η πλειονότητα των 15 μελών της αρμόδιας επιτροπής που θα ελέγξει τις δηλώσεις, δεν είναι δικαστές και ότι το ελληνικό Δημόσιο δεν προέβαλλε ότι συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι δημοσίου συμφέροντος που να επιβάλλουν την άμεση εκτέλεση της από 13.10.2016 απόφασης των υπουργών Δικαιοσύνης και Οικονομικών για την ηλεκτρονική υποβολή των δηλώσεων.

Στην απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ επαναλαμβάνονται οι ισχυρισμοί των δικαστικών Ενώσεων ότι το νομοθετικό πλαίσιο για την ηλεκτρονική υποβολή των δηλώσεων πόθεν έσχες, είναι αντίθετο σε συνταγματικές αρχές, όπως είναι της διάκρισης των λειτουργιών, της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας των δικαστικών λειτουργών, της ισότητας, της αναλογικότητας, κ.λπ.

Επίσης, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στους ισχυρισμούς των Ενώσεων για τον άμεσο κίνδυνο διαρροής των προσωπικών δεδομένων (στοιχείων) των δικαστών, καθώς η αρμόδια αρχή που θα επεξεργάζεται το περιεχόμενο των δηλώσεων, απαρτίζεται από πρόσωπα που δεν απολαμβάνουν εγγυήσεων προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας.

Όπως είναι γνωστό, η «Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότης και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Πόθεν Έσχες» που θα επεξεργάζεται και θα ελέγχει τις δηλώσεις πόθεν έσχες, είναι 15μελής και πρόεδρος της είναι ανώτατος εν ενεργεία εισαγγελικός λειτουργός (θα διορίζεται από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο), ενώ τα άλλα 14 μέλη θα διορίζονται από τους υπουργούς Δικαιοσύνης και Οικονομικών, μετά από πρόταση της Τράπεζας της Ελλάδος, της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, κ.λπ.

Να επισημανθεί ότι από το ΣτΕ δεν έχει εκδοθεί απόφαση επί της αίτησης Αναστολής που έχει καταθέσει η Ένωση Μελών του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Η διερεύνηση της υπόθεσης ξεκίνησε ύστερα από καταγγελία πατέρα 14χρονης, σύμφωνα με την οποία άγνωστος χρήστης/ες του διαδικτύου, έχοντας αποκτήσει με παράνομο τρόπο πρόσβαση στο προφίλ της κόρης του σε γνωστή σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, ανήρτησε δημόσια άσεμνες φωτογραφίες της.

Τα ανωτέρω καταγγελλόμενα τέθηκαν υπόψη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, η οποία εξέδωσε βούλευμα για την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών.

Στο πλαίσιο αυτό διενεργήθηκε ενδελεχής και εμπεριστατωμένη αστυνομική έρευνα των ψηφιακών στοιχείων – δεδομένων από την οποία ταυτοποιήθηκαν γεωγραφικά τα ηλεκτρονικά ίχνη των εμπλεκομένων, στις κατοικίες του 23χρονου και του 20χρονου στη Δυτική Αττική.

Σε διαδοχικές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν χθες 19 Δεκεμβρίου 2016, παρουσία δικαστικών λειτουργών στις κατοικίες του 23χρονου και του 20χρονου, από την επιτόπια έρευνα διακριβώθηκε η εμπλοκή τους στην υπόθεση, ενώ βρέθηκαν και κατασχέθηκαν:

· Στη κατοικία του 23χρονου (5) εσωτερικοί σκληροί δίσκοι και κινητό τηλέφωνο.

· Στη κατοικία του 20χρονου φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής και κινητό τηλέφωνο.

Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της αστυνομικής έρευνας στη κατοικία του 20χρονου, εντοπίστηκε στη κατοχή του συγκατοίκου του, 25χρονου ημεδαπού, ποσότητα ινδικής κάνναβης βάρους 1 κιλού και 40 γραμμαρίων καθώς και (2) ζυγαριές ακριβείας.

Ο 25χρονος συνελήφθη με την αυτόφωρη διαδικασία και οδηγήθηκε στην αρμόδια αστυνομική αρχή για το σχηματισμό ποινικής δικογραφίας, ενώ τα ναρκωτικά και οι ζυγαριές κατασχέθηκαν.

Τα κατασχεθέντα ηλεκτρονικά πειστήρια θα αποσταλούν για περαιτέρω εργαστηριακές εξετάσεις, ενώ η δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του 23χρονου και του 20χρονου, υποβλήθηκε στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή.

ονομάζεται Μυρτώ Τσίμα. Είναι 27 ετών και βρίσκεται πίσω από το νέο, φιλόδοξο και απαιτητικό εγχείρημα που φέρει την επωνυμία instalaw – μιας καινοτόμου διαδικτυακής πλατφόρμας για την παροχή on demand νομικών υπηρεσιών.
χάζεψα την πλατφόρμα της Μυρτώς. Η συναδελφική μου περιέργεια με οδήγησε στην αναζήτηση δεδομένων. Μέτρησα, για παράδειγμα, τον αριθμό των συνεργαζομένων δικηγόρων. Τους βρήκα 30, ένα καλό νούμερο για αρχή. Μεταξύ αυτών και κάποιοι που γνωρίζω. Επίσης ένας καλός φίλος. Πολύ καλός δικηγόρος. Τα άλλα παιδιά δεν τα ήξερα. Μετά πήγα στις κατηγορίες – στις νομικές κατηγορίες. Δώδεκα τον αριθμό, καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα ζητημάτων που απασχολούν τους ενδιαφερόμενους πολίτες. Οικογένεια-Διαζύγιο, Εταιρείες-Επιχειρηματικότητα, Εργασία, Ακίνητα, Χρέη-Δάνεια-Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά, Kληρονομικά, Ποινικά, Τροχαία, Μετανάστευση-Αλλοδαποί, Δικαιώματα πολίτη-καταναλωτή, Διαδίκτυο & Νέες Τεχνολογίες, Φόροι-Δημόσιο.

Για το τέλος κράτησα κάτι πολύ πρακτικό. «Τι μπορεί να σου προσφέρει ένας δικηγόρος με εξειδίκευση στη ρύθμιση οφειλών/χρεών και δανείων;». Βρήκα ενδιαφέρουσα την ερώτηση, διάβασα και την απάντηση που δημοσιεύεται στην πλατφόρμα στη σχετική ενότητα των κατηγοριών και βρέθηκα μπροστά σε μια παρότρυνση: «Κλείσε τηλεφωνικό ραντεβού με δικηγόρο εξειδικευμένο στη ρύθμιση οφειλών/χρεών και δανείων με 20 ευρώ». Τι θα συμβεί όμως αν κλείσεις το ραντεβού και μιλήσεις μαζί του: «α) Μπορεί να σε ενημερώσει για τις επιλογές σου και τα βήματα κάθε διαδικασίας, να σε καθοδηγήσει και να σε συμβουλεύσει ώστε να προχωρήσεις με περισσότερη αυτοπεποίθηση, β) μπορεί να σε βοηθήσει να κατανοήσεις, να συμπληρώσεις ή να ελέγξεις κάποιο νομικό έγγραφο, το οποίο μπορείς να ανεβάσεις όταν κλείνεις το ραντεβού, γ) η συζήτηση είναι απόρρητη και εμπιστευτική». Πρόκειται για απαντήσεις που βρήκα στην πλατφόρμα και μαζί με απόλυτα χρήσιμες διευκρινίσειs όπως οι ακόλουθες:

– Οποιοδήποτε αρχείο ανεβάσεις, θα το λάβει μόνο ο δικηγόρος ο οποίος θα σε καλέσει.
– Καμία δέσμευση. Αν επιθυμείς, μπορείς να συζητήσεις με τον δικηγόρο το ενδεχόμενο να αναλάβει την υπόθεσή σου, εκτός της πλατφόρμας.
εξυπνη ιδέα φαίνεται και ευχόμαστε να επιτύχει.
περισσότερα εδώ.

Σύμφωνα με τον Guardian, η Κομισιόν έκρινε ότι οι συμφωνίες μεταξύ της πολυεθνικής εταιρείας τεχνολογίας και των ιρλανδικών φορολογικών αρχών τα τελευταία τρία χρόνια συνιστούν παράνομη κρατική βοήθεια.

Οι συμφωνίες, σύμφωνα με τις έρευνες της Επιτροπής, επέτρεπαν στην αμερικανική εταιρεία να πληρώνει πολύ μικρούς φόρους για τα έσοδα από τις πωλήσεις που έκανε σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Υπενθυμίζουμε ότι η έρευνα πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα είχε ξεκινήσει τον Σεπτέμβριο του 2014 με εντολή της Κομισιόν.

Μετά από πολυετή έρευνα οι αρμόδιες αρχές της Κομισιόν κινήθηκαν και απέδωσαν ευθύνη εκτεταμένης φοροδιαφυγής στην Apple την οποία κατηγορούν ότι απέφυγε πολύ μεγάλους φόρους μέσω δύο εταιρειών που έχει στην Ιρλανδία.

Η φορολόγηση μέσω του εταιρικού μηχανισμού της Ιρλανδίας ήταν χαμηλότερη της μίας μονάδας (1%)!

Οι φόροι που έχει αποφύγει αφορούν τις τεράστιες πωλήσεις των προϊόντων της (ipad, iphone, κ.λ.π.) στην Ευρώπη και ειδικά στις μεγάλες αγορές της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας κ.λ.π., αλλά και σε άλλες περιοχές υψηλής κατανάλωσης όπως η Μ. Ανατολή και η Ινδία. Οι αρχικές προβλέψεις για πρόστιμο της τάξης των 2-3 δισ. ευρώ ξεπεράσθηκαν κατακόρυφα και το πρόστιμο για την Apple όπως είναι γνωστό από τις ανακοινώσεις των τελευταίων ημερών, είναι κατ’ αρχήν 13 δισ. ευρώ και μπορεί να αυξηθεί ακόμα περισσότερο.

Οι αντιδράσεις από την πλευρά της Apple ήταν άμεσες και ακολούθησαν παρεμβάσεις από τις ΗΠΑ.

Ορισμένοι κάνουν λόγο για την απάντηση της Ευρωζώνης στις “ζημιές” που προκάλεσαν σχετικά πρόσφατα οι αμερικανικές αρχές στην Volkswagen και στην Deutche Bank.

η ανακοίνωση της Επιτροπής http://europa.eu/rapid/press-release_IP-16-2923_el.htm αναφέρει

Η εφαρμογή υπάρχει σε 23 γλώσσες και επιτρέπει την πρόσβαση στη νομολογία, το ημερολόγιο του δικαστηρίου και τις δικασίμους και στα κυριώτερα δικαστικά νέα.

Με την εντολή ψάξε βρίσκεις τη νομολογία όπως και στην ιστοσελίδα του δικαστηρίου.

Αρκετοί σχολιαστές βρίσκουν την εφαρμογή κάπως πρωτόγονη και παραπονούνται ότι οφείλει να βελτιωθεί, αναμένοντας την επόμενη έκδοση πριν ακόμη η πρώτη γίνει γνωστή.

Εμείς καλωσορίζουμε την προσπάθεια και ευχόμαστε η τεχνολογία να διευκολύνει το έργο μας.

Την εφαρμογή μπορεί κανείς να βρει με το όνομα CVURIA (προσοχή στο V) στα applestore ή στη google

Σε επιχείρηση… σκούπα προχωρά η Δικαιοσύνη στο ομιχλώδες τοπίο των εισπρακτικών εταιρειών. Αφορμή στάθηκαν καταγγελίες σύμφωνα με τις οποίες οι μέθοδοι και οι πιέσεις που ασκούνται προκειμένου δανειολήπτες αλλά και μικροοφειλέτες του «πλαστικού χρήματος» να αναγκαστούν να πληρώσουν -και φυσικά οι συγκεκριμένες εταιρείες να λάβουν την προμήθειά τους- έχουν πάρει διαστάσεις σοβαρών ποινικών αδικημάτων!

Τουλάχιστον 34 εισπρακτικές, ακόμη και ορισμένες που εν τω μεταξύ «κατέβασαν ρολά», έχουν μπει στο στόχαστρο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών της Αθήνας, ενώ περίπου 50 άτομα -ανάμεσά τους δικηγόροι και μέλη του ΔΣ των εισπρακτικών εταιρειών- αναμένεται να κληθούν για να δώσουν εξηγήσεις με την ιδιότητα του υπόπτου για αδικήματα κακουργηματικής μορφής, μεταξύ των οποίων και η νομιμοποίηση προϊόντων από εγκληματικές ενέργειες («ξέπλυμα»).

Χρηματικά ποσά που βρέθηκαν σε λογαριασμούς προσώπων τα οποία εμπλέκονται με τις υπό διερεύνηση εισπρακτικές εταιρείες έδωσαν στις δικαστικές αρχές το έναυσμα που αναζητούσαν για να τα συνδέσουν με τις παράνομες πρακτικές των εισπρακτικών εταιρειών, καθώς θεωρούνται εγκληματικό προϊόν!

Σύμφωνα με πληροφορίες, πριν από την άρση απορρήτου των τραπεζικών λογαριασμών η δικαστική διερεύνηση για την υπόθεση των εισπρακτικών εταιρειών, η οποία εκκρεμούσε στα γραφεία της Εισαγγελίας Πρωτοδικών επί 8 χρόνια, κινδύνευε να τεθεί στο αρχείο.

Αυτό συνέβη επειδή οι σχετικές καταγγελίες του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας, που είχαν γίνει με πρωτοβουλία του τότε προέδρου Δημήτρη Παξινού, δεν προσδιόριζαν πρόσωπα, αλλά μόνο εγκληματικές πράξεις, γεγονός που οδηγούσε την έρευνα στο μηδέν καθώς δεν μπορούσαν να προσωποποιηθούν τα διερευνώμενα αδικήματα.

Η λύση δόθηκε με παραγγελία του αρμόδιου εισαγγελέα στο ΣΔΟΕ, το οποίο, σύμφωνα με πληροφορίες, άνοιξε λογαριασμούς φυσικών και νομικών προσώπων τα οποία συνδέονταν με τις εισπρακτικές εταιρείες, με αποτέλεσμα τα ποσά που βρέθηκαν να οδηγήσουν στην κλήση υπόπτων για ανωμοτί εξηγήσεις για τουλάχιστον τέσσερα αδικήματα σε βαθμό κακουργήματος και συγκεκριμένα για:

Παραβίαση του νόμου περί προσωπικών δεδομένων, με την επιβαρυντική μορφή του άρθρου 22 παρ. 4 και 6, επειδή προκύπτει σκοπός οφέλους, παράνομη βία, εκβίαση και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές ενέργειες, που αφορά το παράνομο περιουσιακό όφελος το οποίο αποκόμισαν οι εισπρακτικές

Είναι η πρώτη φορά που η Δικαιοσύνη κινητοποιείται συνολικά εναντίον των εισπρακτικών εταιρειών, καθώς μέχρι τώρα υπήρχαν μεμονωμένα περιστατικά, όπως μία περίπτωση στην οποία υπάλληλοι εισπρακτικής εταιρείας απαιτούσαν την καταβολή οφειλών από πολίτες μετερχόμενοι μεθόδους απειλητικές και εκβιαστικές, γεγονός που είχε αποτέλεσμα να ασκηθεί κακουργηματική ποινική δίωξη εναντίον τους και η υπόθεση να καταλήξει στον ανακριτή.

Δωδεκάμηνη φυλάκιση
Σε δεύτερη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας καταδίκασε σε φυλάκιση ενός έτους τον αντιπρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου και διευθύνοντα σύμβουλο μεγάλης εισπρακτικής εταιρείας, καθώς έκρινε ότι είναι παράνομο να καταθέτει αιτήσεις διαταγής πληρωμών, ασφαλιστικών μέτρων κ.λπ. ενώπιον των δικαστικών αρχών, αφού αυτό είναι έργο που μπορεί να ασκήσει αποκλειστικά δικηγόρος (άρθρο 39 παράγραφος 1 του Κώδικα Δικηγόρων) και όχι εμπορική εταιρεία.

Τριάντα τέσσερις εισπρακτικές εταιρείες έχουν μπει στο στόχαστρο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών της Αθήνας. Είναι η πρώτη φορά που η Δικαιοσύνη κινητοποιείται εναντίον τους, καθώς με τις πρακτικές τους υπερέβησαν τα εσκαμμένα.

Το δικαστήριο έκρινε ότι διαπράχθηκε το αδίκημα της κοινής αντιποίησης και της αντιποίησης του δικηγορικού λειτουργήματος (άρθρο 175 του Ποινικού Κώδικα).

Παράλληλα, το Ειρηνοδικείο της Αθήνας, με την υπ. αριθμ. 3383/2012 απόφασή του δικαίωσε πολίτη ο οποίος είχε στραφεί κατά εισπρακτικής εταιρείας διεκδικώντας την επιδίκαση αποζημίωσης για ηθική βλάβη που υπέστη από τις παράνομες πρακτικές που εφάρμοζε η εταιρεία εις βάρος του.

Να σημειωθεί ότι ο νόμος που προβλέπει τη λειτουργία εισπρακτικών εταιρειών θέτει ορισμένα κριτήρια και προϋποθέσεις, όπως ότι: η όχληση επιτρέπεται μόνο μετά την πάροδο 10 ημερών από τότε που η απαίτηση κατέστη ληξιπρόθεσμη και μόνο συγκεκριμένες ώρες της ημέρας, από τις 9 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ, ενώ απαγορεύεται η διαβίβαση στοιχείων σε τρίτους και επιπλέον ότι ναι μεν οι κλήσεις καταγράφονται, αλλά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν δικαστικά προς βλάβη του οφειλέτη.

Παράλληλα διατηρείται ηλεκτρονικό αρχείο το οποίο μπορεί να ζητήσει ο οφειλέτης για να στραφεί εναντίον των εταιρειών με καταγγελία, ενώ είναι παράνομο οι εισπρακτικές εταιρείες, αφού καταγράφουν τις συνομιλίες με τους οφειλέτες, στη συνέχεια να συντάσσουν «πρακτικά», τα οποία εμφανίζουν ως απόδειξη νέας συμφωνίας για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμης οφειλής!

Σύμφωνα με καταγγελίες και μαρτυρίες, που κατά πληροφορίες έχει συγκεντρώσει ο εισαγγελέας ο οποίος διενεργεί την έρευνα, υπάλληλοι των εισπρακτικών εταιρειών εμφανίζονται ως συνεργάτες δικηγορικών γραφείων προκειμένου να ασκήσουν ασφυκτικές πιέσεις, ενώ πολλές φορές προβαίνουν και σε απειλές προς τους μικροοφειλέτες λέγοντάς τους ότι θα εκδοθούν σε βάρος τους διαταγές πληρωμών ή θα ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα κ.λπ.

Ορισμένες εισπρακτικές εταιρείες στην ουσία «ενοικιάζουν» το ονοματεπώνυμο νέων, κατά κανόνα, δικηγόρων και εν συνεχεία οι υπάλληλοί τους τηλεφωνούν σε μικροοφειλέτες ως συνεργάτες των δικηγορικών αυτών γραφείων, επικαλούμενοι το όνομα του δικηγόρου, ενώ εάν ο μικροοφειλέτης απουσιάζει, οι υπάλληλοι της εισπρακτικής εταιρείας αφήνουν μήνυμα λέγοντας ότι πρέπει επειγόντως να επικοινωνήσει ο κάτοχος πιστωτικής κάρτας κ.λπ. με το δικηγορικό γραφείο.

Τηλεφώνημα και σε ασθενή
Σύμφωνα με μαρτυρία μικροοφειλέτη, ο οποίος ζήτησε τον αριθμό μητρώου που έχει ο δικηγόρος στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών προκειμένου να επαληθεύσει εάν πρόκειται για δικηγόρο «μαϊμού» ή όχι, η εισπρακτική εταιρεία δεν του το έδωσε (όπως και κανένα άλλο στοιχείο του δικηγόρου), ενώ απάντησε ότι θα επικοινωνήσει ο δικηγόρος με τον μικροοφειλέτη.

Σε άλλη περίπτωση, υπάλληλοι εισπρακτικής εταιρείας καλούσαν τηλεφωνικά σε σταθερά αλλά και σε κινητά τηλέφωνα τους μικροοφειλέτες πολύ πριν από την ημερομηνία λήξης της δόσης, ενδιαμέσως και λίγο πριν από την προβλεπόμενη ημερομηνία, ακόμη και σε ακατάλληλες ώρες (ώρες κοινής ησυχίας κ.λπ.) ή σε επαγγελματικούς χώρους που ο μικροοφειλέτης δεν μπορεί να μιλήσει, ενώ σύμφωνα με άλλη μαρτυρία ενοχλήθηκε και οφειλέτης που ήταν ασθενής!

Σύμφωνα με καταγγελίες, είναι μόνιμο φαινόμενο οι υπάλληλοι των εισπρακτικών εταιρειών να μην κλείνουν το τηλέφωνο εάν δεν εκμαιεύσουν από τον οφειλέτη την ημερομηνία κατάθεσης (καθυστερούμενης ή μη) της δόσης στην τράπεζα, ενώ η συμπεριφορά τους, πλέον του ότι είναι πιεστική και απειλητική, στερείται των κανόνων ευγενείας και καλής αγωγής.

Στο πλαίσιο αυτό ο ΔΣΑ, το 2014, αποφάσισε ότι απαγορεύεται να καλούν πάνω από μία φορά οι δικηγόροι τους οφειλέτες των εντολέων τους και το συμπεριέλαβε στα πειθαρχικά παραπτώματα των δικηγόρων.

Υποπτοι για κακουργήματα

1 Παραβίαση του νόμου περί προσωπικών δεδομένων, με την επιβαρυντική μορφή του άρθρου 22 παρ. 4 και 6, επειδή προκύπτει σκοπός οφέλους
2 Παράνομη βία
3 Εκβίαση
4 Νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές ενέργειες, που αφορά το παράνομο περιουσιακό όφελος το οποίο αποκόμισαν οι εισπρακτικές

Τι ισχύει στο εξωτερικό
Στις ΗΠΑ δηλώνουν ότι τηλεφωνούν ως εισπράκτορες

Στις ΗΠΑ «η Νομοθεσία για τις Δίκαιες Πρακτικές Συλλογής Χρεών» (Fair Debt Collection Practices Act) κατοχυρώνει ότι οι υπάλληλοι των εισπρακτικών εταιρειών πρέπει να δηλώνουν την ταυτότητά τους, δηλαδή ότι τηλεφωνούν ως εισπράκτορες, και δεν μπορούν να παρουσιάζονται με ιδιότητες που δεν έχουν, όπως για παράδειγμα ότι είναι δικηγόροι.

Μπορούν να τηλεφωνούν μόνο ορισμένες ώρες (08:00-21:00) και χωρίς να ασκούν ψυχολογική βία, να απειλούν τον οφειλέτη ή να τον παραπλανούν για τις συνέπειες της μη πληρωμής εκ μέρους του, όπως ότι θα πάει φυλακή ή ότι οι εταιρείες έχουν διασυνδέσεις για να τακτοποιήσουν το θέμα. Πρώτα πρέπει οι εταιρείες να απευθύνονται στον δικηγόρο του οφειλέτη και ύστερα στον οφειλέτη αν αυτός δεν έχει δικηγόρο. Απαγορεύεται να τους οχλούν στην εργασία, εκτός αν είναι το τηλέφωνο της εργασίας το μοναδικό στοιχείο που έχουν για τον οφειλέτη. Τέλος, δεν επιτρέπεται να δημοσιεύουν το όνομα του οφειλέτη και να τον παρουσιάζουν σε κοινό ότι χρωστάει.

Μπορούν να προσεγγίσουν ένα τρίτο πρόσωπο του οφειλέτη μόνο για να μάθουν κάποια στοιχεία για την ταυτότητά του και όχι να το ενημερώσουν για την οφειλή. Διαφορετικά, οι οφειλέτες μπορούν να απευθυνθούν στην Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου (Federal Trade Commission) και στο Γραφείο Οικονομικής Προστασίας Καταναλωτών (Consumer Financial Protection Bureau).

ΜΑΙΡΗ ΜΠΕΝΕΑ
mbenea@pegasus.gr

Η ΝΒ Εκπαιδευτική σας προσκαλεί

την Τρίτη 5 Απριλίου 2016 ώρα 18.45

στη διάλεξη του κ. Κώστα Μενουδάκου, Επίτιμου Προέδρου του Συμβουλίου

της Επικρατείας, Επίτιμου διδάκτορα ΑΠΘ

με θέμα:

που θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του μαθήματος «Γενικό Διοικητικό Δίκαιο-Δίκαιο Ακυρωτικών Διαφορών-Συνταγματικο Δίκαιο»

του προγράμματος προετοιμασίας για την εισαγωγή στην Εθνική Σχολή Δικαστών

στη ΝΟΜΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, Μαυρομιχάλη 23 (αίθουσα Πλειάδες)

Προλογίζει η εισηγήτρια του μαθήματος κα Εύη Γαλάνη, Δικηγόρος ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου .

Παρακαλείσθε να μας ενημερώσετε εγκαίρως για τη δια ζώσης συμμετοχή σας.

Περιορισμένος αριθμός θέσεων.

Δηλώσεις συμμετοχής: 2103678920, e-mail: marinagram@nb.org

*Η πρόσκληση απευθύνεται σε όλους τους εκπαιδευόμενους των φροντιστηριακών προγραμμάτων της ΝΒ Εκπαιδευτικής και τους συνδρομητές του περιοδικού Θεωρία & Πράξη Διοικητικού Δικαίου.

*Η παρακολούθηση για τους εξ αποστάσεως συμμετέχοντες του φροντιστηρίου θα γίνει με ζωντανή σύνδεση (live) μέσω link που θα αποσταλεί σε όσους δηλώσουν εγκαίρως συμμετοχή.

Σύντομο βιογραφικό Εισηγητή:

Ο Κώστας Μενουδάκος είναι έλληνας δικαστής που διετέλεσε πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Διορίστηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας το 1972 ύστερα από εισαγωγικό διαγωνισμό. Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος του δικαστηρίου από το 2001 έως το 2012 και πρόεδρος του Ε΄ τμήματος του Δικαστηρίου κατά την περίοδο 2003 – 2012. Στις 30 Αυγούστου 2012 διορίστηκε στη θέση του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας. Άσκησε καθήκοντα προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας από τις 17 Μαΐου 2012 μετά την αποχώρηση του Παναγιώτη Πικραμμένου προκειμένου ο τελευταίος να αναλάβει την πρωθυπουργία. Αποχώρησε στις 30 Ιουνίου 2013 λόγω ορίου ηλικίας. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής και της Σχολής Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές δημόσιου δικαίου στο Πανεπιστήμιο Paris 2. Ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας της Νομικής Σχολής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στις 12.5 2014. Υπήρξε Διευθυντής Σπουδών της Εθνικής Σχολής Δικαστών (1994-1996) και στη συνέχεια Γενικός Διευθυντής της Σχολής (1996-1999). Έχει διατελέσει Προϊστάμενος του Νομικού Γραφείου της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης (1998-2001). Έχει αναπτύξει πλούσια επιστημονική δραστηριότητα. Μεταξύ άλλων, είναι επιστημονικός υπεύθυνος της νομικής επιθεώρησης «Νόμος και Φύση» και πρόεδρος των επιστημονικών σωματείων Επιστημονική Εταιρεία Δικαίου Πολεοδομίας και Χωροταξίας και Εταιρεία Μελέτης Δικαίου Τεχνολογίας και Κατασκευών και είχε συμμετοχή με την ιδιότητα του ομιλητή ή του συντονιστή σε μεγάλο αριθμό ελληνικών και διεθνών συνεδρίων.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας είναι το ανώτατο δικαστήριο ελέγχου συνταγματικότητας στην Τουρκία και ως προς τον τύπο και ως προς την ουσία σύμφωνα με το άρθ. 148 του Τουρκικού Συντάγματος. Λειτουργεί και ως ανώτατο ποινικό δικαστήριο εφόσον ο πρόεδρος της δημοκρατίας παραπέμψει κάποια υπόθεση σε αυτό.

Ιδρύθηκε το 1962 στις 25 Απριλίου σύμφωνα με το σύνταγμα της Τουρκίας του 1961 συνιστώντας αρχικά περιορισμό της παντοδυναμίας του Κοινοβουλίου. Πρώτος του πρόεδρος ήταν ο Sünuhi Arsan, (1962-1964). Το δικαστήριο σήμερα διέπεται από τις διατάξεις του τουρκικού συντάγματος του 1982. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Θα μπορούσε να διαπιστώσει κανείς, ότι το συγκεκριμένο δικαστήριο παρότι ιδρύθηκε για να περιορίσει την παντοδυναμία της Βουλής κατέληξε να προασπίζεται θεμελιώδη δικαιώματα.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο είναι από τους ελάχιστους θεσμούς που δεν ελέγχονται τοις πράγμασι από τον νυν πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν. Εννέα από τους δώδεκα δικαστές του, οι οποίοι ψήφισαν υπέρ της αποφυλάκισης των δημοσιογράφων, είχαν διορισθεί επί των ημερών του προκατόχου του Ερντογάν, Αμπντουλάχ Γκιουλ. Το Συνταγματικό Δικαστήριο έχει εκδώσει και παλαιότερα αποφάσεις οι οποίες προκάλεσαν την οργή του προέδρου Ερντογάν. Τον Μάιο του 2014, το δικαστήριο ανέτρεψε την απόφαση του προέδρου για απαγόρευση της ιστοσελίδας προβολής βίντεο YouTube, χαρακτηρίζοντάς την αντισυνταγματική.

Πρόσφατα η κρίση στις σχέσεις των εξουσιών εκτελεστικής και δικαστικής εντείνεται με τρόπο εντυπωσιακό και χωρίς τήρησης κανενός προσχήματος πλέον εκ μέρους της εκτελεστικής εξουσίας.

οι απόψεις του Προέδρου της Τουρκίας για το Συνταγματικό Δικαστήριο πρόσφατα

«Κίνηση κατά της Τουρκίας χαρακτήρισε ο πρόεδρος της χώρας Ταγίπ Ερντογάν την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της χώρας να διατάξει την αποφυλάκιση δύο δημοσιογράφων της Τζουμχουριέτ (Cumhuriyet), λόγω παραβίασης των δικαιωμάτων τους από τις τουρκικές αρχές». Η γνωστή για τον κοσμικό κεμαλικό προσανατολισμό της εφημερίδα, που αντιπολιτεύεται την ισλαμοσυντηρητική Δεξιά του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), έχει βρεθεί στο στόχαστρο του τουρκικού καθεστώτος. Το ίδιο έχει συμβεί και με την εφημερίδα Zaman, η οποία συνδέεται με κύκλους του ισλαμιστή ιεροκήρυκα, αυτοεξόριστου στις ΗΠΑ Φετουλάχ Γκιουλέν, πάλαι ποτέ συμμάχου και νυν μέγιστου εχθρού του Τούρκου προέδρου.
Η Τουρκία κατέχει την 149η θέση στην κατάταξη 180 χωρών από όλο τον κόσμο με βάση την ελευθερία του Τύπου που δημοσιεύουν οι Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα.
Ο κ. Ερντογάν είχε δηλώσει προ ημερών ότι δεν σέβεται την απόφαση του ανώτατου δικαστήριου, η οποία οδήγησε στην αποφυλάκιση των δύο δημοσιογράφων.

«Αυτό το Συνταγματικό Δικαστήριο μπορεί να έλαβε αυτήν την απόφαση. Μπορώ μόνο να σιωπήσω για την απόφαση που πήρε το Συνταγματικό Δικαστήριο. Θα είμαι ξεκάθαρος. Δεν συμφωνώ με την απόφαση και δεν τη σέβομαι» δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος.
Ο Τζαν Ντουντάρ, διευθυντής της αντιπολιτευόμενης εφημερίδας Cumhuriyet και ο Ερντέμ Γκιουλ, επικεφαλής του γραφείου της εφημερίδας στην Άγκυρα, αφέθηκαν ελεύθεροι την Παρασκευή μετά την προφυλάκισή τους για περισσότερες από 90 ημέρες.
Μύδρους εξαπέλυσε εκ νέου ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, κατά του Συνταγματικού Δικαστηρίου της χώρας για την πρόσφατη απόφασή του που οδήγησε στην απελευθέρωση δύο διευθυντικών στελεχών της εφημερίδας «Τζουμχουριέτ» σε συγκέντρωση στη νοτιοδυτική πόλη Μπούρντουρ:
«Ο θεσμός αυτός, με την ανάμιξη του προέδρου του και μερικών μελών, δεν απέφυγε να πάρει μια απόφαση που είναι εναντίον της χώρας και του λαού της. Ελπίζω ότι το Συνταγματικό Δικαστήριο δε θα αποπειραθεί και πάλι τέτοιες ενέργειες, οι οποίες θα θέσουν υπό συζήτηση την ύπαρξή του και τη νομιμότητά του»
Λίγα λόγια για την υπόθεση

Βάσει του διαβόητου άρθρου 301 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα, πλήθος διανοούμενων και δημοσιογράφων έχει διωχθεί για «προσβολή του Τουρκισμού», αδίκημα που, σύμφωνα με το άρθρο, μπορεί να επισύρει ποινή κάθειρξης μέχρι δέκα ετών. Το τι περιλαμβάνει βέβαια η έννοια «Τουρκισμός», επαφίεται στην κρίση του δικαστηρίου να το ερμηνεύσει, εν τούτοις πρόκειται σίγουρα για «δράση κατά των θεμελιωδών εθνικών συμφερόντων…». Το ζήτημα της ελευθερίας του λόγους και της ελευθεροτυπίας στην Τουρκία έχει δώσει λαβή για εκτενείς συζητήσεις διεθνώς.
Ο Τζαν Ντουντάρ, διευθυντής της αντιπολιτευόμενης εφημερίδας Cumhuriyet και ο Ερντέμ Γκιουλ, επικεφαλής του γραφείου της εφημερίδας στην Άγκυρα, αφέθηκαν ελεύθεροι την Παρασκευή, μετά την προφυλάκισή τους για περισσότερες από 90 ημέρες. Το Συνταγματικό Δικαστήριο είχε αποφανθεί την προηγουμένη πως τα δικαιώματά τους «παραβιάστηκαν». Η δίκη τους θα ξεκινήσει στις 25 Μαρτίου.
«Πιστεύω σθεναρά στην προάσπιση της ελευθερίας της έκφρασης. Αλλά δεν πιστεύω πως η ελευθερία της έκφρασης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μια καλυμμένη επίθεση στη χώρα. Και δεν πρόκειται εδώ για την ελευθερία της έκφρασης, αλλά για μια υπόθεση κατασκοπείας», εκτίμησε ο Τούρκος πρόεδρος. «Δεν μπορεί να υπάρξει ελευθερία του Τύπου χωρίς όρια. Αυτό δεν ισχύει σε κανένα μέρος του κόσμου», συμπλήρωσε.
Σφοδροί αντίπαλοι της τουρκικής ισλαμοσυντηρητικής κυβέρνησης, οι Ντουντάρ και Γκιουλ κατηγορούνται για κατασκοπεία, για αποκάλυψη κρατικών απορρήτων και για απόπειρα πραξικοπήματος.
Κατηγορούνται συγκεκριμένα επειδή δημοσίευσαν τον Μάιο ένα άρθρο και δημοσιοποίησαν ένα βίντεο που δείχνει τούρκους χωροφύλακες να σταματούν και να ερευνούν, τον Ιανουάριο του 2014 στα συριακά σύνορα, φορτηγά που ανήκαν στις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες (MIT) και μετέφεραν όπλα που προορίζονταν για ισλαμιστές αντάρτες στη Συρία.
Δημοσιευμένο μερικές ημέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 2015, το άρθρο προκάλεσε την οργή του Τούρκου προέδρου, η κυβέρνηση του οποίου αρνείται κατηγορηματικά ότι παρέχει οποιαδήποτε υποστήριξη στις ένοπλες οργανώσεις που αντιτίθεται στον Σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ, του οποίου ζητούν με επιμονή την αποχώρηση από την εξουσία αφότου ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία.
Οι αρχές είχαν δηλώσει τότε πως η αυτοκινητοπομπή περιείχε «βοήθεια» που προοριζόταν για τους τουρκόφωνους στη Συρία.
Ο Τούρκος πρόεδρος, που κατέθεσε ο ίδιος αγωγή κατά των δύο δημοσιογράφων, είχε υποσχεθεί πως θα κατέβαλλαν «ακριβό τίμημα». Η εισαγγελία ζήτησε την καταδίκη τους σε ισόβια, προκαλώντας σοκ.
Η φυλάκιση των δύο δημοσιογράφων είχε προκαλέσει κατακραυγή τόσο στην Τουρκία όσο και εκτός συνόρων. Η τουρκική κυβέρνηση που βρίσκεται στην εξουσία από το 2002 επικρίνεται συχνά από τις μη κυβερνητικές οργανώσεις προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του Τύπου για όλο και μεγαλύτερες πιέσεις στα ΜΜΕ και για φίμωση του ανεξάρτητου Τύπου.
Πριν από λίγες ημέρες, εξάλλου, διεκόπη το σήμα του ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού IMC TV, το οποίο διατηρεί μία έντονα επικριτική στάση απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση και τον πρόεδρο Ερντογάν.

Ορχάν Παμούκ: Στην Τουρκία δεν υπάρχει ελευθερία του λόγου

“Δεν υπάρχει ελευθερία του λόγου στην Τουρκία. Για συγγραφείς όπως εγώ η κατάσταση είναι καλύτερη, αρκεί βέβαια να μη μιλούν ανοιχτά για το σεξ. Όμως οι δημοσιογράφοι δέχονται ακραίες πιέσεις. Πρώτα τους πιέζουν με τη φορολογική νομοθεσία. Δεν ενδιαφέρονται για τα μικρότερα μέσα ενημέρωσης καθώς, όπως και στην Ιταλία με τον Μπερλουσκόνι, η κυβέρνηση ελέγχει τα περισσότερα κανάλια και τις εφημερίδες. Ελέγχει τη γραφειοκρατία και όποιος δεν συμμορφωθεί στις πιέσεις τότε δέχεται συνεχείς κατηγορίες και μπορεί να καταλήξει στη φυλακή.
Ένας από τους μεγαλύτερους αρθρογράφους της Τουρκίας, ο Αχμέτ Χακάν, ξυλοκοπήθηκε. Αυτά είναι τα πιο σημαντικά που θέλω να πω δυνατά. Αυτή είναι και η πιο σημαντική πολιτική δήλωση που έχω να κάνω κι ελπίζω να το γράψετε” έλεγε χθες ο νομπελίστας συγγραφέας Ορχάν Παμούκ στους Έλληνες δημοσιογράφους.

Η σύνθεση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τουρκίας σήμερα

μια εικόνα για τα μέλη του Δικαστηρίου αυτού παίρνουμε από τη Wiki

1 Zühtü Arslan 2012 President Higher Education Board (Former President of Turkish Police Academy) Abdullah Gül 17 April 2024
2 Serdar Özgüldür 2004 Member Military Court of Cassation Ahmet Necdet Sezer 22 December 2020
3 Serruh Kaleli 2005 Vice President Executive or Lawyer (Lawyer) Ahmet Necdet Sezer 3 May 2019
4 Osman Alifeyyaz Paksüt 2005 Member Executive or Lawyer (Former Ambassador of Finland) Ahmet Necdet Sezer 3 November 2018
5 Recep Kömürcü 2008 Member Court of Cassation Abdullah Gül 3 April 2020
6 Engin Yıldırım 2010 Vice President Higher Education Board (Former Dean of Faculty of Economics and Administrative Sciences of Sakarya University Abdullah Gül 9 February 2031
7 Nuri Necipoğlu 2010 Member Military Court of Cassation Abdullah Gül 1 July 2018
8 Alparslan Altan 2010 Vice President Executive or Lawyer (Former Deputy Undersecretary of Maritime Affairs) Abdullah Gül 29 March 2033
9 Burhan Üstün 2010 Member Court of Cassation Abdullah Gül 29 March 2021
10 Hicabi Dursun 2010 Member Court of Auditors GNAT 6 October 2022
11 Celal Mümtaz Akıncı 2010 Member President of Bar (Former President of Association of the Bar of Afyonkarahisar) GNAT 31 January 2022
12 Erdal Tercan 2011 Member Higher Education Board (Former Associate of Faculty of Law of Ankara University) Abdullah Gül 7 January 2023
13 Muammer Topal 2012 Member Council of State Abdullah Gül 29 January 2024
14 Mehmet Emin Kuz 2013 Member Executive or Lawyer (Former Vice Undersecretary of Presidency of Turkey) Abdullah Gül 12 May 2024
15 Hasan Tahsin Gökcan 2014 Member Court of Cassation Abdullah Gül 17 March 2026
16 Kadir Özkaya 2014 Member Council of State Recep Tayyip Erdoğan 18 December 2026
17 Member Court of Auditors

[…] 1. Η κρινόμενη έφεση κατά της υπ΄ αριθμ. …/2010 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, εφόσον οι διάδικοι δεν επικαλούνται ούτε προκύπτει επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης (άρθρα 511, 513, 516, 518 ΚΠολΔ). Επομένως, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν, κατά την ίδια διαδικασία (άρθρο 533 παρ. 1 ΚΠολΔ).
2.α. Το έγγραφο αποτελεί κινητό πράγμα κατά την έννοια του άρθρου 947 ΑΚ. Ως ηλεκτρονικό έγγραφο θεωρείται το σύνολο των εγγραφών δεδομένων στον μαγνητικό δίσκο ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, οι οποίες, αφού γίνουν αντικείμενο επεξεργασίας από την κεντρική μονάδα επεξεργασίας, αποτυπώνονται με βάση τις εντολές του προγράμματος κατά τρόπο αναγνώσιμο από τον άνθρωπο είτε στην οθόνη του μηχανήματος είτε στον προσαρτημένο εκτυπωτή του. Το ηλεκτρονικό έγγραφο δεν συγκεντρώνει μεν τα στοιχεία του παραδοσιακού εγγράφου κατά τον ΚΠολΔ, λόγω κυρίως της έλλειψης του στοιχείου της σταθερότητας κατά την ενσωμάτωσή του σε υλικό που παρουσιάζει διάρκεια ζωής, αλλά δεν αποτελεί αντικείμενο αυτοψίας, όπως κατά μία άποψη υποστηρίζεται, αλλά πρόκειται για μία ενδιάμεση μορφή, την οποία ο νομοθέτης ορθώς εξομοίωσε προς τα ιδιωτικά έγγραφα, ενόψει της εγγύτητας προς αυτά (βλ. Κουσούλη, Σύγχρονες μορφές έγγραφης συναλλαγής, 1992, 138/142). Σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, για τη λειτουργία του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) ως μέσου επικοινωνίας στο διαδίκτυο απαιτείται – εκτός της σύνδεσης με κάποιον διαμετακομιστή, ο οποίος παρέχει την υπηρεσία αυτή μέσω ειδικού λογισμικού που έχει εγκαταστήσει μόνιμα ο χρήστης στον υπολογιστή του – η χρήση ενός ειδικού κωδικού, βάσει του οποίου αναγνωρίζεται ο χρήστης στο σύστημα είτε ως αποστολέας είτε ως λήπτης ηλεκτρονικών μηνυμάτων. Ο κωδικός αυτός αποτελεί την ηλεκτρονική διεύθυνση (e-mail) του χρήστη, έτσι όπως αυτή διαμορφώνεται κατά πρωτότυπο τρόπο από τον ίδιο με τη χρήση χαρακτήρων της επιλογής του, οι οποίοι συνδυάζονται με το σύμβολο, και με χαρακτήρες που θέτει ο διαμετακομιστής, κατά τέτοιον τρόπο ώστε ο συγκεκριμένος συνδυασμός χαρακτήρων να αφορά μόνον στο χρήστη που τον έχει ορίσει, χωρίς να είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί νόμιμα από άλλον. Η απεικόνιση της διεύθυνσης του αποστολέα πάνω στο μήνυμα καθιστά αυτόν απολύτως συγκεκριμένο για τον παραλήπτη, με συνέπεια να μην είναι δυνατόν να επέλθει σύγχυσή του με άλλο χρήστη του ίδιου συστήματος, ενώ η ταύτισή του με το περιεχόμενο του μηνύματος είναι άρρηκτη. Κρίσιμο στοιχείο για την υπαγωγή του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στους κανόνες των άρθρων 443 και 444 ΚΠολΔ αποτελεί η κατανόηση του τρόπου λειτουργίας του, διότι αυτό δεν είναι απλά ένα ηλεκτρονικό έγγραφο, το οποίο υπάρχει αποθηκευμένο στο λογισμικό ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, ή ένα έγγραφο, του οποίου η απεικόνιση μεταφέρεται ενσύρματα ή ασύρματα (τηλεομοιοτυπία, τηλετύπημα). Η τεχνική αποστολής του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου οδηγεί υποχρεωτικά στην ταύτιση μηνύματος και αποστολέα, κατά τέτοιον τρόπο ώστε να μην είναι μεταβιβάσιμο το μήνυμα, αν δεν συνοδεύεται από την ηλεκτρονική διεύθυνση του αποστολέα και βεβαίως δεν έχει και συγκεκριμένο, υπαρκτό παραλήπτη. Αυτό έχει ως λογική συνέπεια ότι, κατά την αποστολή ενός μηνύματος μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, η δήλωση βούλησης του αποστολέα ταυτίζεται με την ηλεκτρονική του διεύθυνση, αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο, ώστε να καταστεί δυνατή τεχνικά η παραλαβή της από τον παραλήπτη και φυσικά είναι ήσσονος σημασίας η μορφή ή η διάταξη με την οποία απεικονίζεται μηχανικά στο έντυπο.
2.β.i. Από τις διατάξεις των άρθρων 974, 976, 979, 980, 983, 984, 987, 992 και 994 ΑΚ προκύπτει ότι για την απόκτηση της νομής επί πράγματος, κινητού ή ακινήτου, απαιτείται, αφενός μεν βούληση του αποκτώντος να εξουσιάζει το πράγμα ως κύριος, αφετέρου δε φυσική εξουσίαση στο πράγμα. Η ταυτόχρονη κατά κανόνα συνύπαρξη των στοιχείων αυτών, είναι δημιουργική του μη εμπραγμάτου δικαιώματος της νομής. Η διάνοια κυρίου συνίσταται στην πρόθεση του κατέχοντος να κατέχει και εξουσιάζει το πράγμα κατά τρόπο διαρκή, απεριόριστο και αποκλειστικό, εκδηλώνεται δε με πράξεις επί του πράγματος που αρμόζουν στον κύριο αυτού. Αν λείπει το πνευματικό στοιχείο της νομής (βούληση) υπάρχει μόνο κατοχή, η οποία, κατά κανόνα, ασκείται στο όνομα και για λογαριασμό του κυρίου, δυνάμει ενοχικής σχέσεως ισχυρής ή όχι (ΑΠ 1025/2002 ΕλλΔνη 43,1680).
2.β.ii. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 976 εδ. α’ του ΑΚ, σε πράγμα που βρίσκεται στη νομή άλλου η νομή αποκτάται με παράδοση που γίνεται με τη βούληση του νομέα. Από τη διάταξη αυτή, η οποία καθιερώνει παράγωγο τρόπο κτήσης της νομής, με ειδική διαδοχή, η οποία συντελείται με απλή παράδοση της νομής, σύμφωνα με τη βούληση του μέχρι της μεταβιβάσεως νομέα (ΑΠ 1605/1992), προκύπτει ότι προϋποθέσεις για την κτήση της νομής με παράδοση είναι: α) Η ύπαρξη της ιδιότητας του νομέα κατά το χρόνο παράδοσης της νομής, σ’ αυτόν που μεταβιβάζει τη νομή β) η κτήση της φυσικής εξουσίας του πράγματος από τον αποκτώντα και γ) η μετάθεση της φυσικής εξουσίας από τον μέχρι τώρα νομέα στον αποκτώντα να γίνεται με τη θέληση και των δύο, δηλαδή και αυτού που μεταβιβάζει τη νομή. Αν τη μεταβίβαση της νομής επιχειρεί, χωρίς τη γνώση του νομέα, εκείνος που κατέχει το πράγμα στο όνομα αυτού, ο λήπτης, εφόσον πρόκειται για κινητό πράγμα, αποκτά παράγωγη νομή, η οποία όμως μπορεί να είναι επιλήψιμη, οπότε μπορεί να εναχθεί από το νομέα με την αγωγή περί αποβολής από τη νομή [(άρθρα 984, 1036 παρ. 2 ΑΚ) ΑΠ 572/2008 Nomos)].
2.β.iii. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 984 εδ. α’ ΑΚ, η νομή προσβάλλεται είτε με διατάραξη, είτε με αποβολή του νομέα, εφόσον αυτές γίνονται παράνομα και χωρίς τη θέλησή του. Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 987 ΑΚ, ο νομέας που αποβλήθηκε παράνομα από τη νομή έχει δικαίωμα να αξιώσει την απόδοσή της απ’ αυτόν που νέμεται επιλήψιμα απέναντί του. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η αποβολή από τη νομή αποτελεί προσβολή της νομής, από την οποία ο νομέας μπορεί να προστατευθεί με την προβλεπόμενη από το ανωτέρω άρθρο 987 ΑΚ αγωγή, όταν είναι παράνομη και γίνεται χωρίς τη θέληση του νομέα. Αποβολή συνιστά κάθε πράξη τρίτου, που συνεπάγεται για τον νομέα στέρηση, ολική ή μερική, της δυνατότητας να εξουσιάζει το πράγμα, διατάραξη δε συνιστά κάθε παρεμπόδιση ή παρακώλυση της επί του πράγματος εξουσιάσεως του νομέα αυτού, που όμως δεν φτάνει μέχρι την αποβολή του (ΑΠ 1260/1998 ΕλλΔνη 40,66). Η νομή ακινήτου που ασκείται αυτοπροσώπως από το νομέα αυτού χάνεται με κατάληψη του πράγματος από τρίτο ανεξαρτήτως αν ο νομέας γνωρίζει την αποβολή (ΑΠ 1897/99 ΕλλΔνη 41,1646, ΑΠ 667/1998 ΕλλΔνη 40,1567, ΕφΠατρ189/2004 Nomos).
3. Με την από 29.5.2007 και με αριθμό καταθέσεως …/29.5.2007 αγωγή, ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, οι ενάγοντες και ήδη εκκαλούντες ισχυρίστηκαν, ότι είναι αποκλειστικοί νομείς των ειδικότερα αναφερομένων στο δικόγραφο αυτής αρχείων, εγγράφων και αλληλογραφίας αποτυπωμένων σε ηλεκτρονική μορφή, κινητά πράγματα από τα οποία τους απέβαλαν παράνομα οι εναγόμενοι και για το λόγο αυτό ζήτησαν να υποχρεωθούν οι τελευταίοι, με απόφαση κηρυσσομένη προσωρινώς εκτελεστή και με ποινές έμμεσης εκτέλεσης, να τους αποδώσουν τη νομή αυτών. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε ως κατ΄ ουσία αβάσιμη την αγωγή ως προς τη κύρια βάση αποβολής από τη νομή, απέρριψε ως μη νόμιμη την επικουρική βάση της αγωγής περί χρησιδανείου και έκρινε ως απαραδέκτως κατά παράβαση του άρθρου 111 ΚΠολΔ ασκηθείσα με τις προτάσεις των εναγόντων αγωγή απόδοσης της νομής των επιδίκων κινητών πραγμάτων με την επικουρική βάση του αδικαιολογήτου πλουτισμού. Κατά της απόφασης αυτής παραπονούνται ο ενάγοντες με την κρινόμενη έφεσή τους και ζητούν, επικαλούμενοι εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση και στη συνέχεια να γίνει δεκτή στο σύνολό της η αγωγή τους.
3.α. Οι εκκαλούντες, ως προς το σκέλος εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του νόμου από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ισχυρίζονται με σχετικό λόγο έφεσης, ότι εσφαλμένα απορρίφθηκε ως απαραδέκτως ασκηθείσα με τις προτάσεις η επικουρική βάση απόδοσης της νομής των ηλεκτρονικών εγγράφων με τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού, επειδή όπως χαρακτηριστικά ισχυρίζονται ότι στο δεδομένο χρονικό σημείο ήταν δικονομικώς προσήκουσα η άσκηση της αξίωσης με βάση τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, διότι η παραγραφή της ένδικης αξίωσης συμπληρώθηκε μετά την άσκηση της αγωγής.
3.β. Από τις διατάξεις των άρθρων 908 και 974 ΑΚ προκύπτει ότι η νομή δεν είναι μόνον φυσική εξουσία επί του πράγματος (κατοχή) εκείνου που την απέκτησε, αλλά αποτελεί και περιουσιακό στοιχείο, που προσπορίζει ωφέλεια στον λαβόντα. Εκ τούτων σε συνδυασμό και προς τα άρθρα 987, 989 και 992 ιδίου ΑΚ παρέπεται ότι διά της παραγραφής των ενδίκων μέσων προστασίας της νομής ως εξουσίας κατά τα ανωτέρω, η ενοχική αξίωση προς απόδοσή της ως πλουτισμού δεν επηρεάζεται, ήτοι ο πλουτισμός από την περιέλευση της νομής ως περιουσιακού στοιχείου δεν καθίσταται δικαιολογημένος και αγωγή προς απόδοση αυτού είναι νόμιμη μετά την παραγραφή των ενδίκων μέσων προστασίας της νομής . Η προς απόδοση δε του πλουτισμού αγωγή που έχει ενοχικό χαρακτήρα υπόκειται στην γενική εικοσαετή παραγραφή του άρθρου 249 ΑΚ (AΠ 1208/2012 Nomos).Εξάλλου, το άρθρο 223 ΚΠολΔ ορίζει ότι είναι απαράδεκτη μετά την επέλευση της εκκρεμοδικίας, δηλαδή μετά την κατάθεση της αγωγής στη γραμματεία του δικαστηρίου προς το οποίο απευθύνεται (ΚΠολΔ 221 παρ. Ια), η μεταβολή του αιτήματος της αγωγής. Ο ενάγων όμως μπορεί κατ’ εξαίρεση, με τις προτάσεις ή, όπου δεν είναι υποχρεωτική η κατάθεση προτάσεων, με δήλωση που καταχωρείται στα πρακτικά, να περιορίσει, μέχρι το τέλος της πρωτοβάθμιας δίκης, το αίτημα της αγωγής. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 223 παρ. 1 ΚΠολΔ μπορεί ο ενάγων με τις προτάσεις του έως το τέλος της συζητήσεως στον πρώτο βαθμό, κατ’ εξαίρεση του απαραδέκτου της μεταβολής του αιτήματος μετά την εκκρεμοδικία, να ζητήσει τα παρεπόμενα του κυρίου αντικειμένου της δίκης, όπως τους τόκους υπερημερίας (ΕφΘεσ 251/2000, ΕφΑθ 3618/2008 Nomos).
3.γ. Οι ενάγοντες, όπως οι ίδιοι συνομολογούν, άσκησαν την αξίωση απόδοσης της νομής των ηλεκτρονικών εγγράφων με βάση τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού με τις προτάσεις και όχι με το δικόγραφο της κύριας αγωγής τους. Με βάση τα όσα αναφέρθηκαν στην υπό στοιχείο (3.β.) νομική σκέψη το αίτημα αποδόσεως της ωφέλειας της νομής των ηλεκτρονικών εγγράφων, από την οποία κατέστησαν πλουσιότεροι οι εναγόμενοι, υποβληθέν για πρώτη φορά με τις προτάσεις που κατατέθηκαν στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, αποτελεί απαράδεκτη μεταβολή-διεύρυνση του αιτήματος της αγωγής, αφού η σχετική αξίωση πρέπει να ασκηθεί με κύριο δικόγραφο και όχι με τις προτάσεις και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που απέρριψε το σχετική βάση της αγωγής, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και συνεπώς πρέπει να απορριφθεί ο σχετικός λόγος έφεσης.
4. Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης, οι οποίες περιέχονται στα νομίμως επικαλούμενα και προσκομιζόμενα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι αποδεικνύονται τα εξής: Οι ενάγοντες από το Σεπτέμβριο του 2003 έως τις 5 Ιανουαρίου 2007 υπήρξαν μέτοχοι κατά ποσοστό 25% ο καθένας της πρώτης εναγομένης, η οποία είναι ναυτιλιακή εταιρία, που δραστηριοποιείται και στην Ελλάδα στον επιχειρηματικό χώρο της διαχείρισης εμπορικών πλοίων. Για την άσκηση της συγκεκριμένης επαγγελματικής δραστηριότητας η εναγομένη διατηρεί γραφεία και στο Πειραιά, όπως αναλυτικά θα αναφερθεί παρακάτω. Οι δύο ενάγοντες εκτός της μετοχικής ιδιότητας στην πρώτη των εναγομένων εταιρία συμμετείχαν στη διοίκηση αυτής, ο πρώτος εξ αυτών ως Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου αυτής, ο δε δεύτερος ως Ταμίας και ταυτόχρονα ως νόμιμος εκπρόσωπος στην Ελλάδα της εναγομένης εταιρίας με την επωνυμία «… SA», καθόσον αυτή αναπτύσσει κυρίως στο εξωτερικό εκτεταμένη επιχειρηματική δραστηριότητα. Ο δεύτερος των εναγομένων είναι μέτοχος της παραπάνω εταιρίας κατά ποσοστό 50%. Η εναγομένη εταιρία πραγματοποιούσε το σύνολο των (διαδικαστικών-έγγραφων) εργασιών της με τη βοήθεια της τεχνολογίας και πιο συγκεκριμένα αυτή αγόρασε το έτος 2004 και διέθετε έκτοτε σύστημα ηλεκτρονικών υπολογιστών, το οποίο εγκατέστησε σε μισθωμένο στο όνομά της χώρο, σύστημα το οποίο αποτελούνταν από δύο μονάδες κεντρικού υπολογιστή (server) με τα απαραίτητα για τη λειτουργία αυτών υποστηρικτικά μηχανήματα, όπως επεξεργαστή, μόνιτορ, σταθεροποιητή τάσης, λογισμικό (software), σχετικά προγράμματα αρχειοθέτησης και άδειες πρόσβασης σε βάση ηλεκτρονικών δεδομένων (database). Το σύνολο των παραπάνω κινητών πραγμάτων συνδεόμενα μεταξύ τους, όπως προβλέπεται από τους κανόνες της τέχνης και της επιστήμης, αποτελούν τον ηλεκτρονικό-λογισμικό εξοπλισμό της εγκατάστασης του γραφείου της εναγομένης στην Ελλάδα, στον οποίο (ηλεκτρονικό εξοπλισμό) αποθηκεύονταν σε ηλεκτρονική μορφή όλα τα δεδομένα και οι πληροφορίες που αφορούν τη λειτουργία της επιχείρησης της πρώτης των εναγομένων εταιρίας, όπως για παράδειγμα η αλληλογραφία, τα επαγγελματικά-επιχειρηματικά στοιχεία των πελατών της και πληροφορίες σχετιζόμενες με το βασικό αντικείμενο της επαγγελματικής δραστηριότητάς της, δηλαδή την ανατεθείσα σ΄ αυτήν (εναγομένη εταιρία) διαχείριση συγκεκριμένων πλοίων. Τόσο τα μηχανήματα όπως και τα αποθηκευμένα σ΄ αυτά σε ηλεκτρονική μορφή έγγραφα ανήκαν στη κυριότητα, νομή και κατοχή αυτής (εναγομένης εταιρίας). Η εναγομένη εταιρία, προκειμένου να στεγάσει τα γραφεία της στην Ελλάδα μίσθωσε με το από 15.4.2005 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης από την εταιρία με την επωνυμία «… ΑΕ», που εδρεύει στο Πειραιά, ένα συγκρότημα γραφείων με βοηθητικούς χώρους στο πρώτο όροφο κτιρίου, ευρισκομένου στο Πειραιά στην οδό Ακτή Μιαούλη, αριθμός … Το μίσθιο αυτό αποτελούνταν από το υπό στοιχεία Ι Γ συγκρότημα γραφείων, εμβαδού 254 τ.μ., δύο βοηθητικούς χώρους και δύο θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων στο β΄ ισόγειο του ίδιου κτιρίου. Στο μίσθιο αυτό η εναγομένη ναυτιλιακή εταιρία εγκατέστησε τα γραφεία της, τους υπαλλήλους της και τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό της. Η διάρκεια της μίσθωσης συμφωνήθηκε για ένα έτος και άρχισε αναδρομικώς από την 1.11.2004 έως 31.10.2005. Στη συνέχεια δυνάμει του από 30.1.2006 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης παρατάθηκε για ένα ακόμη έτος δηλαδή μέχρι τις 30.10.2006 η μίσθωση του παραπάνω μισθίου. Παρά τη παρέλευση του συμβατικού χρόνου μίσθωσης η εναγομένη εταιρία δεν αποχώρησε από το προπεριγραφέν μίσθιο και συνέχισε να καταβάλλει το συμφωνηθέν μίσθωμα, χωρίς να εναντιωθεί η εκμισθώτρια εταιρία. Εντωμεταξύ η εναγομένη εταιρία είχε αναπτύξει επιτυχημένη και διευρυμένη επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ελλάδα και έτσι αυξήθηκε σε αριθμό το υπαλληλικό προσωπικό της με αποτέλεσμα να ανακύψει ως επιτακτική ανάγκη η επέκταση του χώρου στέγασης των γραφείων της, και επειδή οι υπάρχοντες χώροι του μισθωθέντος συγκροτήματος ήσαν ανεπαρκείς σε χωρητικότητα, προέβη στις 30.10.2006 στη μίσθωση και άλλων γραφείων από την εταιρία με την επωνυμία «…», τα οποία βρίσκονται σε γειτονικό, με το πρώτο ως άνω μίσθιο, ακίνητο και πιο συγκεκριμένα στην οδό Ακτή Μιαούλη αριθμός …, εμβαδού 381,70 τ.μ., το ήμισυ των οποίων παραχώρησε, όπως είχε δικαίωμα από τη σύμβαση, στην, κοινών συμφερόντων με την εναγομένη εταιρία «…», εταιρία «…». Στο χώρο που μίσθωσε η εναγομένη από την εταιρία «…» είχε πρόθεση να μεταφέρει την επιχειρηματική δραστηριότητά της, υπαλληλικό προσωπικό της και τον απαραίτητο υλικό και ηλεκτροτεχνολογικό εξοπλισμό της, ενώ αναφορικά με τη τυχόν εγκατάλειψη του μισθίου χώρου, όπου στεγαζόταν αυτή (εναγομένη εταιρία «…») και είχε μισθώσει από την εταιρία «…», η οποία διευθύνετο από συγγενικά των εναγόντων πρόσωπα, συμφωνήθηκε, όπως θα αναφερθεί παρακάτω λεπτομερέστερα στο από 19.12.2006 «μνημόνιο συμφωνίας», ότι αυτή (αποχώρηση) δεν θα επερχόταν πριν το τέλος του Ιανουαρίου του έτους 2007. Οι ενάγοντες δραστηριοποιούνταν επιχειρηματικά στο παρελθόν, πριν δηλαδή την απόκτηση μετοχών της πρώτης εναγομένης εταιρίας, με δικές τους «άλλες» εταιρίες και πιο ειδικά τις εταιρίες «…» και «…», όπως οι ίδιοι παραδέχονται. Οι τελευταίες εταιρίες είχαν προδήλως ναυτιλιακό αντικείμενο και χωρίς αμφιβολία κοινό κατά βάση αντικείμενο με αυτό της εν προκειμένω εναγομένης εταιρίας «…» και της μετέπειτα ιδρυθείσας με την επωνυμία «…» εταιρίας, κοινών με την «…» συμφερόντων. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι εκτός από τις εργασίες που έπρεπε να εκτελούν για λογαριασμό της εναγομένης εταιρίας ως βασικοί μέτοχοι αυτής, πραγματοποιούσαν και άλλες εργασίες σχετιζόμενες με τις «προσωπικές-δικές τους» εταιρίες («…» και «…»), αιτία για την οποία αυτοί, προδήλως μετά από δική τους επιλογή, δεδομένου ότι αυτοί δεν ισχυρίζονται κάτι διαφορετικό, όπως για παράδειγμα σχετική συμφωνία με τους εναγομένους, χρησιμοποιούσαν από τη στιγμή που κατέστησαν μέτοχοι της εναγομένης εταιρίας τον ηλεκτρονικό-λογισμικό εξοπλισμό της τελευταίας («…»). Για την ηλεκτρονική αλληλογραφία της εναγομένης εταιρίας («…») και της κοινών με αυτή συμφερόντων εταιρίας «…» επιλέχθηκαν οι εξής ηλεκτρονικές διευθύνσεις: 1) gdg@…gr, 2) sdg@…gr, 3) igv@…gr, 4) info@…gr, 5) freabulk@…gr. Στις διευθύνσεις αυτές καταχωρούνταν οτιδήποτε είχε σχέση με την επιχειρηματική δραστηριότητα της εταιρίας «… A» και της εταιρίας «…». Η τυχόν καταχώριση στις δύο πρώτες ηλεκτρονικές διευθύνσεις 1) gdg@…gr, 2) sdg@…gr δεδομένων που αφορούσαν την απόλυτα προσωπική σφαίρα και την «ατομική» επιχειρηματική δραστηριότητα των εναγόντων με τις «δικές τους» εταιρίες έγινε καταδήλως αυθαίρετα από τους ίδιους και ανορθόδοξα σε κάθε περίπτωση, αφού όλες οι ανωτέρω ηλεκτρονικές διευθύνσεις είχαν ως πρώτο ή δεύτερο «συνθετικό» στοιχείο τμήμα της επωνυμίας των εταιριών «…» και «…», οι δε ηλεκτρονικές διευθύνσεις gdg@…gr και sdg@…gr είχαν ως βασικό δεύτερο συνθετικό το «…», το οποίο παρέπεμπε με «αυτονόητο» τρόπο στην εταιρία «…», η οποία δεν αποτελούσε «αποκλειστική» εταιρία των εναγόντων. Η επαγγελματική συνεργασία των διαδίκων της ένδικης υπόθεσης δεν εξελίχθηκε ομαλά και αυτοί αποφάσισαν να λύσουν την επαγγελματική τους συνύπαρξη. Για το λόγο αυτό οι ενάγοντες και ο δεύτερος των εναγομένων, ως νόμιμος εκπρόσωπος της πρώτης των εναγομένων, συνυπέγραψαν στις 19.12.2006 ένα «μνημόνιο συμφωνίας», με το οποίο αποφασίστηκε η μεταβίβαση του συνόλου των μετοχών των εναγόντων στον δεύτερο των εναγομένων. Στον όρο 9 της παραπάνω έγγραφης συμφωνίας αναφερόταν επί λέξει: «Κάθε τυχόν έγγραφο, που αφορά στα πλοία, χρεόγραφα, λογαριασμούς κ.λπ. θα θεωρούνται περιουσία της εταιρίας». Εκτός αυτού στον όρο 5 της σχετικής συμφωνίας αναφερόταν ότι εντός δέκα (10) ημερών το αργότερο θα επακολουθήσει διανομή των κινητών πραγμάτων, όπως επίπλων, εξοπλισμού και συστημάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών, γεγονός όμως που δεν έλαβε χώρα. Χωρίς να χρειάζεται να γίνει επίκληση των διατάξεων 173 και 200 ΑΚ από τη γραμματική διατύπωση της παραπάνω συμφωνίας, όπως αυτή εξειδικεύεται για την επίδικη διαφορά, προκύπτει ότι όλα τα κινητά πράγματα, αφού δεν διανεμήθηκαν μεταξύ των διαδίκων παρέμειναν στη κυριότητα, νομή και κατοχή της εναγομένης εταιρίας. Το εριζόμενο πράγμα, με τη νομική έννοια, του διακομιστή (server), στο οποίο βρίσκονται αποθηκευμένα σε ηλεκτρονική μορφή όλα τα έγγραφα που αφορούν κάθε πλευρά της επαγγελματικής δραστηριοποίησης της εναγομένης εταιρίας επίσης ανήκει στη κυριότητα και νομή αυτής. Ωστόσο όμως η εναγομένη εταιρία αποβλήθηκε παράνομα από τη νομή τόσο του διακομιστή όσο και των εντός αυτού αποθηκευμένων ηλεκτρονικών αρχείων, όπως λεπτομερώς θα αναλυθεί παρακάτω. Η εναγομένη εταιρία μετά τη μίσθωση νέας επαγγελματικής στέγης από την εταιρία «…» και την ολοκλήρωση των διαμορφωτικών-επισκευαστικών εργασιών, άρχισε σταδιακά να μεταφέρει εξοπλισμό της στα γραφεία επί της οδού Ακτή Μιαούλη αριθμός … Ενώ η μετεγκατάσταση ήταν σε εξέλιξη, χωρίς όμως να έχει ολοκληρωθεί, η εκμισθώτρια εταιρία «…» αυθαίρετα και χωρίς να προηγηθεί καμία ειδοποίηση στις 13.1.2007 αντικατέστησε τη κλειδαριά της εξωτερικής πόρτας στο μίσθιο, όπου αρχικώς στεγαζόταν η επιχείρηση της πρώτης εναγομένης εταιρίας, η οποία με τον τρόπο αυτό αποβλήθηκε από το μίσθιο αλλά και τη νομή των κινητών πραγμάτων και κυρίως του ηλεκτρονικού εξοπλισμού της, αφού η ανολοκλήρωτη μετεγκατάσταση αφορούσε κυρίως τον ηλεκτρονικό-λογισμικό εξοπλισμό. Η (εναγομένη) εταιρία «…» διαμαρτυρήθηκε αυθημερόν εγγράφως στην εκμισθώτρια, η οποία δεν απάντησε. Έτσι η εταιρία «…» άσκησε αίτηση απόδοσης της νομής των κινητών πραγμάτων και ειδικότερα του ηλεκτρονικού-λογισμικού εξοπλισμού της, η οποία έγινε δεκτή με την υπ΄ αριθμ. …/2007 απόφαση του Ειρηνοδικείου Πειραιά. Κατά της απόφασης αυτής η εκμισθώτρια εταιρία «…» άσκησε έφεση, η οποία απορρίφθηκε στην ουσία. Στη συνέχεια η εταιρία «…» επιχείρησε να εκτελέσει την απόφαση του Ειρηνοδικείου Πειραιά, αλλά αυτή ματαιώθηκε, όπως προκύπτει από την υπ΄ αριθμ. …/16.5.2007 έκθεση αφαίρεσης κινητών πραγμάτων του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιά …, ο οποίος με ενάργεια αναφέρει ότι ο νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας «…», …, τους ενημέρωσε ότι ο χώρος που βρίσκονται τα υπό απόδοση πράγματα είναι μισθωμένος στην εταιρία «…», γεγονός που προκύπτει από το με ημερομηνία 8.1.2007 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης του επιδίκου μισθίου στην οδό Ακτή Μιαούλη αριθμός …, στο κείμενο του οποίου αναφέρεται ότι η νέα μισθώτρια του ακινήτου, δηλαδή η εταιρία «…», εκπροσωπείται στη σύναψη της σχετικής συμφωνίας νομίμως από τον εκπρόσωπό της …, ο οποίος είναι ο δεύτερος των εναγόντων στην ένδικη υπόθεση. Από το τελευταίο γεγονός αποδεικνύεται ότι ο δεύτερος των εναγόντων, ο οποίος είναι αδερφός με τον πρώτο ενάγοντα, εκμισθώνοντας το μίσθιο, στο οποίο στεγαζόταν αρχικώς τα γραφεία της εναγομένης εταιρίας, σε εταιρία προδήλως δικών του συμφερόντων, απέβαλε την εναγομένη εταιρία από τη νομή του ηλεκτρονικού εξοπλισμού της. Η αποβολή της εναγομένης εταιρίας από τον ηλεκτρονικό-λογισμικό εξοπλισμό της επιβεβαιώνεται με «πλεοναστικό» τρόπο από το χωρίς ημερομηνία έγγραφο, αλλά συνταχθέν πριν τις 12.1.2007, το οποίο υπογράφουν χειρογράφως οι ενάγοντες (αδερφοί) …, το οποίο απευθύνεται προς την ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία «…» και το διακριτικό τίτλο «…», η οποία είναι εξειδικευμένη σε επεξεργασία ηλεκτρονικών δεδομένων, και στο οποίο γίνεται σαφής αναφορά ότι η βάση δεδομένων (database), η οποία περιείχε τα ειδικότερα αναφερόμενα στο συγκεκριμένο έγγραφο περισσότερα ηλεκτρονικά αρχεία, είχε παραδοθεί στις 12.1.2007 στην τελευταία εταιρία για διαχωρισμό, ώστε να αποδοθούν στην εταιρία «…» και το νόμιμο εκπρόσωπο αυτής, δηλαδή το δεύτερο των εναγομένων (…) τα αρχεία που αφορούν την εμπορική δραστηριότητα των εταιριών «…» και «…». Η ύπαρξη στα χέρια των εναγόντων της βάσης των δεδομένων (σύνολο ηλεκτρονικών αρχείων) προκύπτει και από το, ταυτόσημο με το αμέσως παραπάνω, έγγραφο που δεν φέρει σαφή ημερομηνία σύνταξης, αλλά υπογράφηκε μεταξύ του νομίμου εκπροσώπου της εταιρίας «… ΟΕ» και το διακριτικό τίτλο «…», … και του …, όπως αδιαμφισβήτητα προκύπτει από τις χειρόγραφες υπογραφές αυτών, οι οποίοι μνημονεύουν στο έγγραφο αυτό επί λέξει: «στις 15.1.2007 και ώρα 12.00 από τους servers που βρίσκονται στο κτήριο στην Ακτή Μιαούλη … μεταφέρθηκαν σε φορητό δίσκο της … οι ειδικότερα αναφερόμενοι στο έγγραφο αυτό φάκελοι και τα περιεχόμενά τους». Τέλος, υπάρχει ένα ηλεκτρονικό μήνυμα προερχόμενο από το χρήστη με το κωδικό όνομα «GG» που απευθύνεται προς τον εκπρόσωπο της εταιρίας Ορκωτών Λογιστών … (κ. …), στο οποίο αναφέρεται, ότι πρέπει να γίνει μεταφορά του συνόλου των ηλεκτρονικών πληροφοριών που σχετίζονται με την εταιρία «…», επί λέξει: «από το διακομιστή (server), που βρίσκεται στο πρώτο όροφο της οδού Ακτή Μιαούλη … στον Πειραιά … στο νέο διακομιστή «server» της εταιρίας που βρίσκεται στο τέταρτο όροφο της οδού Ακτή Μιαούλη … και Μαυροκορδάτου …, στον Πειραιά … μεταξύ 8.00 π.μ και 11.00 π.μ τη Δευτέρα 15 Ιανουαρίου 2007». Αυτό τo ηλεκτρονικό μήνυμα εστάλη καταφανώς πριν τις 15.1.2007 (φέρει ημερομηνία εκτύπωσης 14.1.2007), διότι στις 15.1.2007 έπρεπε να γίνει η ηλεκτρονική μεταφορά. Περαιτέρω, εξέχουσα και καθοριστική σημασία αποτελεί το κωδικό όνομα του αποστολέα, δηλαδή ο χρήστης «GG» είναι αναμφισβήτητα ο …, αφού ο ίδιος διατείνεται ότι η ηλεκτρονική διεύθυνση gdg@…gr του ανήκε. Αφού τουλάχιστον μία ημέρα πριν τις 15.1.2007 ο χρήστης «GG» έστειλε το παραπάνω ηλεκτρονικό μήνυμα, με δεδομένο το γεγονός ότι στις 13.1.2007 η εναγομένη εταιρία «…» είχε ήδη αποβληθεί από την εκμισθώτρια εταιρία «…», με την οποία «συνδέονται» οι ενάγοντες, από το μίσθιο της οδού Ακτή Μιαούλη αριθμός …, όπου παρέμενε ο διακομιστής της τελευταίας εταιρίας, άρα και όλα τα εντός αυτού ηλεκτρονικά αρχεία, και σίγουρα και τα επίδικα ηλεκτρονικά αρχεία που ζητούν οι ενάγοντες, η εναγομένη εταιρία και ο νόμιμος εκπρόσωπος αυτής, δηλαδή οι εναγόμενοι εν προκειμένω, δεν έχουν στα χέρια τους, τα επίδικα ηλεκτρονικά αρχεία, τη νομή των οποίων απώλεσαν χωρίς τη θέλησή τους. Σύμφωνα με όλα τα παραπάνω οι ενάγοντες ουδέποτε αποβλήθηκαν από τη νομή των αιτουμένων με την αγωγή τους ηλεκτρονικών αρχείων, αλλά αντιθέτως αυτοί έχουν στη νομή τους αυτά μετά την παράνομη αποβολή της εναγομένης εταιρίας από το μίσθιο στην οδό Ακτή Μιαούλη αριθμός …, όπου βρίσκεται ο διακομιστής, χωρίς η εναγομένη εταιρία να έχει προλάβει να μεταφέρει στο νέο διακομιστή στο νέο μίσθιο στην οδό Ακτή Μιαούλη αριθμός … τα ηλεκτρονικά αρχεία που αφορούν την επιχειρηματική δραστηριότητά της. Ο παραδεκτώς προταθείς πρωτοδίκως από τους εναγομένους και ήδη εφεσίβλητους ισχυρισμός περί παραγραφής της αξίωσης των εναγόντων-εκκαλούντων, ο οποίος αποτελεί διακωλυτικό της γένεσης της αξίωσης γεγονός, δεν μπορεί να εξετασθεί από το Δικαστήριο τούτο, μολονότι συνομολογείται από τους ενάγοντες-εκκαλούντες, διότι οι εφεσίβλητοι περιορίζονται μόνο σε επίκληση των στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο κατατεθεισών προτάσεων, γεγονός που δεν αρκεί, αφού κατά το άρθρο 240 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 7 του ΝΔ 490/1974, για την επαναφορά ισχυρισμών που προβλήθηκαν σε προηγούμενη συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, αρκεί η επανυποβολή τους με σύντομη περίληψη και αναφορά στις σελίδες των προτάσεων της προηγούμενης συζήτησης, που τους περιέχουν και που προσκομίζονται απαραιτήτως σε επικυρωμένο αντίγραφο. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διατάξεως η επίκληση με τις προτάσεις, που υποβάλλονται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδίδεται η προσβαλλόμενη απόφαση, ισχυρισμών με γενική αναφορά στις πρωτόδικες προτάσεις, το κείμενο των οποίων ενσωματώνεται στις προτάσεις, ενώπιον του Εφετείου, δεν αρκεί, ούτε είναι νόμιμη, αλλά απαιτείται και σύντομη περίληψη των ισχυρισμών και αναφορά στις σελίδες των πρωτόδικων προτάσεων που τους περιέχουν (ΑΠ 1346/2012 Nomos). Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο κατέληξε στην απόρριψη της αγωγής ως ουσιαστικά αβάσιμης, επειδή έκρινε ότι τα ηλεκτρονικά αρχεία που περιέχονται στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις gdg@…gr και sdg@…gr ανήκουν, ενόψει της αποθήκευσης αυτών στο κεντρικό διακομιστή (server) της πρώτης των εναγομένων στη νομή της τελευταίας, από την οποία (νομή) αυτή αποβλήθηκε παράνομα, ενώ τα ηλεκτρονικά αρχεία που αφορούν τις εταιρίες προσωπικών συμφερόντων των εναγόντων, «…» και «…», δεν περιήλθαν στη νομή της εναγομένης εταιρίας, την οποία εκπροσωπεί ο δεύτερος των εναγομένων, επειδή η εν λόγω εταιρία δεν είχε ενδιαφέρον να τα εξουσιάζει και είχε δώσει τη συγκατάθεσή της στους ενάγοντες να τα εξουσιάζουν ως αποκλειστικοί κύριοι αυτοί (ενάγοντες), ενώ έκρινε, μετά την ουσιαστική απόρριψη της αγωγής, ότι παρέλκει η εξέταση της ένστασης παραγραφής. Συνακόλουθα των ανωτέρω, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που με την εκκαλούμενη οριστική του απόφαση, κατέληξε στο ίδιο κατά βάση αποτέλεσμα-συμπέρασμα, αλλά με διαφορετική αιτιολογία, η οποία διορθώνεται – συμπληρώνεται από την αιτιολογία της παρούσας απόφασης και απέρριψε την αγωγή των εκκαλούντων-εναγόντων, δεν έσφαλε κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή του νόμου και ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και συνεπώς οι σχετικοί λόγοι της έφεσης, με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα, δεν είναι βάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν, όπως και η κρινόμενη έφεση στο σύνολο της, ως ουσία αβάσιμη και να καταδικασθούν οι εκκαλούντες στα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας (άρθρα 176, 180 παρ. 1, 183 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με άρθρα 110 παρ. 1,111 Κώδικα περί Δικηγόρων), σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.
Για τους λόγους αυτούς
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.
Δέχεται τυπικά την έφεση.
Απορρίπτει την έφεση κατ΄ ουσία.
Καταδικαζει τους εκκαλούντες στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ

Γράφει η Αναστασία Χρ. Μήλιου*
Ένας οδηγός αυτοκινήτου που πέφτει σε λακκούβα και παθαίνει ζημιά το όχημά του. Ένας μοτοσικλετιστής που πέφτει σε σπασμένο φρεάτιο αποχέτευσης και τραυματίζεται πολύ σοβαρά. Ένας ποδηλάτης που εκτρέπεται της πορείας του και πέφτει σε αφύλακτο χαντάκι, χάνοντας την ζωή του. Πεζός που σκοντάφτει σε σπασμένο ρείθρο πεζοδρομίου και τραυματίζεται σοβαρά. Οδηγός που συγκρούεται με κάδο απορριμμάτων που έχει φύγει από την θέση του.
Αυτές είναι μερικές από τις περιπτώσεις ζημιών οχημάτων και οδηγών/πεζών που έχουν προκληθεί από κακοτεχνίες στις οδούς και τα οδοστρώματα, από έλλειψη σήμανσης, επαρκούς φωτισμού κ.τ.λ. Όλες αυτές οι περιπτώσεις και άλλες παρόμοιες έχουν δικαιωθεί από τα ελληνικά Δικαστήρια και έχουν αποζημιωθεί από τους εκάστοτε Δήμους που είναι υπεύθυνοι σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, για την σωστή κατασκευή, λειτουργία, συντήρηση και επίβλεψη των οδών ώστενα εξασφαλίζεται η ασφαλής χρήση τους από τους πολίτες.
Σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του άρθρου 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα (Εισ.Ν.Α.Κ.) «Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, …», στο δε άρθρο 106 του ιδίου νόμου ορίζεται ότι «Οι διατάξεις των δύο προηγούμενων άρθρων εφαρμόζονται και για την ευθύνη των δήμων, των κοινοτήτων ή των άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, από πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων που βρίσκονται στην υπηρεσία τους».
Κατά δε το άρθρο 5 παρ. 1 και 3 του ν. 3155/1955 (Α΄ 63), το Δημόσιο και οι Δήμοι ή οι Κοινότητες υποχρεούνται να κατασκευάζουν, ανακαινίζουν και συντηρούν τις αναφερόμενες στα άρθρα 2 παρ. 1 και 4 του νόμου αυτού αντίστοιχα οδούς. Περαιτέρω, στο άρθρο 24 του π.δ. 410/1995 (Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας) ορίζεται ότι: «1…Στην αρμοδιότητα των δήμων και των κοινοτήτων ανήκουν ιδίως: α) η κατασκευή συντήρηση και λειτουργία: i) συστημάτων ύδρευσης, άρδευσης και αποχέτευσης … έργων δημοτικής και κοινοτικής οδοποιίας, … ιδ) η ρύθμιση της κυκλοφορίας, ο καθορισμός πεζοδρόμων, μονοδρομήσεων και κατευθύνσεων της κυκλοφορίας, … η ονομασία των οδών και των πλατειών και η τοποθέτηση πινακίδων.».
Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, ευθύνη προς αποζημίωση γεννάται και από μη νόμιμες υλικές ενέργειες των οργάνων του Δημοσίου, των Ο.Τ.Α. και των άλλων ν.π.δ.δ., εφόσον αυτές συνάπτονται με την οργάνωση και τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών. Κατά την έννοια επίσης των ίδιων διατάξεων, ευθύνη του Δημοσίου ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, τηρουμένων και των λοιπών προϋποθέσεων του νόμου, υπάρχει όχι μόνο όταν με πράξη ή παράλειψη οργάνου των νομικών αυτών προσώπων παραβιάζεται συγκεκριμένη διάταξη νόμου, αλλά και όταν παραλείπονται τα ιδιαίτερα καθήκοντα και υποχρεώσεις που προσιδιάζουν στη συγκεκριμένη υπηρεσία και προσδιορίζονται από την κείμενη εν γένει νομοθεσία, τα διδάγματα της κοινής πείρας και τις αρχές της καλής πίστης.
Υπάρχει δηλαδή σαφής υποχρέωση των αρμοδίων οργάνων του Δήμου απέναντι στους ιδιώτες, να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη διαφύλαξη της υγείας των πολιτών και της περιουσίας τους κατά την άσκηση της παραπάνω δραστηριότητας.
Την υποχρέωση αυτή έχουν οι Δήμοι και οι Κοινότητες, κατ’ εφαρμογή των αρχών της χρηστής διοίκησης, και υποχρεούνται, στα πλαίσια των καθηκόντων τους, να επιβλέπουν και να ελέγχουν την καταλληλότητα των οδών, πεζοδρομίων, αποχετευτικών συστημάτων και να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για τη συντήρηση και επιδιόρθωση αυτών, προκειμένου να διεξάγεται ομαλά η κυκλοφορία επί των οδών, αλλά και να προστατεύεται η ομαλή κυκλοφορία των οδηγών και πεζών σε κοινόχρηστους χώρους, η σωματική ακεραιότητα των πολιτών που κάνουν χρήση αυτών από τυχόν κακοτεχνίες.
Επομένως ύστερα από όσα προαναφέρθηκαν, η οποιαδήποτε παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας του ΟΤΑ σε σχέση με τις πιο πάνω υποχρεώσεις των οργάνων του, ως αναγόμενη σε άσκηση εξουσίας, κατά την έννοια των παραπάνω διατάξεων, συνιστά παρανομία της διοικήσεως και δημιουργεί νόμιμο λόγο ευθύνης προς αποζημίωση αυτών που ζημιώθηκαν με βάση τα άρθρα 105 – 106 του Εισ.Ν.Α.Κ.
Το Δημόσιο δε και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου υποχρεούνται να αποκαταστήσουν κάθε θετική ή αποθετική ζημία, ενώ τα δικαστήρια της ουσίας μπορούν, επί πλέον, να επιδικάσουν σε βάρος τους χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 932 του Αστικού Κώδικα. Απαραίτητη, πάντως, προϋπόθεση για την επιδίκαση αποζημιώσεως, η οποία μπορεί να συνίσταται και στην κατ’ άρθρο 932 του Α.Κ. χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, είναι η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της παράνομης πράξης ή παράλειψης ή υλικής ενέργειας ή παράλειψης υλικής ενέργειας του δημοσίου οργάνου και της επελθούσας ζημίας

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡ. ΜΗΛΙΟΥ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΠΑΡ’ΕΦΕΤΑΙΣ ΑΘΗΝΩΝ
Τηλ. 6945-028153
e-mail: natmil@otenet.gr, info@legalaction.gr
www.legalaction.gr, fb: Αναστασία Μήλιου