Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο της ΕΕ έκρινε ότι η παράταση της διάρκειας ισχύος μιας υφιστάμενης κρατικής ενισχύσεως θεωρείται τροποποίηση της ενισχύσεως αυτής, ακόμη και όταν η τροποποίηση αυτή επέρχεται με απόφαση εθνικού δικαστηρίου, και, συνεπώς, αποτελεί νέα ενίσχυση.

Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο της ΕΕ αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, με την οποία είχε ακυρωθεί η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για παράνομη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων ύψους 17,4 εκατομμυρίων ευρώ της Ελλάδος προς την Αλουμίνιον, και αναπέμπει την υπόθεση σε αυτό προς επανεξέταση.

Το 1960, η ΔΕΗ σύναψε με την Αλουμίνιον, ελληνική εταιρία παραγωγής αλουμινίου, σύμβαση δυνάμει της οποίας ίσχυε ως προς τη δεύτερη προτιμησιακό τιμολόγιο για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας.

Η σύμβαση επρόκειτο να λήξει στις 31  Μαρτίου 2006, εκτός εάν παρατεινόταν σύμφωνα με τους όρους της.

Με απόφαση της 23ης Ιανουαρίου 1992, η Επιτροπή εκτίμησε ότι το προτιμησιακό τιμολόγιο της Αλουμίνιον συνιστούσε κρατική ενίσχυση συμβατή με την εσωτερική αγορά.

Η ΔΕΗ κατήγγειλε τη σύμβαση του 1960 από 1ης Απριλίου 2006. Η Αλουμίνιον αμφισβήτησε την καταγγελία της συμβάσεως ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων.

Με απόφαση της 5ης Ιανουαρίου 2007, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, αποφασίζοντας με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, ανέστειλε προσωρινώς τις συνέπειες της εν λόγω καταγγελίας. Η ΔΕΗ προσέφυγε σε δεύτερο βαθμό ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, το οποίο, με απόφαση της 6ης Μαρτίου 2008, επικύρωσε την καταγγελία της συμβάσεως του 1960 από της ημερομηνίας αυτής.

Με απόφαση της 13ης Ιουλίου 2011, η Επιτροπή θεώρησε ότι η Ελλάδα είχε παρανόμως χορηγήσει στην Αλουμίνιον κρατική ενίσχυση 17,4 εκατομμυρίων ευρώ, διότι, μετά την πρώτη απόφαση ασφαλιστικών μέτρων των ελληνικών δικαστηρίων, η Αλουμίνιον συνέχισε να επωφελείται από το προτιμησιακό τιμολόγιο από τις 5 Ιανουαρίου 2007 έως τις 6 Μαρτίου 2008.

Κατά την Επιτροπή, η ενίσχυση αυτή έπρεπε να χαρακτηριστεί νέα ενίσχυση, η οποία, δεδομένου ότι είχε χορηγηθεί χωρίς προηγουμένως να της κοινοποιηθεί, δεν ήταν συμβατή με την εσωτερική αγορά. Για τον λόγο αυτόν, η Επιτροπή υποχρέωσε την Ελληνική Δημοκρατία να ανακτήσει την ενίσχυση από την Αλουμίνιον.

Κατόπιν προσφυγής που άσκησε η Αλουμίνιον, το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής, με απόφασή του της 8ης Οκτωβρίου (T‑542/11 ), κρίνοντας ότι η επίμαχη ενίσχυση πρέπει να χαρακτηριστεί ως υφιστάμενη ενίσχυση.

Η ΔΕΗ, υποστηριζόμενη από την Επιτροπή, άσκησε αναίρεση ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστηρίζοντας ότι η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου είναι νομικά εσφαλμένη.

Το ζήτημα που τίθεται στη συγκεκριμένη υπόθεση είναι εάν η πρώτη απόφαση ασφαλιστικών μέτρων των εθνικών δικαστηρίων μπορεί να χαρακτηριστεί ως τροποποίηση υφιστάμενης ενισχύσεως (και, ως εκ τούτου, νέα ενίσχυση) ή ως υφιστάμενη ενίσχυση.

Στην πρώτη μόνο περίπτωση θα έπρεπε,  προτού εφαρμοστεί, να κοινοποιηθεί στην Επιτροπή.

Η απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ

Με τη σημερινή απόφασή του, το Δικαστήριο αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και αναπέμπει την υπόθεση σε αυτό προς επανεξέταση.

Πρώτον, το Δικαστήριο κρίνει ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε κατά τόπο εσφαλμένο τη νομολογία του Δικαστηρίου και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθώς έκρινε ότι η πρώτη απόφαση ασφαλιστικών μέτρων δεν συνιστά θέσπιση νέας ενισχύσεως ή τροποποίηση υφιστάμενης ενισχύσεως. Συναφώς, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι η διάρκεια ισχύος της υφιστάμενης ενισχύσεως αποτελεί στοιχείο ικανό να επηρεάσει την εκ μέρους της Επιτροπής εκτίμηση της συμβατότητας της ενισχύσεως με την εσωτερική αγορά.

Για τον λόγο αυτόν, το Δικαστήριο αποφαίνεται ότι η παράταση της διάρκειας ισχύος υφιστάμενης ενισχύσεως αποτελεί τροποποίηση υφιστάμενης ενισχύσεως και, ως εκ τούτου, συνιστά νέα ενίσχυση.

Εν προκειμένω, τούτο σημαίνει ότι η πρώτη απόφαση ασφαλιστικών μέτρων των ελληνικών δικαστηρίων (απόφαση με την οποία τροποποιήθηκαν τα συμφωνηθέντα με τη σύμβαση του 1960 χρονικά όρια εφαρμογής του προτιμησιακού τιμολογίου και, συνακόλουθα, τα χρονικά όρια ισχύος του καθεστώτος ενισχύσεων που είχε εγκριθεί από την Επιτροπή) συνιστά τροποποίηση υφιστάμενης ενισχύσεως και, συνεπώς, νέα ενίσχυση.

Δεύτερον, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι τα εθνικά δικαστήρια μεριμνούν για την τήρηση των κανόνων δικαίου της Ένωσης σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις και υπέχουν υποχρέωση καλόπιστης συνεργασίας με τα θεσμικά όργανα της Ένωσης.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο κρίνει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθώς αποφάνθηκε ότι τα εθνικά δικαστήρια που αποφασίζουν με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (όπως συμβαίνει στη συγκεκριμένη υπόθεση) έχουν την ευχέρεια να μην τηρούν τις υποχρεώσεις που υπέχουν στο πλαίσιο του ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων.

Συγκεκριμένα, το εθνικό δικαστήριο που επιλαμβάνεται διαφοράς με αντικείμενο σύμβαση υποχρεούται να κοινοποιεί στην Επιτροπή κάθε μέτρο (περιλαμβανομένων των μέτρων που θεσπίζονται από το εν λόγω δικαστήριο) το οποίο επηρεάζει την ερμηνεία και την εκτέλεση της ως άνω συμβάσεως και έχει, ενδεχομένως, συνέπειες όσον αφορά τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, τον ανταγωνισμό ή απλώς τη διάρκεια ισχύος, επί ορισμένο χρονικό διάστημα, ενισχύσεων οι οποίες εξακολουθούν καταρχήν να υφίστανται.

Ολόκληρη την απόφαση μπορείτε να βρείτε εδώ.

Ειδικότερα, το ΓΔΕΕ απέρριψε όλους τους λόγους που προέβαλε η ΔΕΗ για την ακύρωση των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί κατάχρησης δεσπόζουσας θέσεως από τη ΔΕΗ στις ελληνικές αγορές προμήθειας λιγνίτη και χονδρικής προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας.

Το ιστορικό της υπόθεσης

Η Ελλάδα είναι ο πέμπτος παραγωγός λιγνίτη στον κόσμο και ο δεύτερος στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά τη Γερμανία.

Τα πρώτα δικαιώματα αναζήτησης και εκμετάλλευσης του λιγνίτη σε δημόσια κοιτάσματα χορηγήθηκαν στη ΔΕΗ με νομοθετικό διάταγμα το 1959 και με τον μεταλλευτικό κώδικα του 1973. Τα δικαιώματα αναζήτησης και εκμετάλλευσης δύνανται να χορηγηθούν από την Ελλάδα κατόπιν διαδικασίας υποβολής προσφορών ή χωρίς υποβολή προσφορών αλλά μέσω σύμβασης εγκρινόμενης με ειδικό νόμο του Κοινοβουλίου, ή ακόμη με απευθείας ανάθεση σε κατεπείγουσες περιπτώσεις και για λόγους δημόσιου συμφέροντος.

Το 2003, η Επιτροπή έλαβε από ιδιώτη  καταγγελία κατά την οποία η αποκλειστική άδεια αναζήτησης και εκμετάλλευσης λιγνίτη αντέβαινε στις αρχές του ελεύθερου ανταγωνισμού.

Το 2008, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση C(2008) 824 για δύο χωριστές αγορές προϊόντων: της προμήθειας λιγνίτη και της χονδρικής προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας διαπιστώνοντας ότι έχει δημιουργηθεί κατάσταση ανισότητας ευκαιριών μεταξύ των επιχειρήσεων όσον αφορά την πρόσβαση στα πρωτογενή καύσιμα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και ότι η Ελλάδα παρέχοντας στη ΔΕΗ τη δυνατότητα να διατηρεί ή να ενισχύει τη δεσπόζουσα θέση της στην αγορά χονδρικής προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, αποκλείει ή παρακωλύει κάθε νέα είσοδο στην αγορά.

Το 2009 η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση C(2009) 6244 τελικό, για τον καθορισμό συγκεκριμένων μέτρων για τη διόρθωση των αντίθετων προς τον ανταγωνισμό συνεπειών της παράβασης που διαπιστώθηκε στην απόφαση της Επιτροπής του 2008.

Η Ελλάδα θα έπρεπε α)  να χορηγήσει μέσω διαγωνισμών δικαιώματα εκμετάλλευσης επί των κοιτασμάτων λιγνίτη της Δράμας, Ελασσόνας, Βεύης και Βεγόρας σε άλλες επιχειρήσεις, β) να απαγορεύσει στους κατόχους δικαιωμάτων εκμετάλλευσης επί των κοιτασμάτων της Δράμας, της Ελασσόνας και της Βεγόρας να πωλούν τον εξορυσσόμενο λιγνίτη στη ΔΕΗ εκτός αν δεν υπάρχει άλλη αξιόπιστη προσφορά, γ) να διοργανώσει νέα διαδικασία παραχώρησης, σε περίπτωση ακύρωσης της υπό εξέλιξη διαδικασίας παραχώρησης δικαιωμάτων επί του κοιτάσματος της Βεύης.

Η ΔΕΗ, υποστηριζόμενη από την Ελλάδα,  κατέθεσε στο ΓΔΕΕ δύο προσφυγές και ζήτησε την ακύρωση των δύο αποφάσεων της Επιτροπής.

Στις 20/9/2012, το Γενικό  Δικαστήριο έκανε δεκτά τα επιχειρήματα της ΔΕΗ και ακύρωσε την απόφαση C (2008) 824 (υπόθεση Τ-169/08 (link is external)) και την απόφαση C(2009) 6244 (υπόθεση Τ-421/09)

Ακολούθως, η Επιτροπή ζήτησε από το ΔΕΕ την αναίρεση των δύο αποφάσεων του ΓΔΕΕ προβάλλοντας ότι το δεύτερο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία και εφαρμογή της Συνθήκης ΕΚ, κρίνοντας ότι η ίδια όφειλε να προσδιορίσει και να αποδείξει την καταχρηστική συμπεριφορά στην οποία οδήγησε ή μπορούσε να οδηγήσει τη ΔΕΗ το επίμαχο κρατικό μέτρο.

Στις 17/7/2014, το ΔΕΕ αποφάσισε να αναιρέσει τις αποφάσεις του ΓΔΕΕ (υποθέσεις C‑553/12 P  και C‑554/12 P  και  να τις αναπέμψει ενώπιον του τελευταίου προκειμένου αυτό να κρίνει τους λόγους που προβλήθηκαν ενώπιόν του και επί των οποίων το ΔΕΕ δεν αποφάνθηκε (υποθέσεις T-169/08 RENV και T-421/09 RENV).

Στην υπόθεση T-169/08 RENV, η ΔΕΗ προέβαλε τέσσερις λόγους ακυρώσεως της αποφάσεως C(2008) 824: α)  πλάνη περί το δίκαιο καθώς και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, β)  παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, γ)  παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της προστασίας της ιδιωτικής περιουσίας καθώς και κατάχρηση εξουσίας και δ) παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.

Με τη σημερινή του απόφαση το ΓΔΕΕ απορρίπτει και τους τέσσερις λόγους ακυρώσεως της ΔΕΗ.

Στην υπόθεση T-421/09 RENV, η ΔΕΗ προέβαλε τέσσερις λόγους ακυρώσεως της αποφάσεως C(2009) 6244: α) πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά τον ορισμό των σχετικών αγορών, β) πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών και πλάνη περί το δίκαιο σχετικά με την αναγκαιότητα των επιβαλλόμενων μέτρων, γ) παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και, δ) παραβίαση της αρχής της συμβατικής ελευθερίας και της αρχής της αναλογικότητας.

Με τηΝ απόφαση ΑΥΤΉ το ΓΔΕΕ απορρίπτει και τους τέσσερις λόγους ακυρώσεως της ΔΕΗ.

http://www.bbc.com/news/uk-politics-37639307

την υπόθεση δικάζει ο Lord Chief Justice Lord Thomas

Στη χώρα μας τέτοιος προβληματισμος δεν υπάρχει. Θα μπορούσε όμως κανείς να διαπιστώσει σειρά αναλογιών. Και φυσικά θα διαπιστώσει τεράστια απόσταση νομικού λόγου και επιχειρημάτων. Η Αμερινή συλλογίζεται ενώ οι επερχόμενες αμερικανικές εκλογές προξενούν πολλές σκέψεις για τα πρόσωπα, τη δημοκρατία, το πολίτευμα. Νομίζω ότι απαιτείται ιδιαίτερο κουράγιο για δημοσιογραφικό λόγο ανάλογου επιπέδου με τους ΝΥ Times σε ανάλογη εκλογική αναμέτρηση. Εξίσου σημαντικό είναι το δικαίωμα του τύπου να σχολιάζει τις δικαστικές αποφάσεις και μάλιστα του Ανωτάτους Δικαστηρίου.

Επειδή μάλιστα στις ΗΠΑ αναμένεται και  ο τυφώνας Μάθιου θα πρόσθετα, ότι το δικαίωμα στην κριτική και τη σκέψη ακόμη και έναντι των δικαστών παραμένει ότι καιρό και αν κάνει, ανεξαρτήτως κλίματος.

Πρόκειται για την υπόθεση Cohen v. Facebook Inc, U.S. District Court, Eastern District of New York, No. 16-cv-4453.

ποιός είναι λοιπόν ο δικηγόρος διαζυγίων των ΗΠΑ?

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1939 και ήταν γιός οδηγού ταξί. Μετά τις σπουδές του ειδικεύθηκε στα διαζύγια στα οποία συγκαταλέγονται

των  Michael Bloomberg,  Christie Brinkley James Gandolfini,  Henry Kravis  Dina Lohan,  Marla Maples, Tommy Mottola, Chris Rock Charlotte Sarkozy, Uma Thurman, και  Ivana Trump. ^{. Το βιβλίο του} ,Reconcilable Differences: Seven Essential Tips to Remaining Together from a Top Matrimonial Lawyer, δημοσιεύθηκε το 2002.

Ο πασίγνωστος δικηγόρος, με έδρα το Μανχάταν της Νέας Υόρκης, ειδικεύεται λοιπόν στα… διαζύγια με οικονομικό διακύβευμα.

Η New York Post αναφέρει ότι ο Cohen εντοπίστηκε την προηγούμενη εβδομάδα να επιβιβάζεται σε αεροπλάνο με προορισμό το Βέλγιο, όπου μένει αυτή τη στιγμή η Αθηνά Ωνάση

«Στην Αυλή, όταν μιλούσε στους κατώτερους αξιωματούχους ήταν εγκάρδιος, ευθύς• όταν μιλούσε στους ανώτερους αξιωματούχους τυπικός και συγκρατημένος. Παρουσία του πρίγκιπα, σεβαστικά ανήσυχος αλλά κι ατάραχος». (Ανάλεκτα, 10.2).

Ποτέ μέχρι σήμερα δεν υπήρξε ανάλογη στάση συμβαλλόμενου και μάλιστα ενόψει της οργής από την εφαρμογή του ΑΚ (!) ή την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου των δημοσίων συμβάσεων.

Η εταιρία συνοπτικά διαμαρτύρεται καθώς πιστεύει ότι το Δημόσιο:

1. Προχωρήσατε σε πλήρη διαγραφή του άρθρου 5 του συμφωνημένου σχεδίου κυρωτικού νόμου, στο οποίο ουσιαστικά περιγραφόταν το δικαίωμα της ΟΛΠ ΑΕ να εκδώσει νέους κανονισμούς που αφορούν στον πυρήνα της εμπορικής δραστηριότητας της ιδιωτικής πλέον ΟΛΠ Α.Ε., όπως ακριβώς συμβαίνει σε κάθε άλλη ιδιωτική επιχείρηση στην Ελλάδα.2. Διαγράψατε από την παράγραφο 3 του άρθρου 9 (που αντιστοιχεί στο άρθρο 10 του συμφωνημένο σχεδίου κυρωτικού νόμου,) την αυτονόητη σε κάθε μεγάλη σύμβαση παραχώρησης υποχρέωση της δημόσιας διοίκησης να αποκρίνεται εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος για την χορήγηση έγκρισης μετά από την υποβολή σχετικών μελετών. Η COSCO για να αναλάβει την ευθύνη να εκτελέσει ένα τεράστιο πρόγραμμα επενδύσεων εντός ενός πολύ σύντομου χρονικού διαστήματος, βασίστηκε κυρίως σε αυτή την ασφαλιστική δικλείδα της έγκαιρης έκδοσης των απαιτούμενων εγκρίσεων και αδειών. Η μη ύπαρξη της δεν θα άλλαζε απλά το προσφερόμενο από την εταιρία μας οικονομικό αντάλλαγμα, αλλά θα έθετε εν αμφιβόλω ακόμη και την υποβολή οικονομικής προσφοράς, καθώς οι συνέπειες για τον ΟΛΠ σε περίπτωση μη έγκαιρης εκτέλεσης των υποχρεωτικών επενδύσεων είναι ανυπολόγιστες.

   3. Μας αφαιρέσατε το δικαίωμα να λαμβάνουμε υπόψιν μας, κατά την εφαρμογή των τιμολογιακών μας πολιτικών (κάτι το οποίο αποτελεί υποχρέωση κάθε διοίκησης), την αποτελεσματική εμπορική λειτουργία και την ανταγωνιστικότητα του Λιμένα Πειραιά, παρά το γεγονός ότι παρέμεινε η ρητή υποχρέωση για την τήρηση της αρχής της αναλογικότητας, της ίσης μεταχείρισης και της απαγόρευσης διάκρισης. Την ίδια μάλιστα στιγμή που μας υποχρεώνετε να επιτυγχάνουμε συγκεκριμένους χρηματοοικονομικούς δείκτες της ΟΛΠ ΑΕ προκειμένου να αποδεικνύουμε διαρκώς την οικονομική ευρωστία της εταιρίας.

   4. Έχετε διαγράψει την ρητή αναφορά περί μη υποχρέωσης της ΟΛΠ ΑΕ να ακολουθεί, μετά την ιδιωτικοποίηση, τις τυπικές διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων.

   5. Καταστήσατε στην πράξη ανενεργό το δικαίωμα του Ελληνικού Δημοσίου να εκδίδει πρωτόκολλα διοικητικής αποβολής, καθιστώντας εφαρμοστέες τις διατάξεις του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, που καμίας απολύτως εφαρμογής δεν τυγχάνουν στα ζητήματα υποδομών που ανήκουν απευθείας στο Ελληνικό Δημόσιο.

   6. Αφαιρέσατε από το Διαιτητικό Δικαστήριο το δικαίωμα να επιλέγει τον εφαρμοστέο κατά την κρίση του κανόνα κατά την εκδίκαση συγκεκριμένης διαφοράς μεταξύ των συμβαλλομένων μερών και ορίσατε μονομερώς την συμπληρωματική εφαρμογή των διατάξεων του ΑΚ.

   7. Υποβαθμίσατε την ισχύ της ΣΠ έναντι των παράγωγων της συμβάσεων, μέσω της διαγραφή της ρητής αναφοράς περί της υπεροχής της».

Οι Κινέζοι κατηγορούν τον υπουργό εμπορικής ναυτιλίας, κ. Δρίτσα, και γράφουν χαρακτηριστικά: “οι τροποποιήσεις αποτελούν προφανή απόπειρα του αρμοδίου υπουργείου να υποκαταστήσει πλήρως την διοίκηση της ΟΛΠ και να καταστήσει ανενεργές το σύνολο των διατάξεων της σύμβασης παραχώρησης και να τροποποιήσει δια νόμου τη συναφθείσα συμφωνία για την αγοραπωλησία του πλειοψηφικού πακέτου της ΟΛΠ”.

Διαβάζοντας και τη σχετική επιστολή μάλιστα θα πίστευε κανείς ότι διαμαρτύρεται για ζητήματα που είναι σχεδόν στη σφαίρα του αυτονόητου. Πιθανότατα τις ρήτρες αυτές αν όντως άλλαξαν να τις επέβαλλε το Ελεκγκτικό Συνέδριο ή… ο κοινός νους. Ομως ο Κομφούκιος διαμαρτύρεται. Πιέζει. Η στάση του πρωτόγνωρη για τον εμπνευστή των Αναλέκτων και τον Κινεζικό πολιτισμό. Μέχρι τώρα οι Κινέζοι του Πειραιά δεν ακούστηκαν ποτέ και ήταν ιδιαίτερα προσεκτικοί.

«Εισερχόμενος στο παλάτι του Δούκα (ο Κομφούκιος), υποκλίνονταν βαθιά σαν να μην είχε χώρο να περάσει. Όταν σταματούσε, ποτέ δεν έστεκε όρθιος καταμεσής στην Πύλη, ποτέ επίσης, όταν βάδιζε, δεν πατούσε το κατώφλι». (Ανάλεκτα, 10.4) Ο Κομφούκιος των ημερών βρυχιέται σαν κινέζος που του πήραν το σκύλο που μάσαγε από τα δόντια. Περίεργοι καιροί.

Σύμφωνα με φήμες αν και δεν έχουμε δει τη σύμβαση αυτή:

Η συνολική αξία της συμφωνίας ανέρχεται σε 1,5 δισ. ευρώ, με κύκλους του ΤΑΙΠΕΔ και της κυβέρνησης να σημειώνουν ότι δεν πωλείται το λιμάνι, το οποίο παραμένει στην ιδιοκτησία του ελληνικού Δημοσίου, αλλά η εταιρεία που διαχειρίζεται τις λιμενικές υποδομές.

Η συμφωνία για τη σύμβαση πώλησης του 67% του ΟΛΠ στην China COSCO Shipping Corporation Limited που υπογράφηκε, είναι τιμήματος 368,5 εκατ. ευρώ, με τη συνολική αξία (της συμφωνίας) να ανέρχεται σε 1,5 δισ. ευρώ. Η συνολική αξία της οικονομικής συμφωνίας αναλύεται ως εξής:

– 368,5 εκατ. ευρώ προσφορά της COSCO για το 67% του ΟΛΠ.

– 350 εκατ. ευρώ υποχρεωτικές επενδύσεις την επόμενη δεκαετία.

– 410 εκατ. ευρώ τα αναμενόμενα έσοδα του ελληνικού Δημοσίου από τη Σύμβαση Παραχώρησης.

– 400 εκατ. ευρώ από τα αναμενόμενα μερίσματα για το υπολειπόμενο ποσοστό του 7%, το οποίο το ΤΑΙΠΕΔ θα συνεχίσει να κατέχει, τόκους και εκτιμώμενες νέες επενδύσεις μέχρι τη λήξη της παραχώρησης το 2052.

Υπενθυμίζεται ότι νωρίτερα την Τετάρτη εγκρίθηκε με ευρύτερη πλειοψηφία η Σύμβαση Παραχώρησης του ΟΛΠ στην COSCO από την αρμόδια Επιτροπή Εμπορίου της Βουλής. Υπέρ ψηφίζουν ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και η Ένωση Κεντρώων, ενώ η Ν.Δ. επιφυλάχθηκε και καταψηφίζουν Χρυσή Αυγή και ΚΚΕ. Την Πέμπτη θα εισαχθεί στην Ολομέλεια προς ψήφιση.

Σήμερα άλλωστε ο κ. Δρίτσας παραδέχτηκε ότι η σύμβαση παραχώρησης “κινείται στον καμβά” των πρώην υπουργών της Ν.Δ., Μ. Βαρβιτσιώτη και Γκ. Χαρδούβελη, ωστόσο υποστήριξε ότι υπάρχουν “αρκετές βελτιώσεις”. Ομως ο Κομφούκιος «Όταν στέλνει άνθρωπο, να μάθει νέα για κάποιον σε άλλη χώρα, υποκλίνεται δύο φορές καθώς τον ξεπροβοδίζει». (Ανάλεκτα, 10.11). Η άλλη χώρα στην περίπτωσή δεν αντιμετωπίζεται με υποκλίσεις. Δεν ξέρουμε και αν θα τις επιθυμούσε ή αν θα μπορούσε να ανταποδώσει τέτοιους κώδικες ευπρέπειας αλλά το γεγονός παραμένει ότι ο Κομφούκιος δεν υποκλίνεται. Γνωρίζοντας τέλος ο Κομφούκιος ότι η Ευρώπη πενθεί και η Ελλάδα φοβάται καθίσταται κινέζικος δράκος σε αντίθεση με το συνήθως λεγόμενο: Όταν συναντούσε κάποιον με πένθιμα ρούχα, κι ας του ήταν οικείος, η όψη του άλλαζε […] Όταν συναντούσε κάποιον σε μεγάλο πένθος, υποκλίνονταν πάνω από το καγκελάκι της άμαξάς του». (Ανάλεκτα, 10.17)

Οχι λοιπόν ο Κομφούκιος απόψε δεν θα τα πιεί με τη Μελίνα στον Πειραιά ούτε θα τραγουδήσει με τα παιδιά του Πειραιά τη χαρά της ζωής στο λιμάνι. Ο Κομφούκιος απόψε είναι πολύ ανυπόμονος. Θέλει το λιμάνι και θέλει να τελειώνει. Ομως “Ακόμη και η μικρή ανυπομονησία μπορεί να εμποδίζει στην πραγματοποίηση των μεγάλων στόχων” όπως λέει και ο Κινέζος σοφός Κομφούκιος. Τι συμβαίνει λοιπόν και φωνάζει η Κινεζική πλευρά?

Η επιστολή έχει χαρακτήρα προειδοποιητικής επιστολής και αφορά τις ακόλουθες χώρες: Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Κροατία, Τσεχία, Κύπρος, ΛΕττονία, Εσθονία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Ολλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβενία, Φινλανδία, Ισπανία και Σουηδία.

Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η αμερικανική πολιτική έχει αποκτήσει μια έντονη αντιμεταναστευτική στάση, με το ζήτημα αυτό να έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην κούρσα για την επιλογή του Ρεπουμπλικανού υποψηφίου για το προεδρικό χρίσμα το 2012. Ομως η επανεκλογή του προέδρου Ομπάμα απέδειξε την εκλογική δύναμη των Λατίνων στις ΗΠΑ οι οποίοι, όπως και οι αμερικανοασιάτες πολίτες, προτίμησαν τον Ομπάμα έναντι του Μιτ Ρόμνεϊ, με αναλογία τρεις προς έναν. Η μεταναστευτική πολιτική παραμένει ένα στοίχημα για τον πρόεδρο των ΗΠΑ που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στα χέρια του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ μετά την απόρριψή του από το Κοινοβούλιο.

Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ συμφώνησε την Τρίτη να εξετάσει την εγκυρότητα ή μη της διοικητικής πράξης του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, με την οποία προστατεύονται 4 εκατ. παράτυποι μετανάστες από τον κίνδυνο απέλασής τους από τη χώρα.