Το ζήτημα της χρηματοδότησηςτης Χρυσής Αυγής στο ΣτΕ

Το ζήτημα της χρηματοδότησηςτης Χρυσής Αυγής στο ΣτΕ

Την οριστική διακοπή της χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής αποφάσισε το Συμβούλιο της Επικρατείας, η Ολομέλεια του οποίου την έκρινε νόμιμη, συνταγματική και σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Το δικαστήριο, υπό την προεδρεία του αντιπρόεδρου Φιλοκτίμονα Αρναούτογλου και με εισηγήτρια την σύμβουλο Επικρατείας Μαρία Καραμανώφ (απόφαση 518/2015) απέρριψε ως αβάσιμους όλους του ισχυρισμούς της Χρυσής Αυγής και έκρινε συνταγματικά ανεκτή τη διακοπή χρηματοδότησης, η οποία επιβλήθηκε το 2013 μετά την ποινική δίωξη των βουλευτών του κόμματος για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση.

Η διακοπή στηρίχθηκε στο νόμο 4203/2013 που αναφέρει ότι «σε περίπτωση άσκησης ποινικής δίωξης και επιβολής προσωρινής κράτησης αρχηγού κόμματος ή του ενός πέμπτου των βουλευτών ενός κόμματος για τα αδικήματα της εγκλήματα οργάνωσης, κ.λπ., αναστέλλεται προσωρινά η κρατική χρηματοδότηση και η οικονομική ενίσχυση. Σε περίπτωση έκδοσης αμετάκλητου απαλλακτικού βουλεύματος ή αμετάκλητης αθωωτικής απόφασης αίρεται αναδρομικά η αναστολή και δίδεται η χρηματοδότηση αναδρομικά και άτοκα στο κόμμα, συνασπισμό κομμάτων, κ.λπ».

Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η ενδεχόμενη εμπλοκή των βουλευτών και μελών του κόμματος συνιστά «σοβαρό λόγο, ο οποίος καθιστά συνταγματικώς ανεκτή την αναστολή της κρατικής οικονομικής ενίσχυσης προς το εν λόγω πολιτικό κόμμα, δεδομένου μάλιστα ότι η αναστολή έχει προσωρινό χαρακτήρα, μέχρις ότου αποφανθούν αμετάκλητα τα κατά το Σύνταγμα αρμόδια ποινικά δικαστήρια, η δε επιβολή της δύναται να αμφισβητηθεί με αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του ΣτΕ».

Η αναστολή της κρατικής επιχορήγησης, σύμφωνα με την Ολομέλεια του ΣτΕ, «συνιστά προσωρινό διοικητικό μέτρο προληπτικού χαρακτήρα, σκοπός του οποίου είναι να αποφευχθεί η παροχή κρατικών πόρων σε πολιτικό κόμμα, καθ΄ όν χρόνο υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί τελέσεως εκ μέρους της ηγεσίας του και στα πλαίσια της δράσης αυτού αξιοποίνων πράξεων των άρθρων 187 και 187Α του Ποινικού Κώδικα και κατ΄ επέκταση το ενδεχόμενο άμεσης ή έμμεσης καταχρηστικής χρήσης των πόρων αυτών για τη στήριξη εγκληματικών δραστηριοτήτων».

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInGoogle+Email to someone