ΣτΕ Ολ 217/2016

ΣτΕ Ολ 217/2016

Η πολυαναμενόμενη απόφαση του ΣτΕ από τους πολιτικούς συντάκτες των εφημερίδων επιβεβαίωσε εν τέλει τη νομολογία του τμήματος που δημοσιεύθηκε λίγο πριν τις εκλογές του Αυγούστου.

Μια απόφαση από την οποία έκαστος μπρεί να κρατήσει ως συμπέρασμα ότι το ΣτΕ, το οποίο στο μεταξύ απέκτησε Πρόεδρο και Αντιπροέδρους, καθώς θυμίζουμε το καλοκαίρι δεν είχαν γίνει οι σχετικοί διορισμοί, είναι αποφασισμένο να κρατήσει τη θέση του με νύχια και με δόντια ισορροπώντας σε καιρούς δύσκολους με κάθε εύλογο τρόπο.

Η έννοια του δεδικασμένου θα απασχολήσει τη θεωρία και θα δώσει λαβή για μια νέα έκδοση του βιβλίου της κ. Ε. Κουτούπα ή για μια επανέκδοση της διατριβής του βουλευτή πλέον Θ. Φορτσάκη. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα? θα αναρωτηθεί ο παραδοσιακός νομικός…. Εμείς δεν έχουμε την επιστημονική δυνατότητα της ανάπτυξης απόφασης στην οποία παραστήκαμε ως δικηγόροι και δεν θα τη σχολιάσουμε. Ευχόμαστε όμως ολόψυχα στον νέο Πρόεδρο να συνεχίσει να ισορροπεί με την ίδια μαεστρία.

Αριθμός 217/2016

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 2 Οκτωβρίου 2015, με την εξής σύνθεση: Νικ.
Σακελλαρίου, Αντιπρόεδρος, Προεδρεύων, ελλείποντος Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας,
Αθ. Ράντος, Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Ν. Μαρκουλάκης, Αικ.
Σακελλαροπούλου, Δ. Σκαλτσούνης, Γ. Ποταμιάς, Ε. Νίκα, Γ. Τσιμέκας, Αντ. Ντέμσιας, Φ. Ντζίμας,
Σπ. Χρυσικοπούλου, Μ. Παπαδοπούλου, Εμμ. Κουσιουρής, Κ. Κουσούλης, Αντ. Χλαμπέα, Π.
Χαμάκος, Ηλ. Μάζος, Α.-Μ. Παπαδημητρίου, Ελ. Παπαδημητρίου, Σύμβουλοι, Χρ. Λιάκουρας, Ε.
Σκούρα, Ελ. Μουργιά, Πάρεδροι. Από τους ανωτέρω οι Σύμβουλοι Γ. Ποταμιάς και Φ. Ντζίμας
καθώς και η Πάρεδρος Ε. Σκούρα μετέχουν ως αναπληρωματικά μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 26
παρ. 2 του ν. 3719/2008. Γραμματέας η Μ. Παπασαράντη.

Για να δικάσει την από 28 Αυγούστου 2015 αίτηση:

της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «…..», που εδρεύει στην Αθήνα (…. ……..), η οποία
παρέστη με τη δικηγόρο Ελένη Τροβά (Α.Μ. 13581), που την διόρισε με ειδικό πληρεξούσιο,

κατά του Υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας και ήδη
Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο οποίος παρέστη με τον Κωνσταντίνο Χαραλαμπίδη, Νομικό
Σύμβουλο του Κράτους,

και κατά των παρεμβαινόντων: Α. 1) Αγροτικού Δασικού Συνεταιρισμού Μ. Παναγίας Χαλκιδικής, ο
οποίος παρέστη με το δικηγόρο Γεώργιο Μπάλια (Α.Μ. 2147 Δ.Σ. Πειραιώς), στον οποίο δόθηκε
προθεσμία μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 2015 για τη νομιμοποίησή του, 2) Αλιευτικού Συλλόγου Δήμου
Αριστοτέλη Ιερισσού, 3) Πολιτιστικού Συλλόγου Ιερισσού Χαλκιδικής «…», οι οποίοι παρέστησαν με
τον ίδιο πιο πάνω δικηγόρο, που τον διόρισαν με ειδικό πληρεξούσιο, 4) Πολιτιστικού Συλλόγου Μ.
Παναγίας, ο οποίος παρέστη με τον ίδιο πιο πάνω δικηγόρο, στον οποίο δόθηκε προθεσμία μέχρι
τις 7 Οκτωβρίου 2015 για τη νομιμοποίησή του, 5) Πολιτιστικού Συλλόγου Νέων Ρόδων με την
επωνυμία «…», 6) Συλλόγου Γυναικών Ιερισσού, οι οποίοι παρέστησαν με τον ίδιο πιο πάνω
δικηγόρο, που τον διόρισαν με ειδικό πληρεξούσιο, 7) Συλλόγου Γυναικών Μ. Παναγίας, ο οποίος
παρέστη με τον ίδιο πιο πάνω δικηγόρο, στον οποίο δόθηκε προθεσμία μέχρι τις 7 Οκτωβρίου
2015 για τη νομιμοποίησή του, 8) Συλλόγου Φίλοι του Περιβάλλοντος Ιερισσού, ο οποίος παρέστη
με τον ίδιο πιο πάνω δικηγόρο, που τον διόρισε με ειδικό πληρεξούσιο και 9) Σωματείου
Επαγγελματιών Ουρανούπολης Χαλκιδικής, το οποίο παρέστη με τον ίδιο πιο πάνω δικηγόρο, στον
οποίο δόθηκε προθεσμία μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 2015 για τη νομιμοποίησή του, Β. Δήμου Α.. Ν.
Χαλκιδικής, ο οποίος παρέστη με τον ίδιο πιο πάνω δικηγόρο Γεώργιο Μπάλια, που τον διόρισε με
απόφαση της Οικονομικής του Επιτροπής και Γ. Δήμου..ς Ν. Θεσσαλονίκης, ο οποίος παρέστη με
τον δικηγόρο Δήμο Νικόπουλο (Α.Μ. 1042 Δ.Σ. Θεσ/νίκης), που τον διόρισε με απόφαση της
Οικονομικής του Επιτροπής.

Η πιο πάνω αίτηση εισάγεται στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου, κατόπιν της από 1ης Σεπτεμβρίου
2015 πράξης του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου της Επικρατείας, λόγω της σπουδαιότητάς της,
σύμφωνα με τα άρθρα 14 παρ. 2 εδάφ. α, 20 και 21 του Π.Δ. 18/1989.

Με την αίτηση αυτή η αιτούσα εταιρεία επιδιώκει να ακυρωθούν: α) η υπ’ αριθμ.
ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.7.49.13/177642/1854/19.8.2015 απόφαση του Υπουργού Παραγωγικής
Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, β) η υπ’ αριθμ. 12237/20.8.2015 διαταγή του
Τμήματος Μεταλλείων Βόρειας Ελλάδας του Υπουργείου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης,
Περιβάλλοντος και Ενέργειας, γ) η υπ’ αριθμ. ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.5.1.6/180129/ 2486/24.8.2015 απόφαση
της Διεύθυνσης Μεταλλευτικών, Ενεργειακών και Βιομηχανικών Ορυκτών του ιδίου πιο πάνω
Υπουργείου, δ) η υπ’ αριθμ. ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.5.1.6/180203/2491/25.8.2015 απόφαση της Διεύθυνσης
Μεταλλευτικών, Ενεργειακών και Βιομηχανικών Ορυκτών του ιδίου πιο πάνω Υπουργείου και κάθε
άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Συμβούλου Ηλ. Μάζου.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε την πληρεξουσία της αιτούσας εταιρείας, η οποία ανέπτυξε και
προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση, τους
πληρεξουσίους των παρεμβαινόντων και τον αντιπρόσωπο του Υπουργού, οι οποίοι ζήτησαν την
απόρριψή της.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ αι

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν Ν ό μ ο

1. Επειδή, για την άσκηση της κρινομένης αιτήσεως έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο (υπ’
αριθμ. 1395950, 4108976/2015 ειδικά γραμμάτια παραβόλου).

2. Επειδή, με την αίτηση αυτή, η οποία εισήχθη προς συζήτηση ενώπιον της Ολομελείας με την από
1.9.2015 πράξη του Προεδρεύοντος Αντιπροέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, λόγω
σπουδαιότητος, ζητείται η ακύρωση (α) της απόφασης ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.7.49.13/177642/
1854/19.8.2015 του Υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με
την οποία ανεκλήθησαν: (i) η απόφαση Δ8-Α/Φ.7.49.13/2809/349/10.2.2012, που υπογράφει, με
εντολή Υφυπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, ο Προϊστάμενος της
Διεύθυνσης Μεταλλευτικών και Βιομηχανικών Ορυκτών του Υπουργείου, περί της εγκρίσεως της
τεχνικής μελέτης του υποέργου «Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Σκουριών» του έργου
«Μεταλλευτικές – Μεταλλουργικές Εγκαταστάσεις Μεταλλείων Κασσάνδρας» της αιτούσης,
ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «…….» και τον διακριτικό τίτλο «……..», στον Δήμο
Αριστοτέλη, Περιφερειακής Ενότητας Χαλκιδικής, (ii) η απόφαση Δ8-Α/Φ.7.49.13/30258ΠΕ/
5159ΠΕ/10.2.2012 της ίδιας Αρχής, περί της εγκρίσεως της τεχνικής μελέτης εκμετάλλευσης του
υποέργου «Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Ολυμπιάδος» του ανωτέρω έργου, εκτός από το τμήμα
αυτής που αφορά τις εργασίες αποκατάστασης του χώρου απόθεσης των παλαιών τελμάτων,
καθώς και στη λειτουργία των υφισταμένων εγκαταστάσεων εμπλουτισμού μικτών θειούχων –
μεταλλευμάτων στην περιοχή Ολυμπιάδας του Δήμου Αριστοτέλη, και (iii) οι αποφάσεις της ιδίας
Αρχής Δ8-Α/Φ.7.49.13/4005/665/12.4.2013 (“Έγκριση Προσαρτήματος 4: «ΤΕΧΝΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ
ΜΟΝΑΔΑΣ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ ΣΚΟΥΡΙΩΝ» της Τεχνικής Μελέτης του [ανωτέρω] υποέργου
«Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Σκουριών»”), Δ8-Α/Φ.7.49.13/23577πε/4349πε/16.1.2014
(“Έγκριση Συμπληρωματικής Τεχνικής Μελέτης Βοηθητικών Εγκαταστάσεων και Υποδομών
Εξυπηρέτησης των Εργασιών της Περιόδου Προπαρασκευής του [ως άνω] υποέργου
«Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Σκουριών»”), Δ8-Α/Φ.7.49.13/13285/3315/17.9.2014 (“Έγκριση
Προσαρτήματος 3: «ΤΕΧΝΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ
ΥΠΟΕΡΓΟΥ ΣΚΟΥΡΙΩΝ – ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΩΡΟΙ ΑΠΟΘΕΣΗΣ ΤΕΛΜΑΤΩΝ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ
ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΣΚΟΥΡΙΩΝ» της Τεχνικής Μελέτης του [ιδίου] υποέργου «Μεταλλευτικές
Εγκαταστάσεις Σκουριών»”) και Δ8-Α/Φ.7.49.13/22849/4170/20.12.2013 (“Έγκριση
Προσαρτήματος 4: «ΤΕΧΝΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΧΩΡΟΥ ΑΠΟΘΕΣΗΣ…» του [προμνησθέντος] υποέργου
«Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Ολυμπιάδας»”), «καθώς», κατά τα επί λέξει αναφερόμενα στην
ανωτέρω πρώτη προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση, «και κάθε άλλη έγκριση ή άδεια, η οποία
ερείδεται επί των ανακαλούμενων αποφάσεων». Ζητείται, επίσης, η ακύρωση (β) του εγγράφου
12237/20.8.2015 της Προϊσταμένης της Επιθεώρησης Βορείου Ελλάδος του Σώματος Επιθεώρησης
Περιβάλλοντος, Δόμησης, Ενέργειας και Μεταλλείων προς την αιτούσα εταιρεία, με το οποίο
διατάσσεται η άμεση διακοπή όλων των εργασιών που αναφέρονται και προβλέπονται στις μελέτες,
οι εγκριτικές αποφάσεις των οποίων ανακαλούνται, κατά τα προεκτεθέντα, εν όλω ή εν μέρει με
την πρώτη προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση, καθώς και κάθε άλλη εργασία αναφερομένη ή
προβλεπομένη σε εγκριτική πράξη ή άδεια ερειδομένη επί των ανακαλουμένων με την πρώτη
προσβαλλομένη απόφαση πράξεων, (γ) της πράξης ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.5.1.6/ 180129/2486/24.8.2015
του Υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας προς το Τμήμα
Επιθεώρησης Μεταλλείων Βορείου Ελλάδος, με την οποία, και προκειμένου να προβεί η εν λόγω
Υπηρεσία στις απαραίτητες ενέργειες της αρμοδιότητός της για τον καθορισμό των μέτρων που
πρέπει να ληφθούν από την αιτούσα για την εφαρμογή της πρώτης προσβαλλομένης,
«διευκρινίζεται» το περιεχόμενο της ένδικης ανακλητικής υπουργικής αποφάσεως και ορίζεται
ειδικότερα ότι «από τον συνδυασμό των παραγράφων 2 και 3 του αποφασιστικού της εν λόγω
απόφασης, προκύπτει σαφώς ότι οι εργασίες απόθεσης των τελικών αποβλήτων εμπλουτισμού του
τέλματος Ολυμπιάδας – οι οποίες εξαιρούνται της ανάκλησης – είναι επιτρεπτό να συνεχίζονται στο
τμήμα της Εγκατάστασης Απόθεσης Αποβλήτων.., εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της
Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων και λοιπών εγκρίσεων», καλείται δε περαιτέρω η
Υπηρεσία «για τις ενέργειές [της] προς έλεγχο της εφαρμογής της [πρώτης προσβαλλομένης
ανακλητικής υπουργικής αποφάσεως], με επί τόπου μετάβαση στελεχών της», (δ) του εγγράφου
ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.5.1.6/180203/2491/25.8.2015 του ιδίου Υπουργού, με το οποίο αφ’ ενός καλείται η
αιτούσα εταιρεία να εφαρμόσει τα οριζόμενα στην πρώτη προσβαλλομένη ανακλητική απόφαση
καθώς και τα εκδοθέντα σε εφαρμογή αυτής έγγραφα του Σώματος Επιθεώρησης Περιβάλλοντος,
Δόμησης, Ενέργειας και Μεταλλείων και επισημαίνεται ότι «οι απορρέουσες από τον Μεταλλευτικό
Κώδικα και την [κυρωθείσα με το άρθρο 52 του ν. 3220/2004] σύμβαση, υποχρεώσεις [της
αιτούσης], ως προς τα υπόλοιπα έργα και κάθε εργασία που δεν επηρεάζεται από την [ένδικη
ανακλητική] απόφαση του Υπουργού, εξακολουθούν να υφίστανται στο ακέραιο». Με το ως άνω
προσβαλλόμενο από 25.8.2015 έγγραφο του Υπουργού δηλώνεται αφ’ ετέρου ότι το Ελληνικό
Δημόσιο «εμμένει ιδίως στις εκ της [ως άνω] Συμβάσεως και του Μεταλλευτικού Κώδικα αξιώσεις
του για την εκμετάλλευση και κάθετη αξιοποίηση των μεταλλείων, με την πιστή εφαρμογή κάθε
τεθέντος προς διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος όρου των σχετικών εγκριτικών αποφάσεων
καθώς και στην απαίτηση της Πολιτείας για τη συμμόρφωση και τήρηση από την [αιτούσα
εταιρεία] των υποχρεώσεών της για την προστασία, συντήρηση και αποκατάσταση του
περιβάλλοντος, των μεταλλείων και των εν γένει μεταλλευτικών και άλλων εγκαταστάσεων,
σύμφωνα με την μεταλλευτική νομοθεσία και την αντίστοιχη ΚΥΑ έγκρισης περιβαλλοντικών όρων,
τις εγκρίσεις τεχνικών μελετών και λοιπές εν γένει διοικητικές πράξεις ή άδειες».

3. Επειδή, κατά τα ήδη κριθέντα (ΣτΕ Ολομ. 3919/2010, 616/2013), και μετά τη συνταγματική
αναθεώρηση του έτους 2001, η θέση του Συμβουλίου της Επικρατείας ως δικαστηρίου που
δικάζει, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 94 και 95 του Συντάγματος, την αίτηση
ακυρώσεως κατά των εκτελεστών πράξεων των διοικητικών αρχών, είναι καίρια στο σύστημα του
Κράτους Δικαίου που καθιερώνει το Σύνταγμα, το δε εύρος της γενικής ακυρωτικής δικαιοδοσίας
του δικαστηρίου αυτού δεν καταλείπεται στην απόλυτη διάθεση του κοινού νομοθέτη. Ως εκ
τούτου, ο περιορισμός της, διά της μεταφοράς κατηγοριών υποθέσεων προς εκδίκαση στα τακτικά
διοικητικά δικαστήρια, υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο από της απόψεως της τηρήσεως των
συνταγματικών ορίων. Περαιτέρω, ο νόμος μπορεί να αναθέτει στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια,
όταν η διαφορά γεννάται από εκτελεστή διοικητική πράξη, μόνον ειδική αρμοδιότητα, για
συγκεκριμένες κατηγορίες υποθέσεων, η φύση και η σπουδαιότητα των οποίων δεν επιβάλλει,
κατά την εκτίμηση του νομοθέτη, την εκδίκασή τους από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Η κατά
τα ανωτέρω ανατιθέμενη στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια αρμοδιότητα μπορεί να οργανωθεί
από το νόμο είτε ως ακυρωτική, όταν το αίτημα ενώπιον του δικαστηρίου δεν μπορεί, σύμφωνα
με το νόμο, να έχει ως περιεχόμενο την τροποποίηση, αλλά μόνο την εν όλω ή εν μέρει ακύρωση
εκτελεστής διοικητικής πράξεως, είτε ως αρμοδιότητα που εκτείνεται σε άσκηση πλήρους
δικαιοδοσίας, όταν το αίτημα ενώπιον του δικαστηρίου μπορεί, σύμφωνα με το νόμο, να είναι,
εκτός από την ακύρωση, και η μεταρρύθμιση εκτελεστής διοικητικής πράξεως και το δικαστήριο
έχει, κατ’ αρχήν, την εξουσία να διαμορφώσει το ουσιαστικό περιεχόμενο της πράξεως ή του
δικαιώματος, της υποχρεώσεως ή της καταστάσεως που απορρέει από αυτή, μετά από διάγνωση
των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως. Εξ άλλου, από τις προαναφερόμενες
συνταγματικές διατάξεις, ερμηνευόμενες σε συνδυασμό με την αρχή της διακρίσεως των
λειτουργιών που καθιερώνεται με το άρθρο 26 του Συντάγματος, προκύπτει ότι δεν επιτρέπεται να
οργανώνεται η αρμοδιότητα των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων ως εκτεινόμενη σε άσκηση
πλήρους δικαιοδοσίας για την εκδίκαση των κατηγοριών υποθέσεων, στις οποίες η άσκηση της
δικαιοδοσίας αυτής συνεπάγεται την υπεισέλευση της δικαστικής λειτουργίας στην εκτελεστική επί
θεμάτων για τα οποία είναι αυτή αποκλειστικώς αρμόδια. Τούτο δε συμβαίνει, εκτός άλλων, και
όταν, εν όψει του κατά το νόμο αντικειμένου της προσβαλλομένης ατομικής διοικητικής πράξεως,
των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την έκδοσή της και του χαρακτήρα της έρευνας, βάσει
της οποίας μπορεί να διαπιστωθεί η συνδρομή των προϋποθέσεων αυτών, καθώς και των
συνεπειών, τις οποίες θα επέφερε η μεταρρύθμιση της πράξεως, η άσκηση πλήρους δικαιοδοσίας
θα παραβίαζε τα όρια της αρμοδιότητος, η οποία ανατίθεται αποκλειστικώς στα όργανα της
εκτελεστικής εξουσίας, βάσει της αρχής της διακρίσεως των λειτουργιών.

4. Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 2 περ. δ΄ του ν. 1406/1983 (Α΄ 182), στη δικαιοδοσία
των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων υπάγονται οι διαφορές, οι οποίες αναφύονται κατά την
εφαρμογή της νομοθεσίας που αφορά «τα μεταλλεία και τα λατομεία», εν συνεχεία δε με το άρθρο
51 παρ. 3 του ν. 3659/2008 (Α΄ 77) στο ανωτέρω άρθρο 1 του ν. 1406/1983 προσετέθη
παράγραφος 6, κατά την οποία στη δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων
υπάγονται, εκδικαζόμενες ως διαφορές ουσίας, όλες οι διαφορές που αναφύονται στις περιπτώσεις
των παραγράφων 2, 3 και 4, ανεξαρτήτως της ιδιότητος εκείνου που ασκεί το ένδικο βοήθημα.
Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, από την ένδικη αμφισβήτηση ατομικών διοικητικών πράξεων, οι
οποίες εκδίδονται κατ’ εφαρμογήν της νομοθεσίας περί μεταλλείων ή λατομείων, γεννώνται
διοικητικές διαφορές ουσίας αρμοδιότητος του διοικητικού πρωτοδικείου, ανεξαρτήτως του αν ο
ασκών το ένδικο βοήθημα (προσφυγή) αξιώνει ίδια δικαιώματα (μεταλλείας ή λατομίας) ή ενεργεί
ως τρίτος, επικαλούμενος βλάβη από την προσβαλλόμενη πράξη. Είναι, όμως, ακυρωτικές (και όχι
ουσιαστικές), σύμφωνα με τα άρθρα 94 και 95 του Συντάγματος, ερμηνευόμενα σε συνδυασμό με
την αρχή της διακρίσεως των λειτουργιών, κατά τα εκτιθέμενα στην προηγούμενη σκέψη, ειδικώς
οι διαφορές, οι οποίες γεννώνται από την προσβολή της εγκρίσεως της τεχνικής μελέτης που
προβλέπεται ως προϋπόθεση για την έναρξη των μεταλλευτικών ή λατομικών εργασιών από τα
άρθρα 4, 101 και 102 του Κανονισμού Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών (Κ.Μ.Λ.Ε.,
απόφαση Δ7/Α/οικ.12050/2223/23.5.2011 του Υφυπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και
Κλιματικής Αλλαγής, ΦΕΚ Β΄ 1227). Και τούτο, διότι η κατά τα ανωτέρω έγκριση τεχνικής μελέτης,
η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 161 του Μεταλλευτικού Κώδικα (ν.δ. 210/1973, Α΄ 277), όπως
ισχύει μετά την αντικατάσταση του άρθρου αυτού με το άρθρο 54 παρ. 8 του ν. 4280/2014 (Α΄
159), αποτελεί πλέον και έγκριση δόμησης κατά την έννοια του άρθρου 3 παρ. 1 του ν. 4030/2011
(«Νέος τρόπος έκδοσης αδειών δόμησης, ελέγχου κατασκευών κ.λπ.», Α΄ 249), δεν είναι δεκτική
ουσιαστικού δικαστικού ελέγχου, κατά τα προαναφερθέντα, δεδομένου ότι αφ’ ενός, ως ελέχθη,
αποτελεί πλέον και έγκριση δόμησης, δηλαδή διαφορά που από την φύση της είναι ακυρωτική, αφ’
ετέρου η κατά νόμο αρμόδια για την έγκριση της τεχνικής μελέτης διοικητική αρχή προβαίνει σε
εκτίμηση που συνδέεται με τον έλεγχο, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Κανονισμού Μεταλλευτικών
και Λατομικών Εργασιών, κριτηρίων, μεταξύ άλλων, αναγομένων στην προστασία του
περιβάλλοντος και της βιώσιμης ανάπτυξης, η εκτίμηση των οποίων ανήκει στο πεδίο δράσεώς της
αφού η άσκηση της αρμοδιότητας αυτής συναρτάται ευθέως με ειδικές επιστημονικές γνώσεις και
τεχνικές κρίσεις, η εξέταση της ορθότητας των οποίων, στο πλαίσιο της ασκήσεως πλήρους
δικαιοδοσίας, δεν διευρύνει την λυσιτέλεια και αποτελεσματικότητα του δικαστικού ελέγχου. Ως εκ
τούτου, η αίτηση ακυρώσεως αποτελεί αποτελεσματικό ένδικο βοήθημα για την εν λόγω
κατηγορία υποθέσεων. Περαιτέρω, οι ανωτέρω διαφορές, εν όψει της φύσεως και της
σπουδαιότητάς τους, λόγω του ότι συνδέονται αμέσως με την προστασία του περιβάλλοντος και
της βιώσιμης ανάπτυξης, ως ακυρωτικές, ανήκουν στην δικαιοδοσία του Συμβουλίου της
Επικρατείας (βλ. ΣτΕ 3191/2015 7μ.). Ισχύουν δε τα αυτά για την ταυτότητα του λόγου και στην
περίπτωση της ένδικης αμφισβήτησης των ατομικών διοικητικών πράξεων με τις οποίες
ανακαλείται η κατά τα ανωτέρω έγκριση τεχνικής μελέτης.

5. Επειδή, κατά τα προκύπτοντα από τα στοιχεία του φακέλου, οι προσβαλλόμενες πράξεις
αφορούν στην δραστηριότητα της εκμετάλλευσης των μεταλλείων Κασσάνδρας, η οποία
αναπτύσσεται στην ανατολική ακτή της Χαλκιδικής εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου
Αριστοτέλη. Η μεταλλευτική δραστηριότητα στην εν λόγω περιοχή ανάγεται στις αρχές της
κλασικής αρχαιότητας. Στη σύγχρονη εποχή η εκμετάλλευση των μεταλλείων είχε αρχικώς
παραχωρηθεί στην … …. , η οποία το 1953 εκμεταλλεύθηκε το υπόγειο μεταλλείο του…και εν
συνεχεία το υπόγειο μεταλλείο των.., ενώ κατασκεύασε εργοστάσιο εμπλουτισμού στο Στρατώνι
και διαμόρφωσε λιμενικές εγκαταστάσεις για τη μεταφορά των παραγομένων προϊόντων. Το 1972
η δραστηριότητα επεκτάθηκε και στην Ολυμπιάδα με την εκμετάλλευση του χρυσοφόρου
κοιτάσματος και την κατασκευή μονάδας κατεργασίας των παραγομένων προϊόντων που
προωθούνταν στις λιμενικές εγκαταστάσεις Στρατωνίου. Η εταιρεία αυτή λόγω ζημιών τέθηκε σε
ειδική εκκαθάριση το 1991 υπό το καθεστώς του ν. 1892/1990. Η συγκεκριμένη οικονομική
μονάδα των μεταλλείων Κασσάνδρας αποκτήθηκε τελικώς από την εταιρεία ….., την οποία
υποκατέστησε στην υπογραφή της σχετικής σύμβασης η θυγατρική της ……….. . Η σύμβαση που
υπεγράφη, αφορούσε την μεταβίβαση του συνόλου του ενεργητικού των εν λόγω μεταλλείων και
κυρώθηκε με το ν. 2436/1996 (Α΄ 192), ενώ με το π.δ. 266/1996 (Α΄ 192) εγκρίθηκε η εισαγωγή
κεφαλαίων από το εξωτερικό υπέρ της εν λόγω εταιρείας, προκειμένου να υλοποιήσει σχέδιο
επένδυσης των μεταλλείων. Εκδόθηκαν σχετικώς, και κατόπιν εκπονήσεως Μελέτης
Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Μ.Π.Ε.), η Κοινή Υπουργική Απόφαση (Κ.Υ.Α.) 45129/14.1.1999 περί
εγκρίσεως των περιβαλλοντικών όρων των μεταλλευτικών εγκαταστάσεων Στρατωνίου, που
περιελάμβαναν τα υπόγεια μεταλλεία Μαύρων Πετρών και Μαντέμ Λάκκου, το εργοστάσιο
εμπλουτισμού και συνοδά έργα, καθώς και η απόφαση 110005/18.9.2000 του Γενικού Γραμματέα
του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. περί εγκρίσεως των περιβαλλοντικών όρων των εγκαταστάσεων παραγωγής
χρυσού στην Ολυμπιάδα. Η τελευταία αυτή πράξη ακυρώθηκε με την 613/2002 απόφαση της
Ολομέλειας του Δικαστηρίου, με την οποία κρίθηκε ότι, εν όψει της Μ.Π.Ε. που είχε τότε υποβληθεί,
το αδειοδοτούμενο έργο αντίκειται στην αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης λόγω της επαπειλούμενης
βλάβης στις δασικές εκτάσεις και τα υδατορεύματα, καθώς και των περιβαλλοντικών κινδύνων που
ενείχε η επιλεγείσα μεταλλουργική μέθοδος (συνδυασμένη εφαρμογή βιοξειδώσεως και υδατικής
οξειδώσεως υπό πίεση) λόγω της δημιουργίας αερίων κυανιούχων ενώσεων και της ανάγκης
μεταφοράς μεγάλων ποσοτήτων διαλύματος αρσενικού. Μετά την ακύρωση της εγκρίσεως των
περιβαλλοντικών όρων, με τις 614 – 615/2002 αποφάσεις της Ολομελείας ακυρώθηκαν οι
αποφάσεις των δασικών υπηρεσιών περί διανοίξεως δασικών οδών για την εξυπηρέτηση της ως
άνω εκμετάλλευσης και η απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού, με την οποία εγκρίθηκε, από
πλευράς αρχαιολογικού νόμου, η χωροθέτηση του έργου, αντιστοίχως. Ακολούθως, η ως άνω
εταιρεία επιχείρησε την επέκταση των εγκαταστάσεων Στρατωνίου και ειδικότερα την επέκταση
της εξόρυξης στο κοίτασμα Μαύρων Πετρών εντός των ορίων του οικισμού και σε ένα τμήμα της
κάτω από τον δομημένο οικισμό Στρατονίκης χωρίς να υποβάλει νέα Μ.Π.Ε. Οι σχετικώς
εκδοθείσες πράξεις ακυρώθηκαν με την 3615/2002 απόφαση της Ολομελείας, καθ’ όσον δεν
στηρίζονταν σε νέα έγκριση περιβαλλοντικών όρων για το τμήμα της επέκτασης, αλλά ούτε είχε
αρμοδίως εκδοθεί απόφαση των συναρμόδιων υπουργών που να βεβαιώνει αιτιολογημένα ότι δεν
επέρχονται ουσιαστικές διαφοροποιήσεις στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την εν λόγω
επέκταση. Η Διοίκηση αποκατέστησε την πλημμέλεια αυτή με την Κ.Υ.Α. 130910/11.2.2003, με την
οποία εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι της επέκτασης της εκμετάλλευσης στο κοίτασμα
Μαύρων Πετρών και η οποία αντικαταστάθηκε με την Κ.Υ.Α. 143088/11.4.2005, εν όψει και της
μεταβιβάσεως του εν λόγω μεταλλείου στην εταιρεία ……. . Η τελευταία αυτή απόφαση και η
έγκριση της σχετικής τεχνικής μελέτης προσβλήθηκαν με αιτήσεις ακυρώσεως ενώπιον του
Δικαστηρίου από κατοίκους της περιοχής, επ’ αυτών δε εκδόθηκαν οι 461-3/2010 απορριπτικές
αποφάσεις της Ολομελείας του Δικαστηρίου. Εν τω μεταξύ, η …., εν όψει και της ακυρώσεως των
περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων, δεν μπόρεσε να υλοποιήσει το επενδυτικό σχέδιο που αποτέλεσε
όρο της συναφθείσης με το Δημόσιο συμβάσεως, με αποτέλεσμα την καταγγελία αυτής εκ μέρους
του Δημοσίου και τον εξωδικαστικό συμβιβασμό των εκατέρωθεν αξιώσεων. Ο συμβιβασμός
κυρώθηκε με το άρθρο 51 του ν. 3220/2004 (Α΄ 15), με το επόμενο δε άρθρο 52 κυρώθηκε η νέα
σύμβαση του Δημοσίου με την ήδη αιτούσα εταιρεία …….. βάσει της οποίας το σύνολο των
στοιχείων του ενεργητικού των μεταλλείων Κασσάνδρας μεταβιβάστηκε σε αυτή έναντι τιμήματος
11.000.000 ευρώ, επιβλήθηκε δε στην εταιρεία η υποχρέωση να εκπονήσει και να υποβάλει σχέδιο
εκμετάλλευσης των μεταλλείων, το οποίο θα μεριμνά ειδικώς για την περιβαλλοντική
αποκατάσταση των προγενέστερων εκμεταλλεύσεων και την απασχόληση των εργαζομένων στις
λειτουργούσες εκμεταλλεύσεις. Προς εκπλήρωση της συμβατικής της υποχρέωσης η εταιρεία
υπέβαλε ολοκληρωμένο επενδυτικό σχέδιο ανάπτυξης των μεταλλείων Κασσάνδρας, επί του
οποίου γνωμοδότησε θετικά η Διεύθυνση Μεταλλευτικών και Βιομηχανικών Ορυκτών του
Υπουργείου Ανάπτυξης με το από 27.3.2006 έγγραφό της. Ακολούθως, κινήθηκε η διαδικασία
περιβαλλοντικής αδειοδότησης για την αξιοποίηση των κοιτασμάτων Ολυμπιάδας, Μαύρων Πετρών
και Σκουριών με την υποβολή Προμελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Π.Π.Ε.), συνοδευόμενης
από ειδική μελέτη απογραφής κατάστασης περιβάλλοντος της περιοχής, εν συνεχεία δε, κατόπιν
εκπονήσεως Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Μ.Π.Ε.), η οποία περιελάμβανε Σχέδιο
Διαχείρισης Αποβλήτων και συνοδευόταν από ειδική μελέτη για την «Απομάκρυνση, καθαρισμό &
αποκατάσταση χώρου απόθεσης παλαιών τελμάτων Ολυμπιάδας», και αφού η Διοίκηση έλαβε υπ’
όψιν τις γνωμοδοτήσεις των αρμοδίων υπηρεσιών και τα πορίσματα της διαβούλευσης, καθώς και
τις θέσεις της εταιρείας επ’ αυτών, εκδόθηκε η Κ.Υ.Α. 201745/26.7.2011, με την οποία εγκρίθηκαν
οι περιβαλλοντικοί όροι του έργου, καταργουμένων των προϋφισταμένων εγκρίσεων και αδειών
των μεταλλευτικών εγκαταστάσεων Στρατωνίου. Ειδικότερα, το επενδυτικό σχέδιο αφορά στην
εκμετάλλευση των κοιτασμάτων Ολυμπιάδας, Σκουριών και Μαύρων Πετρών των μεταλλείων
Κασσάνδρας, που εκτείνονται εντός συνολικής μεταλλευτικής παραχώρησης 264.000 στρεμμάτων,
μέσω καθετοποιημένης διαδικασίας παραγωγής συμπυκνωμάτων μολύβδου, ψευδαργύρου,
πυριτών, χαλκού/χρυσού, καθώς και μεταλλικού χρυσού, χαλκού και αργύρου, τα οποία θα
διοχετεύονται στην αγορά από τις λιμενικές εγκαταστάσεις Στρατωνίου, καθώς και στην
αποκατάσταση των χώρων απόθεσης παλαιών τελμάτων της Ολυμπιάδας. Η επένδυση
εκλαμβάνεται ως ενιαία και αδιαίρετη και συνίσταται σε επεμβάσεις σε υφιστάμενες και νέες
μεταλλευτικές εγκαταστάσεις, καθώς και σε μέτρα περιβαλλοντικής αποκατάστασης
προγενέστερων εκμεταλλεύσεων. Για το σκοπό αυτό στο έργο ενσωματώνονται οι υφιστάμενες
μεταλλευτικές εγκαταστάσεις Στρατωνίου, οι οποίες ήδη λειτουργούν με εγκεκριμένους
περιβαλλοντικούς όρους, και οι αντίστοιχες της Ολυμπιάδας που είναι ανενεργείς. Το σχέδιο
περιλαμβάνει τα εξής υποέργα: 1) Υποέργο Ολυμπιάδας: Ανάπτυξη υφισταμένου μεταλλείου
χρυσοφόρου κοιτάσματος με υπόγεια εκμετάλλευση, επαναλειτουργία του υφισταμένου
εργοστασίου εμπλουτισμού για περιορισμένο χρονικό διάστημα, κατασκευή σήραγγας
προσπέλασης που θα συνδέει το υπόγειο μεταλλείο με τις εγκαταστάσεις του.., αποκατάσταση
χώρου απόθεσης παλαιών τελμάτων και λοιπά συνοδά έργα. 2) Υποέργο Σκουριών: Εκμετάλλευση
νέου χρυσοφόρου-χαλκούχου κοιτάσματος με συνδυασμό επιφανειακής και υπόγειας
εκμετάλλευσης, κατασκευή εργοστασίου εμπλουτισμού, δημιουργία χώρου απόθεσης αδρανών
εξορυκτικών αποβλήτων και λοιπά συνοδά έργα. 3) Υποέργο Μαύρων Πετρών – Μαντέμ Λάκκου:
Ανάπτυξη υφισταμένου μεταλλείου με υπόγεια εκμετάλλευση, υφιστάμενο εργοστάσιο
εμπλουτισμού που θα λειτουργήσει για περιορισμένο χρονικό διάστημα, νέο εργοστάσιο
εμπλουτισμού, εγκατάσταση απόθεσης στερεών αποβλήτων στον χείμαρρο Κοκκινόλακκα και
λοιπά συνοδά έργα. 4) Υποέργο μεταλλουργίας Μαντέμ Λάκκου: Κατασκευή εργοστασίου
μεταλλουργίας για την παραγωγή χρυσού, αργύρου και χαλκού που θα λειτουργεί με τη μέθοδο
της ακαριαίας τήξης. 5) Υποέργο επέκτασης λιμενικών εγκαταστάσεων Στρατωνίου. Ως απαραίτητη
προϋπόθεση για την αξιοποίηση των παραγομένων συμπυκνωμάτων πυριτών Ολυμπιάδας και
χαλκού-χρυσού Σκουριών στο νέο εργοστάσιο μεταλλουργίας, που εγκαθίσταται εντός της
βιομηχανικής ζώνης Στρατονίκης-Στρατωνίου (ανωτέρω υποέργο 4), τίθεται η εφαρμογή της
πυρομεταλλουργικής μεθόδου ακαριαίας τήξης (flash smelting), αποκλειομένης της χρήσης
κυανίου ή ενώσεών του κατά τη λειτουργία της μεταλλουργίας. Εξ άλλου, αιτήσεις ακυρώσεως
κατοίκων και φορέων της περιοχής κατά της ανωτέρω Κοινής Υπουργικής Αποφάσεως περί
εγκρίσεως των περιβαλλοντικών όρων του έργου απερρίφθησαν ως αβάσιμες με τις αποφάσεις
1492/2013, 549/2015 και 551/2015 του Ε΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας.

6. Επειδή, μετά την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων του έργου «Μεταλλευτικές –
Μεταλλουργικές Εγκαταστάσεις Μεταλλείων Κασσάνδρας», εγκρίθηκαν, κατά τις διατάξεις της
μεταλλευτικής νομοθεσίας (Μεταλλευτικός Κώδικας και Κανονισμός Μεταλλευτικών και Λατομικών
Εργασιών [Κ.Μ.Λ.Ε.], βλ. ανωτέρω σκέψη 4), μεταξύ άλλων, οι τεχνικές μελέτες των υποέργων
«Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Σκουριών» και «Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Ολυμπιάδας» του
ανωτέρω έργου (αποφάσεις Δ8-Α/Φ.7.49.13/2809/249/10.2.2012 και Δ8-Α/Φ.7.49.13/
30258ΠΕ/5159ΠΕ/10.2.2012 αντιστοίχως, που υπογράφει, με εντολή του Υφυπουργού
Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής [Υ.Π.Ε.Κ.Α.], ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης
Μεταλλευτικών και Βιομηχανικών Ορυκτών του Υπουργείου, ανωτέρω σκέψη 2). Με τις αποφάσεις
αυτές εγκρίνονται ορισμένα από τα υποβληθέντα προσαρτήματα μελετών, ενώ περαιτέρω με την
προμνησθείσα απόφαση περί της εγκρίσεως της τεχνικής μελέτης των μεταλλευτικών
εγκαταστάσεων Ολυμπιάδας προβλέπονται, ως «ειδικοί όροι» και τα εξής: «Β.9. Μεταλλουργία.
Όσον αφορά στη μεταλλουργική επεξεργασία του συμπυκνώματος πυριτών, που περιγράφεται
γενικά στη συνημμένη μελέτη, να εξειδικευθεί και συμπληρωθεί σε επίπεδο μελέτης εφαρμογής
(engineering). Προς τούτο: α. Να εκτελεσθεί πρόγραμμα δοκιμών σε κατάλληλη ημιβιομηχανική
μονάδα, επί τόπου του έργου, β. Να υποβληθούν στην αρμόδια Υπηρεσία του ΥΠΕΚΑ προς έγκριση,
ως Προσάρτημα 6 του όρου Γ.3 της παρούσας, οι ειδικές μελέτες που θα αφορούν κάθε μία από τις
μοναδιαίες διεργασίες που συνιστούν την ολοκληρωμένη μεταλλουργική μέθοδο επεξεργασίας».
Ορίζεται ότι οι εν λόγω μελέτες θα βασίζονται στα αποτελέσματα του προγράμματος δοκιμών,
αλλά και στις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν από την Υπηρεσία με την από 2.12.2010
γνωμοδότησή της επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του συνολικού έργου και το από
7.10.2011 έγγραφό της επί της τεχνικής μελέτης, ενώ ο φορέας της εκμετάλλευσης θα έπρεπε να
αντιμετωπίσει τα ζητήματα της συντομότερης δυνατής έναρξης της φάσης Λειτουργίας Β του
έργου, της αναλογίας των τεχνικών μέσων αξιοποίησης με τη σπουδαιότητα των κοιτασμάτων
Ολυμπιάδας και Σκουριών, της περιεκτικότητας σε ανεπιθύμητα συστατικά της τροφοδοσίας της
μεταλλουργίας, καθώς και της εύρυθμης λειτουργίας της ακολουθούσης την τήξη παραγωγικής
διαδικασίας με κριτήρια την παραγωγή ποιοτικών και εμπορεύσιμων προϊόντων (Β.9.β). Συναφώς
δε ετέθη ως όρος (υπό Γ.3) η υποβολή προς έγκριση, εντός τριών ετών, των προσαρτημάτων των
λοιπών τμημάτων του ως άνω υποέργου Ολυμπιάδας, μεταξύ των οποίων η τεχνική μελέτη της
μεταλλουργικής μονάδας χαλκού, χρυσού και θειικού οξέος Μαντέμ Λάκκου (Προσάρτημα 6). Εξ
άλλου, αντίστοιχοι όροι περιλαμβάνονται και στην προμνησθείσα απόφαση περί εγκρίσεως της
τεχνικής μελέτης των μεταλλευτικών εγκαταστάσεων Σκουριών (όροι Β.6.1 και Β.6.2), η οποία
επίσης προβλέπει (όρος Γ.3) την υποβολή προς έγκριση, εντός της ίδιας προθεσμίας, της τεχνικής
μελέτης της μεταλλουργικής μονάδας χαλκού, χρυσού και θειικού οξέος Μαντέμ Λάκκου, ως
προσάρτημα 5.

7. Επειδή, με την με αρ. πρωτ. 23506/22.12.2014 αίτηση η εταιρεία ………. υπέβαλε, σε
συμμόρφωση με τον ως άνω όρο Γ.3 των αποφάσεων περί εγκρίσεως των τεχνικών μελετών των
υποέργων Ολυμπιάδας και Σκουριών, το Προσάρτημα (με αριθμούς 6 και 5, αντιστοίχως) με τίτλο
«Τεχνική Μελέτη Μεταλλουργικής Μονάδας Χαλκού, Χρυσού και Θειικού Οξέος Μαντέμ Λάκκου».
Με την πράξη ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.5.1.6/οικ.175135/1047/28.4.2015 του Υπουργού Παραγωγικής
Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας η μελέτη του ως άνω προσαρτήματος επεστράφη
στην εταιρεία προκειμένου να συμπληρωθεί και να διορθωθεί και, εν συνεχεία, να υποβληθεί εκ
νέου προς έγκριση, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις που παρατίθενται στην πράξη αυτή. Ειδικότερα,
στο έγγραφο αυτό διαλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, ότι το Προσάρτημα δεν είναι σύμφωνο με τους
όρους Β.9 και Β.6 των εγκρίσεων των τεχνικών μελετών των υποέργων Ολυμπιάδας και Σκουριών,
αντιστοίχως, «ιδίως εκ του γεγονότος ότι δεν έχει εκτελεστεί πρόγραμμα δοκιμών σε κατάλληλη
ημιβιομηχανική κλίμακα, επί τόπου του έργου. Εξ αυτών και από τα κατωτέρω αναφερόμενα, δεν
κρίνεται σκόπιμη η ενδελεχής και ακριβής επεξεργασία όλων των υποβληθέντων στοιχείων και
ειδικότερα αυτών που αναφέρονται στη μεθοδολογία επεξεργασίας των συμπυκνωμάτων
Ολυμπιάδας και Σκουριών για την παραγωγή τελικών προϊόντων. Παρ’ όλα αυτά ενδεικτικά και όχι
εξαντλητικά επισημαίνονται και οι κάτωθι ελλείψεις του υποβληθέντος φακέλου…». Ακολουθεί
ενδεικτική, σύμφωνα με το έγγραφο, απαρίθμηση των ελλείψεων, καθώς και επικουρικές
παρατηρήσεις και εν συνεχεία αναφέρεται ότι γίνεται επιστροφή του φακέλου και τίθεται προθεσμία
45 ημερών προκειμένου να υποβληθεί εκ νέου το προσάρτημα κατόπιν συμπληρώσεως των
ελλείψεων που επισημάνθηκαν, καθώς και οι απόψεις της εταιρείας επί της προόδου υλοποίησης
του έργου και ιδίως της κατασκευής και λειτουργίας της επίμαχης μονάδας, υποχρέωση προς την
οποία, κατά τη Διοίκηση, η εταιρεία δεν ανταποκρίθηκε ως όφειλε, όπως προκύπτει μεταξύ άλλων
από τη μη εκτέλεση των επί τόπου ημιβιομηχανικών δοκιμών, παρά τη χορήγηση πρόσθετης
προθεσμίας 3 ετών με ειδικό όρο των εγκρίσεων των τεχνικών μελετών των δύο ως άνω
υποέργων. Σε απάντηση του εγγράφου αυτού η εταιρεία με την με αρ. πρωτ. Α2352/26.5.2015
επιστολή της αντέκρουσε αναλυτικώς τα διαλαμβανόμενα ως ελλείποντα ή ανεπαρκή στοιχεία και
επεσήμανε ότι η αρχικώς υποβληθείσα μελέτη της (στις 22.12.2014, σύμφωνα με τα
προαναφερθέντα) ήταν πλήρης και περιείχε όλα τα κατά νόμο προβλεπόμενα στοιχεία προς
έγκριση, μεταξύ των οποίων και τα πορίσματα των ημιβιομηχανικών δοκιμών που διενεργήθηκαν,
με επί τόπου παραγόμενα συμπυκνώματα μεταλλεύματος, από την εταιρεία πάροχο της
τεχνογνωσίας ..στις εγκαταστάσεις της, σε πλήρη συμφωνία με τα προβλεπόμενα στις τεχνικές
μελέτες των υποέργων Ολυμπιάδας και Σκουριών. Τους ισχυρισμούς περί πληρότητας και
νομιμότητας της αρχικώς υποβληθείσης μελέτης της επανέλαβε η εταιρεία και με την από
12.6.2015 «εξώδικη δήλωση» προς την Υπηρεσία (αρ. πρωτ. Υπουργείου 177643/12.6.2015). Εξ
άλλου, με την πράξη ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.5.1.6/οικ.175136/1048/28.4.2015 του Υπουργού Παραγωγικής
Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας επεστράφη στην αιτούσα και η υποβληθείσα σε
εκτέλεση σχετικού όρου της εγκριτικής αποφάσεως της τεχνικής μελέτης του υποέργου
Ολυμπιάδας, «Τεχνική Μελέτη Μονάδας Εμπλουτισμού Μαντέμ Λάκκου» (Προσάρτημα 5), λόγω
ελλείψεων του φακέλου, οι οποίες δεν σχετίζονται πάντως με την μη εκτέλεση προγράμματος
δοκιμών σε ημιβιομηχανική κλίμακα, επί τόπου του έργου.

8. Επειδή, μετά ταύτα εκδόθηκαν οι αναφερόμενες στην δεύτερη σκέψη τέσσερις προσβαλλόμενες
πράξεις, από τις οποίες έχει εκτελεστό χαρακτήρα η πρώτη,
ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.7.49.13/177642/1854/19.8.2015 απόφαση του Υπουργού Παραγωγικής
Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, όπως τροποποιήθηκε με την τρίτη προσβαλλόμενη
απόφαση ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.5.1.6/180129/2486/24.8.2015 της ιδίας Αρχής. Η πράξη αυτή, με την οποία,
κατ’ επίκληση των άρθρων 4 και 101 του Κανονισμού Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών,
ανακαλούνται οι προμνησθείσες Δ8-Α/Φ.7.49.13/2809/349/10.2.2012 και Δ8-Α/Φ.7.49.13/
30258ΠΕ/5159ΠΕ/10.2.2012 αποφάσεις περί εγκρίσεως των τεχνικών μελετών των υποέργων
Σκουριών και Ολυμπιάδας αντιστοίχως (καθώς και οι λοιπές αναφερόμενες στην εν λόγω
ανακλητική απόφαση εγκριτικές πράξεις και άδειες, ανωτέρω σκέψη 2), παραδεκτώς από απόψεως
δικαιοδοσίας και αρμοδιότητος, κατά τα εκτιθέμενα στην σκέψη 4, αλλά και με έννομο συμφέρον
και παραδεκτώς κατά τα λοιπά προσβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του
Συμβουλίου της Επικρατείας. Αντιθέτως, απαραδέκτως στρέφεται η αιτούσα εταιρεία με την
κρινόμενη αίτηση κατά του υπ’ αριθμ. 12237/20.8.2015 δεύτερου προσβαλλόμενου εγγράφου της
Προϊσταμένης της Επιθεώρησης Βορείου Ελλάδος του Σώματος Επιθεώρησης Περιβάλλοντος,
Δόμησης, Ενέργειας και Μεταλλείων προς την αιτούσα εταιρεία, το οποίο, ως πράξη εκτελέσεως της
πρώτης προσβαλλομένης ανακλητικής υπουργικής απόφασης, στερείται εκτελεστού χαρακτήρος.
Απαραδέκτως πλήττεται εξ άλλου και το επίσης στερούμενο εκτελεστού χαρακτήρος τέταρτο
προσβαλλόμενο ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.5.1.6/180203/2491/25.8.2015 έγγραφο του Υπουργού Παραγωγικής
Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με το οποίο εκφράζονται οι απόψεις της Διοίκησης
εν σχέσει με τις υποχρεώσεις της αιτούσης και τις αξιώσεις του Δημοσίου στη συνέχεια της επίδικης
ανάκλησης.

9. Επειδή, με έννομο συμφέρον παρεμβαίνουν υπέρ του κύρους της παραδεκτώς προσβαλλομένης
υπουργικής αποφάσεως, με αυτοτελή δικόγραφα, ο Δήμος Αριστοτέλη στα διοικητικά όρια του
οποίου εμπίπτει η επίμαχη μεταλλευτική δραστηριότητα, και ο όμορος αυτού Δήμος Βόλβης, οι
οποίοι επικαλούνται τον κίνδυνο υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος της ευρύτερης περιοχής
(βλ. ΣτΕ 3191/2015 7μ.). Παρεμβαίνουν επίσης με το από 9.9.2015 κοινό δικόγραφο ο Αγροτικός
Δασικός Συνεταιρισμός Μ. Παναγίας και άλλοι οκτώ σύλλογοι και σωματεία. Από τους εν λόγω
παρεμβαίνοντες, οι Αγροτικός Δασικός Συνεταιρισμός Μ. Παναγίας, Πολιτιστικός Σύλλογος Μ.
Παναγίας, Σύλλογος Γυναικών Μ. Παναγίας και Σύλλογος Επαγγελματιών Ουρανούπολης
Χαλκιδικής δεν νομιμοποίησαν τον δικηγόρο που υπογράφει το δικόγραφο της παρεμβάσεως με
έναν από τους προβλεπομένους στο νόμο (άρθρο 27 κωδ. π.δ/τος 18/1989, Α΄ 8) τρόπους.
Συνεπώς, η παρέμβαση είναι απορριπτέα ως προς αυτούς. Είναι δε η ασκηθείσα παρέμβαση
απορριπτέα ως απαράδεκτη και κατά το μέρος που ασκείται από τους Αλιευτικό Σύλλογο Δήμου
Αριστοτέλη, Πολιτιστικό Σύλλογο Ιερισσού «..», Πολιτιστικό Σύλλογο Νέων Ρόδων «…», οι οποίοι
δεν προσκόμισαν στο Δικαστήριο αντίγραφα των καταστατικών τους προκειμένου να αποδειχθούν
οι ισχυρισμοί τους ότι το έννομο συμφέρον τους για την άσκηση της παρεμβάσεως θεμελιώνεται
στους καταστατικούς σκοπούς τους (πρβλ. ΣτΕ 3568/2015). Αντιθέτως, με έννομο συμφέρον
παρεμβαίνουν ο Σύλλογος «..» Ιερισσού, ο οποίος έχει ως καταστατικό σκοπό την προστασία του
περιβάλλοντος, καθώς και ο Σύλλογος Γυναικών Ιερισσού που επιδιώκει, κατά το καταστατικό
του, τη βελτίωση των συνθηκών ζωής όλων των πολιτών, παραδεκτώς δε ομοδικούν οι εν λόγω
παρεμβαίνοντες, ισχυριζόμενοι ότι η επίμαχη επένδυση θα επιφέρει σημαντικές και μη αναστρέψιμες
βλάβες στο φυσικό περιβάλλον και θα πλήξει την οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική ανάπτυξη
της περιοχής (βλ. ΣτΕ 3116/2015 7μ.).

10. Επειδή, κατά τα αναφερόμενα στο προοίμιο της πρώτης προσβαλλόμενης ανακλητικής
υπουργικής απόφασης … «Έχοντας υπόψη … 8. Το γεγονός ότι, ήδη κατά τη διαβούλευση της
περιβαλλοντικής αδειοδότησης του έργου, η πυρομεταλλουργική μέθοδος της ακαριαίας τήξης
(Flash Smelting) παρουσιάστηκε ως το απόλυτο συγκριτικό περιβαλλοντικό και τεχνικοοικονομικό
πλεονέκτημα του επενδυτικού σχεδίου, αποκλειόμενης ρητά της χρήσης κυανίου ή των ενώσεών
του κατά τη λειτουργία της μεταλλουργίας. Μάλιστα, στην εκδοθείσα ΑΕΠΟ [Απόφαση Έγκρισης
Περιβαλλοντικών Όρων, ΚΥΑ 201745/26.7.2011, ανωτέρω σκέψη 5] … τέθηκαν σαφείς, αυστηροί
και απαρέγκλιτοι όροι για την εφαρμογή της μεθόδου στο υπό κατασκευή εργοστάσιο
μεταλλουργίας στο Μαντέμ Λάκκο προς παραγωγή χαλκού, χρυσού και αργύρου από α) τα
συμπυκνώματα χαλκού – χρυσού χαλκού Σκουριών, β) χρυσοφόρων πυριτών Ολυμπιάδας.
Συνεπώς, η ανάπτυξη των δύο υποέργων α) Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Σκουριών και β)
Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Ολυμπιάδας συναρτάται απόλυτα και αναπόδραστα με την
εγκατάσταση και λειτουργία του εργοστασίου Μεταλλουργίας στο Μαντέμ Λάκκο το οποίο θα
τροφοδοτείται με τα συμπυκνώματα των μονάδων εμπλουτισμού των δύο υποέργων. 9. Το
γεγονός ότι η εκμεταλλεύτρια εταιρεία με την υποβληθείσα ΜΠΕ [Μελέτη Περιβαλλοντικών
Επιπτώσεων] (κεφ. 5.5.2 της ΜΠΕ) γνωστοποίησε στην αδειοδοτούσα αρχή ότι “Ως προς την
εφαρμοσιμότητα της μεθόδου της ακαριαίας τήξης στην κατεργασία του μίγματος συμπυκνώματος
πυριτών Ολυμπιάδος και συμπυκνώματος χαλκού επιβεβαιώθηκε με την εκτέλεση μεγάλης
κλίμακας πιλοτικών δοκιμών σε αντιπροσωπευτικά δείγματα πυριτών Ολυμπιάδος και
συμπυκνώματος χαλκού που εστάλησαν στο ερευνητικό κέντρο της εταιρείας ..στο Pori της
Φινλανδίας”. Η Διοίκηση, μετά ταύτα, διά των αδειοδοτουσών αρχών έθεσε κατά νόμο τους όρους
για την προστασία του περιβάλλοντος διά της .. αναπόσπαστο τμήμα της οποίας αποτελεί η
υποβληθείσα ΜΠΕ, καθώς και τους όρους για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων και κατασκευή
των σχετικών εγκαταστάσεων μεταξύ άλλων και με τις εγκρίσεις των Τεχνικών Μελετών των
Υποέργων: α) Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Σκουριών και β) Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις
Ολυμπιάδας. Στις δύο παραπάνω Εγκρίσεις, ενόψει των ανωτέρω, η αρμόδια Αρχή (Δ/νση ΜΒΟ –
Μεταλλευτικών και Βιομηχανικών Ορυκτών) ως είχε αρμοδιότητα και υποχρέωση εκ του νόμου,
μετά και το δημόσιο και επιστημονικό διάλογο που αναπτύχθηκε για την εφαρμοσιμότητα της
μεθόδου της ακαριαίας τήξης στα συγκεκριμένης σύστασης μεταλλεύματα και στο συγκεκριμένο
έργο και παρά το γεγονός ότι η εκμεταλλεύτρια εταιρεία είχε κατά τα ως άνω γνωστοποιήσει δια
της υποβληθείσας ΜΠΕ ότι είχε ήδη πραγματοποιήσει δοκιμές της μεθόδου ακαριαίας τήξης σε
ερευνητικό κέντρο της Φινλανδίας, έκρινε ως απολύτως αναγκαίο και έθεσε ως όρο αποβλέποντα
στην προστασία του δημοσίου συμφέροντος και στα δύο υποέργα “Να εκτελεσθεί πρόγραμμα
δοκιμών σε κατάλληλη ημιβιομηχανική μονάδα, επί τόπου του έργου” (Όροι Β.6.1 και Β.9.α
αντίστοιχα). Επί των όρων αυτών δεν τίθεται θέμα ερμηνείας, καθότι αναφέρονται σαφέστατα σε
δοκιμές σε ημιβιομηχανική μονάδα επί τόπου του έργου – και όχι σε δοκιμές σε ερευνητικό κέντρο
ή έστω σε ημιβιομηχανικής κλίμακας δοκιμές επί συμπυκνωμάτων που απλώς παράγονται από
επιτόπια μεταλλευτικά δείγματα (γεγονός το οποίο ούτως ή άλλως δεν αποδεικνύεται [ότι] συνέβη
εν προκειμένω από την εταιρεία, αφού από κανένα έγγραφο δεν προκύπτει κατά τρόπο
αδιαμφισβήτητο ότι τα συμπυκνώματα που υποβλήθηκαν στο φινλανδικό ερευνητικό κέντρο
προέρχονταν πράγματι από την κρίσιμη για το έργο περιοχή). Μάλιστα η Διοίκηση δια των
αδειοδοτουσών αρχών είχε γνωμοδοτήσει και στο παρελθόν μεταξύ άλλων και επί του θέματος και
είχε υποβάλει τις υποδείξεις βελτίωσης με τα υπ’ αρ. Δ8/Α/Φ.7.49.13/22343/3949/2-12-2010 και
Δ8/Α/Φ.7.49.13/οικ. 22997/4114/7-10-2011 έγγραφα της υπηρεσίας. Οι όροι πραγματοποίησης
δοκιμών σε ημιβιομηχανική μονάδα επί τόπου του έργου κρίθηκαν από τη Διοίκηση ως απολύτως
αναγκαίοι, προκειμένου αφενός να μελετηθεί/διερευνηθεί και πιστοποιηθεί αδιαμφισβήτητα και με
όρους που να την συνδέουν με το συγκεκριμένο έργο η εφαρμοσιμότητα, η προσφορότητα και τα
αποτελέσματα της συγκεκριμένης πυρομεταλλουργικής μεθόδου ακαριαίας τήξης και της
τεχνολογίας που την υποστηρίζει, αλλά και αφετέρου για να μελετηθούν σε πραγματικές συνθήκες
επιτόπου του έργου οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της συγκεκριμένης διεργασίας και ειδικότερα τα
παραγόμενα στερεά και υγρά απόβλητα και οι αέριες εκπομπές, η ποσότητα, η φύση, η σύσταση
και η επικινδυνότητά τους, καθώς και ο τρόπος διαχείρισης αυτών, ώστε να πιστοποιηθεί
ασφαλέστερα ότι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις που έχουν μελετηθεί και αποτυπωθεί στην ΜΠΕ και
οι περιβαλλοντικοί όροι που έχουν προβλεφθεί τις αντιμετωπίζουν ικανοποιητικά. 10. Το γεγονός
ότι, παρά τα ανωτέρω, η εκμεταλλεύτρια εταιρεία δεν έχει ικανοποιήσει μέχρι σήμερα τους
ανωτέρω, τεθέντες για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος όρους και για τα δύο υποέργα,
καθώς και τους συνακόλουθους και απόλυτα συναρτώμενους με αυτόν όρους Β.6.2 και Β.9.β
αντίστοιχα, προκειμένου να θέσει σε γνώση της Διοίκησης δια των σχετικών δοκιμών, μετρήσεων
και μελετών όλα εκείνα τα στοιχεία που θεώρησε η Αρμόδια Αρχή ως απολύτως απαραίτητα, στο
πλαίσιο των εγκρίσεων των σχετικών τεχνικών μελετών των δύο υποέργων. 11. Το γεγονός ότι η
Διοίκηση, εκπληρώνοντας την υποχρέωσή της κατά το άρθρο 20 του Συντάγματος …,
επιστρέφοντας τις υποβληθείσες σχετικές τεχνικές μελέτες των δύο υποέργων κάλεσε, μεταξύ
άλλων, την εκμεταλλεύτρια εταιρεία να εκθέσει εγγράφως τις απόψεις της επί της προόδου
υλοποίησης του έργου “Μεταλλευτικές Μεταλλουργικές Εγκαταστάσεις Μεταλλείων Κασσάνδρας”
και ιδίως επί της προόδου κατασκευής και λειτουργίας του εργοστασίου μεταλλουργίας χαλκού –
χρυσού και θειικού οξέος, υποχρέωση στην οποία, από το γεγονός της μη πραγματοποίησης των
απαραίτητων επί τόπου ημιβιομηχανικών δοκιμών [προκύπτει ότι] η εταιρεία δεν ανταποκρίθηκε
ως όφειλε παρά το πρόσθετο χρονικό διάστημα των τριών ετών που της είχε χορηγηθεί. 12. Το
γεγονός ότι, από την από 26-5-2015 με Α.Π.: Α2352 επιστολή της εταιρείας ……… [ανωτέρω
σκέψη 7] προκύπτει η πρόθεσή της να μην συμμορφωθεί με τους προαναφερθέντες όρους περί
πραγματοποίησης δοκιμών σε κατάλληλη ημιβιομηχανική μονάδα επί τόπου του έργου,
ερμηνεύοντάς τους αβάσιμα και κατά τρόπο αντίθετο προς τη ρητή διατύπωση των αποφάσεων
έγκρισης των σχετικών τεχνικών μελετών ως θέτοντες απλώς την υποχρέωσή της για
πραγματοποίηση ημιβιομηχανικών δοκιμών σε επιτόπια μεταλλεύματα (και όχι σε κατάλληλη
ημιβιομηχανική μονάδα επί τόπου του έργου)». Υπό τα δεδομένα αυτά, η Διοίκηση προέβη στην
έκδοση της επίμαχης ανακλητικής απόφασης με την αιτιολογία, η οποία, όπως επί λέξει παρατίθεται
στο σώμα της προσβαλλομένης, έχει ως εξής; «Επειδή μέχρι σήμερα και με υπαιτιότητα της
εταιρείας ……. δεν έχουν συμπληρωθεί οι ελλείψεις της τεχνικής μελέτης “……..”, που
διαπιστώθηκαν και γνωστοποιήθηκαν με τα με αρ. πρωτ. 175135/1047/28-4-2015 και
175136/1048/28-4-2015 έγγραφα της Δ/νσης ΜΕΒΟ και συνεπώς δεν έχουν εκπληρωθεί
προσηκόντως οι κατά τα ως άνω τεθέντες όροι των αποφάσεων εγκρίσεως των τεχνικών μελετών
των δύο υποέργων. Επειδή με υπαιτιότητα της εταιρείας ….. δεν έχουν διενεργηθεί εντός των
προβλεπόμενων προθεσμιών επιτόπιες ημιβιομηχανικές δοκιμές, όπως προβλέπεται και επιβάλλεται
με τις εγκρίσεις των οικείων τεχνικών μελετών, όπως ανωτέρω αναλυτικά περιγράφεται και δεν
έχει αποδειχθεί η δυνατότητα λυσιτελούς, πρόσφορης και περιβαλλοντικά ασφαλούς χρήσης στο
συγκριμένο έργο – και υπό τις δεδομένες τοπικές συνθήκες – της πυρομεταλλουργικής μεθόδου
ακαριαίας τήξης (Flash Smelting), η οποία έχει προκριθεί ως ενδεδειγμένη. Επειδή, ενόψει όλων
των ανωτέρω, συντρέχει σπουδαίος λόγος δημοσίου συμφέροντος. Μεταξύ των δικαιοπρακτικών
θεμελίων της υπ’ αριθ. 22.138/12-12-2003 Σύμβασης μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της
εκμεταλλεύτριας εταιρείας και βασικός γνώμονας για την έγκριση των Τεχνικών Μελετών και την
έκδοση των αναγκαίων για την εκτέλεση του έργου – και ιδίως των υποέργων Σκουριών και
Ολυμπιάδας – εγκρίσεων, αδειών και λοιπών διοικητικών πράξεων, πέρα από τη συνέχιση της
υφιστάμενης μεταλλευτικής δραστηριότητας στην ευρύτερη περιοχή και την κατεπείγουσα ανάγκη
αντιμετώπισης των κρίσιμων περιβαλλοντικών κινδύνων για την περιοχή της Χαλκιδικής που
συνδέονται με τη μη λειτουργία και συντήρηση των Μεταλλείων Κασσάνδρας, ήταν κυρίως η
αξιοποίηση όλων των διευρυμένων και οικονομικά αξιοποιήσιμων κοιτασμάτων των μεταλλείων
Κασσάνδρας, μέσω καθετοποιημένης παραγωγής και με τα εχέγγυα προστασίας του
περιβάλλοντος, μέσω της χρήσης βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών και ορθών πρακτικών, σύμφωνα
με τους εγκριθέντες περιβαλλοντικούς όρους και με την κείμενη σχετική νομοθεσία. Στο πλαίσιο
αυτό, η μέθοδος μεταλλουργίας της ακαριαίας τήξης (Flash Smelting) προκρίθηκε ως βασική
συνιστώσα του επενδυτικού σχεδίου, η οποία επηρεάζει το συνολικό σχεδιασμό του έργου, τόσο
ως προς την αναγκαιότητα εκμετάλλευσης του κοιτάσματος Σκουριών όσο και ως προς τις
προβλέψεις για την ποσότητα και την ποιότητα των παραγόμενων αποβλήτων, τον περιβαλλοντικό
χαρακτηρισμό και τη διαχείρισή τους, τα τεχνικοοικονομικά δεδομένα, ισοζύγια τροφοδοσίας και
λοιπά στοιχεία του έργου (ΣτΕ 1492/2013). Ήταν υπ’ αυτές τις παραδοχές και τις υποθέσεις υπό τις
οποίες εχώρησε από τη Διοίκηση η επιτασσόμενη από τα άρθρα 24, 106 και 22 παρ. 1 του
Συντάγματος στάθμιση του αυτοτελώς προστατευόμενου αγαθού του φυσικού περιβάλλοντος, της
οικολογικής ισορροπίας και της διαφύλαξης των φυσικών πόρων προς χάρη και των επόμενων
γενεών, με τους αναγόμενους στο γενικότερο εθνικό και δημόσιο συμφέρον προστατευόμενους
παράγοντες, που σχετίζονται με την οικονομική ανάπτυξη, την αξιοποίηση του εθνικού πλούτου,
την ενίσχυση της περιφερειακής ανάπτυξης και την εξασφάλιση εργασίας στους πολίτες, σύμφωνα
με την αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης. Με την έννοια αυτή και μόνον υπό τον όρο ότι η προταθείσα
από την εταιρεία μέθοδος εκμετάλλευσης των μεταλλείων δύναται λυσιτελώς και κατά τους όρους
των τεχνικών μελετών και της ..να διασφαλίσει το συμφωνηθέν παραγωγικό αποτέλεσμα της
συνολικής εκμετάλλευσης των μεταλλείων Κασσάνδρας, κρίθηκε ως ανεκτή, υπό την
προαναφερθείσα στάθμιση των προστατευόμενων αγαθών, η αντικειμενική επιβάρυνση που
συνεπάγεται το συνολικό έργο για το φυσικό περιβάλλον. Ως εκ τούτου, η μη εκπλήρωση από την
εργολήπτρια εταιρεία των όρων που έχουν τεθεί προς απόδειξη της λυσιτελούς εφαρμογής της
πυρομεταλλουργικής μεθόδου ακαριαίας τήξης (Flash Smelting) και δη στις συνθήκες και υπό τα
δεδομένα του συγκεκριμένου έργου (με την πραγματοποίηση επιτόπιων ημιβιομηχανικών δοκιμών
εφαρμογής), διαφοροποιεί τους όρους στάθμισης των προστατευόμενων αγαθών και θέτει εν
αμφιβόλω την εξυπηρέτηση και προαγωγή, δια του συνολικού έργου, του γενικότερου δημοσίου
συμφέροντος». Προβλέπει, εξ άλλου, η εν λόγω υπουργική απόφαση την παύση της ισχύος της
«εφόσον, σε διάστημα ενός έτους από την έκδοσή της και μετά την υποβολή εκ μέρους της
εταιρείας …………. των απαιτούμενων δικαιολογητικών για την έκδοση κάθε αναγκαίας άδειας για
την εγκατάσταση και λειτουργία της προβλεπόμενης ως άνω κατάλληλης ημιβιομηχανικής μονάδας
επί τόπου του έργου (συμπεριλαμβανομένης και κάθε αναγκαίας άδειας για την εξαγωγή του
αναγκαίου συμπυκνώματος), διαπιστωθεί ότι πληρώθηκαν οι τεθέντες υπέρ του δημοσίου
συμφέροντος [ανωτέρω] όροι υπό στοιχεία Γ.3 και Β.6 [αφ’ ενός] και Γ.3 και Β.9 [αφ’ ετέρου]» των
αποφάσεων περί εγκρίσεως των τεχνικών μελετών των υποέργων Σκουριάς και Ολυμπιάδας,
αντιστοίχως.

11. Επειδή, κατά τα προεκτεθέντα, η προσβαλλόμενη ανακλητική υπουργική απόφαση εκδόθηκε,
μεταξύ άλλων, στην συνέχεια της προμνησθείσης (σκέψη 7) πράξεως
ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.5.1.6/οικ.175135/ 1047/28.4.2015 του Υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης,
Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με την οποία επεστράφη στην αιτούσα εταιρεία ….. η υποβληθείσα,
σε συμμόρφωση προς τον όρο Γ.3 των αποφάσεων περί εγκρίσεως των τεχνικών μελετών των
υποέργων Σκουριών και Ολυμπιάδας, μελέτη του Προσαρτήματος με τίτλο «Τεχνική Μελέτη
Μεταλλουργικής Μονάδας Χαλκού, Χρυσού και Θειικού Οξέος Μαντέμ Λάκκου». Με την απόφαση,
όμως, 3191/2015 της επταμελούς συνθέσεως του Ε΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, η
οποία δημοσιεύθηκε στις 27.8.2015 δηλαδή μετά την έκδοση στις 19, 20, 24 και 25.8.2015 των
προσβαλλομένων πράξεων, έγινε δεκτή η από 20.4.2015 αίτηση ακυρώσεως της αιτούσης
εταιρείας ……. κατά της παράλειψης οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας της Διοίκησης να προβεί στην
έγκριση του ως άνω προσαρτήματος και ακυρώθηκε η, θεωρηθείσα ως παραδεκτώς
συμπροσβαλλόμενη με την αίτηση ακυρώσεως, ανωτέρω από 28.4.2015 υπουργική πράξη
επιστροφής της μελέτης του προσαρτήματος. Ειδικότερα, το Δικαστήριο, συνεκτιμώντας ότι στην
υποβληθείσα από την αιτούσα μελέτη παρατίθενται τα πορίσματα από την εκτέλεση προγράμματος
δοκιμών σε ημιβιομηχανική κλίμακα στις εγκαταστάσεις της εταιρείας …. που κατέχει τη σχετική
τεχνογνωσία, όπου και απεστάλη ικανή ποσότητα επιτόπιων συμπυκνωμάτων αρσενοπυριτών
Ολυμπιάδας (20 τόνοι), και από τα οποία (πορίσματα δοκιμών) προέκυψε, κατά τους ισχυρισμούς
της αιτούσης, η εφαρμοσιμότητα της μεθόδου μεταλλουργίας με πολύ καλά αποτελέσματα και
υψηλή ανάκτηση, έκρινε συναφώς τα εξής: «η αιτιολογία του ως άνω εγγράφου [περί επιστροφής
της μελέτης προσαρτήματος] ότι δεν έχει εκτελεστεί πρόγραμμα δοκιμών σε κατάλληλη
ημιβιομηχανική κλίμακα επί τόπου του έργου είναι αφ’ ενός μεν αόριστη, καθ’ όσον δεν εξειδικεύει
ποια συγκεκριμένη πλημμέλεια αποδίδει στο πρόγραμμα δοκιμών που έχει εκτελέσει η [εταιρεία]
(κλίμακα δοκιμών, τόπος, χρησιμοποιηθέντα πετρώματα), αφ’ ετέρου δε και πλημμελής διότι δεν
αιτιολογεί τον λόγο για τον οποίο απορρίπτει ως μη αξιόπιστα τα παραχθέντα πορίσματα των
δοκιμών, από τα οποία προκύπτει η εφαρμοσιμότητα της μεταλλουργικής μεθόδου και στο
συγκεκριμένο μίγμα τροφοδοσίας (χαλκοπυρίτη – αρσενοπυρίτη – σιδηροπυρίτη) και η καλή
προσαρμογή του σε βιομηχανικό επίπεδο, προς διακρίβωση των οποίων είχε εξ άλλου τεθεί ο όρος
από την Διοίκηση». Οι δε ισχυρισμοί του Δημοσίου ότι ούτε επί τόπου δοκιμές έγιναν ούτε επί
τόπου δείγματα παρήχθησαν, καθ’ όσον το εργοστάσιο εμπλουτισμού Ολυμπιάδας μέχρι σήμερα
παράγει συμπυκνώματα από παλαιά τέλματα αφού δεν έχει αρχίσει η εξόρυξη του μεταλλείου, το
δε εργοστάσιο εμπλουτισμού Σκουριών δεν έχει καν λειτουργήσει, απερρίφθησαν από το
Δικαστήριο ως απαράδεκτοι διότι κρίθηκε ότι επιχειρείται με αυτόν τον τρόπο η συμπλήρωση μη
νόμιμης κατά τα προαναφερθέντα αιτιολογίας διοικητικής πράξης με το μετά τη συζήτηση
κατατεθέν υπόμνημα, αλλά και «εν πάση περιπτώσει, ως αβάσιμοι, διότι μόνο το γεγονός ότι οι
δοκιμές δεν διενεργήθηκαν επιτόπου, ανεξαρτήτως του εάν αυτό ήταν εφικτό, δεν αρκεί για να
στηρίξει την απόρριψη των διενεργηθεισών σε εξειδικευμένο εργαστήριο δοκιμών σε
ημιβιομηχανική κλίμακα με μεταλλεύματα που είτε έχουν παραχθεί επιτόπου (αρσενοπυρίτες
Ολυμπιάδας) είτε έχουν αποδεδειγμένως παρόμοια ορυκτολογική και χημική σύσταση με τα τοπικά
(χαλκούχο μετάλλευμα του κοιτάσματος Bajo de Alumbrera Αργεντινής, σύμφωνα με την
προσκομισθείσα από 18.1.2012 γνωμάτευση του Καθηγητή του Τομέα Ορυκτολογίας και
Πετρολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών)». Περαιτέρω, κατά τα κριθέντα
με την ως άνω απόφαση 3191/2015 του Συμβουλίου της Επικρατείας, «δεδομένου δε ότι, ως
προκύπτει από το περιεχόμενο της πράξης [επιστροφής της υποβληθείσης μελέτης], η μη έγκριση
του προσαρτήματος στηρίχθηκε κυρίως στην κατά τα ανωτέρω μη επαρκή αιτιολογία περί μη
πληρώσεως του όρου περί διενέργειας επιτόπιων ημιβιομηχανικών δοκιμών, η δε επεξεργασία των
λοιπών υποβληθέντων στοιχείων και η διατύπωση των παρατηρήσεων που ενσωματώθηκε στο
έγγραφο έγινε κατά τρόπο ενδεικτικό, η [εν λόγω] πράξη θα πρέπει να ακυρωθεί στο σύνολό της,
να αναπεμφθεί δε η υπόθεση στη Διοίκηση προς νέα νόμιμη κρίση, κατά την εκφορά της οποίας θα
πρέπει, μεταξύ άλλων, να ληφθούν υπ’ όψιν αφ’ ενός οι απαντήσεις της [εταιρείας] επί των
επικουρικών παρατηρήσεων … και αφ’ ετέρου ότι επιστροφή φακέλου τεχνικής μελέτης
προβλέπεται κατά το άρθρο 102 [του Κανονισμού Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών] μόνο
για λόγους ανεπάρκειας ή ανακρίβειας των υποβληθέντων στοιχείων».

12. Επειδή, κατά τα αναλυτικώς εκτιθέμενα στην σκέψη 10, με την μόνη παραδεκτώς
προσβαλλόμενη ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.7.49.13/177642/1854/ 19.8.2015 υπουργική απόφαση, όπως
τροποποιήθηκε με την τρίτη προσβαλλομένη, ανεκλήθησαν οι προμνησθείσες Δ8-Α/Φ.7.49.13/
2809/349/10.2.2012 και Δ8-Α/Φ.7.49.13/30258ΠΕ/5159ΠΕ/10.2.2012 αποφάσεις περί εγκρίσεως
των τεχνικών μελετών των υποέργων Σκουριών και Ολυμπιάδας αντιστοίχως (καθώς και οι λοιπές
αναφερόμενες στην εν λόγω ανακλητική απόφαση εγκριτικές πράξεις και άδειες) αφ’ ενός διότι η
αιτούσα εταιρεία δεν υπέβαλε στην αρμόδια Υπηρεσία προς έγκριση, εντός της ταχθείσης
προθεσμίας των τριών ετών, την τεχνική μελέτη της μεταλλουργικής μονάδας χαλκού, χρυσού και
θειικού οξέος Μαντέμ Λάκκου, κατά τα προβλεπόμενα στους όρους Β.6.2 και Γ.3 της ανωτέρω Δ8-
Α/Φ.7.49.13/2809/349/10.2.2012 αποφάσεως (έγκριση της τεχνικής μελέτης του υποέργου
Σκουριών) και Β.9.β και Γ.3 της ως άνω Δ8-Α/Φ.7.49.13/30258ΠΕ/5159ΠΕ/10.2.2012 αποφάσεως
(έγκριση της τεχνικής μελέτης του υποέργου Ολυμπιάδας), εφ’ όσον η υποβληθείσα, με την με αρ.
πρωτ. 23506/22.12.2014 αίτηση, μελέτη (Προσάρτημα με αριθμούς 5 και 6, αντιστοίχως)
επεστράφη στην αιτούσα με την πράξη ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.5.1.6/οικ.175135/1047/28.4.2015 του
Υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Εχώρησε η επίδικη
ανάκληση αφ’ ετέρου για τον λόγο ότι η αιτούσα, κατά παράβαση των όρων Β.6.1 και Β.9.α,
αντιστοίχως, των ανωτέρω δύο εγκριτικών αποφάσεων, δεν διενήργησε δοκιμές σε ημιβιομηχανική
μονάδα επί τόπου του έργου, προκειμένου να διαπιστωθεί η εφαρμοσιμότητα, η προσφορότητα
και τα αποτελέσματα της επιλεγείσης με την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (βλ. σκέψη 5)
πυρομεταλλουργικής μεθόδου ακαριαίας τήξης.

13. Επειδή, στο άρθρο 50 παρ. 5 του π.δ/τος 18/1989 ορίζονται τα εξής: «Οι αποφάσεις της
Ολομελείας, ακυρωτικές και απορριπτικές, καθώς και των Τμημάτων, αποτελούν, μεταξύ των
διαδίκων δεδικασμένο, που ισχύει σε κάθε υπόθεση ή διαφορά ενώπιον δικαστικής ή άλλης αρχής,
κατά την οποία προέχει το διοικητικής φύσης ζήτημα που κρίθηκε από το Συμβούλιο». Κατά την
έννοια της διατάξεως αυτής, το δεδικασμένο από τις ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου της
Επικρατείας δεν αφορά μόνο την νομική ύπαρξη της διοικητικής πράξεως, της οποίας είχε ζητηθεί
η ακύρωση και η οποία με την ακυρωτική απόφαση καταργείται από τότε που εκδόθηκε και
θεωρείται εφεξής ως ουδέποτε εκδοθείσα (ΣτΕ 3802/2000 7μ, 484/1991 κ.ά.), αλλά καλύπτει και
τα κριθέντα από το Δικαστήριο ζητήματα, ως κριθέν δε ζήτημα νοείται κάθε ζήτημα, το οποίο
συναρτάται προς το γενόμενο δεκτό από την απόφαση συμπέρασμα και αποτελεί αναγκαίο τούτου
έρεισμα, όχι όμως και άλλα περιστατικά, αφηγηματικώς αναφερόμενα, τα οποία δεν είναι αναγκαία
για την συναγωγή του συμπεράσματος της αποφάσεως που διατυπώνεται στο διατακτικό (βλ. ΣτΕ
1113/2014 7μ, 2658, 2049/2011, 3802/2000 7μ κ.ά.).

14. Επειδή, το πρώτο σκέλος της αιτιολογίας της προσβαλλομένης πράξεως (περί της μη υποβολής,
εκ μέρους της αιτούσης, της τεχνικής μελέτης της μεταλλουργικής μονάδας, ως προσαρτήματος
των προμνησθεισών εγκριτικών αποφάσεων των μελετών των υποέργων Σκουριών και
Ολυμπιάδας) δεν είναι νόμιμο, όπως βασίμως προβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση, εφ’ όσον με
την απόφαση 3191/2015 του Ε΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας ακυρώθηκε, εν
συνεχεία, ως αορίστως και πλημμελώς αιτιολογημένη, κατά τα προαναφερθέντα (σκέψη 11), η
υπουργική απόφαση ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.5.1.6/οικ.175135/1047/ 28.4.2015, με την οποία είχε επιστραφεί
στην αιτούσα η υποβληθείσα στις 22.12.2014 μελέτη προσαρτήματος, η δε ακύρωση ανατρέχει
στον χρόνο εκδόσεως της εν λόγω υπουργικής αποφάσεως (πρβλ. ΣτΕ 5452/2012). Ούτε ευρίσκει,
εξ άλλου, η προσβαλλόμενη πράξη νόμιμο έρεισμα στο έτερο αιτιολογικό σκέλος της, περί της μη
διενεργείας δοκιμών «επί τόπου του έργου» για να διαπιστωθεί η εφαρμοσιμότητα της επιλεγείσης
μεθόδου μεταλλουργίας. Και τούτο διότι, κατά τα ήδη εκτεθέντα, με την ως άνω 3191/2015
ακυρωτική απόφαση έγιναν, εν σχέσει με τις επίμαχες δοκιμές, δεκτά και τα εξής: «μόνο το γεγονός
ότι οι δοκιμές δεν διενεργήθηκαν επιτόπου, ανεξαρτήτως του εάν αυτό ήταν εφικτό, δεν αρκεί για
να στηρίξει την απόρριψη των διενεργηθεισών σε εξειδικευμένο εργαστήριο δοκιμών σε
ημιβιομηχανική μονάδα με μεταλλεύματα που είτε έχουν παραχθεί επιτόπου … είτε έχουν
αποδεδειγμένως παρόμοια ορυκτολογική και χημική σύσταση με τα τοπικά …». Η κρίση αυτή του
Δικαστηρίου, η οποία περιέχεται στην προαναφερομένη 3191/2015 απόφασή του, εκδοθείσα επί
αιτήσεως ακυρώσεως της ήδη αιτούσης εταιρείας κατά πράξεως του αυτού Υπουργού (πρβλ. ΣτΕ
2189/1982, 2568/1981), παράγει δεδικασμένο, που δεσμεύει το Δικαστήριο και κατά την εκδίκαση
της παρούσης αιτήσεως, στην οποία επίσης τίθενται τα κριθέντα με την 3191/2015 ακυρωτική
απόφαση διοικητικής φύσεως ζητήματα (πρβλ. ΣτΕ 2167/2008, 300/2002, Ολομ. 2939/2000) α)
της εννοίας του κρίσιμου όρου της εγκρίσεως των τεχνικών μελετών των υποέργων του έργου
«Μεταλλευτικές – Μεταλλουργικές Εγκαταστάσεις Μεταλλείων Κασσάνδρας», με τον οποίο [όρο]
προβλέπεται «να εκτελεσθεί πρόγραμμα δοκιμών σε κατάλληλη ημιβιομηχανική μονάδα, επί τόπου
του έργου», και των συναφών υποχρεώσεων της αιτούσης, ως φορέως εκμετάλλευσης του
ανωτέρω έργου, ειδικώς ως προς την εκτέλεση των προβλεπομένων δοκιμών «επί τόπου του
έργου», και β) του ανεπιτρέπτου της απορρίψεως δοκιμών για μόνο το λόγο ότι δεν
διενεργήθηκαν «επί τόπου» του έργου. Δεν μπορεί εξ άλλου να θεωρηθεί η κρίση αυτή του
Δικαστηρίου ως πλεοναστική – και, ως εκ τούτου, μη δεσμευτική, κατά την έννοια του άρθρου 50
παρ. 5 του π.δ/τος 18/1989 – διότι δεν εκφέρεται ως εκ περισσού (πρβλ. ΣτΕ 880/1995,
2649/1976), αλλά προσδιορίζει το περιεχόμενο των μετά την ακύρωση και σε συμμόρφωση προς
την 3191/2015 ακυρωτική απόφαση ενεργειών της Αρχής, η οποία, επιλαμβανομένη της
υποθέσεως προς νέα νόμιμη κρίση, δεν δύναται, εν όψει των γενομένων δεκτών από το
Δικαστήριο, να απορρίψει την υποβληθείσα από την αιτούσα κοινή μελέτη προσαρτήματος
(«Τεχνική Μελέτη Μεταλλουργικής Μονάδας Χαλκού, Χρυσού και Θειικού Οξέος Μαντέμ Λάκκου»,
ως προσάρτημα 5 και 6 των αποφάσεων περί εγκρίσεως των τεχνικών μελετών των υποέργων
Σκουριών και Ολυμπιάδας, αντιστοίχως) για μόνο το λόγο ότι στηρίζεται σε πορίσματα δοκιμών, οι
οποίες δεν διενεργήθηκαν «επί τόπου» του έργου. Εν προκειμένω, όμως, η Διοίκηση,
υπολαμβάνουσα ότι, κατά την έννοια των κρίσιμων όρων των εγκριτικών πράξεων των τεχνικών
μελετών των υποέργων Σκουριών και Ολυμπιάδας, επιβάλλεται η απόρριψη των δοκιμών που
πραγματοποίησε ο φορέας εκμετάλλευσης, για μόνο το λόγο ότι δεν διενεργήθηκαν «επί τόπου»
του έργου, προέβη, με το επίμαχο δεύτερο αιτιολογικό σκέλος της προσβαλλόμενης υπουργικής
απόφασης, στην ανάκληση των ως άνω εγκριτικών πράξεων Δ8-Α/Φ.7.49.13/2809/349/10.2.2012
και Δ8-Α/Φ.7.49.13/30258ΠΕ/5159ΠΕ/10.2.2012 (καθώς και των λοιπών αναφερομένων στην
προσβαλλόμενη πράξη, εγκριτικών πράξεων και αδειών), για μόνο το λόγο ότι η αιτούσα,
θεωρώντας ότι υπείχε την υποχρέωση να πραγματοποιήσει ημιβιομηχανικές δοκιμές σε επιτόπια
μεταλλεύματα (και όχι σε κατάλληλη ημιβιομηχανική μονάδα επί τόπου του έργου), δεν διενήργησε
εντός των προβλεπομένων προθεσμιών επιτόπιες ημιβιομηχανικές δοκιμές. Είναι, συνεπώς, βάσιμος
και ο προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεως περί παραβιάσεως του δεδικασμένου που απορρέει από
την απόφαση 3191/2015 του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Μειοψήφησαν οι Σύμβουλοι Γ. Τσιμέκας και Κων. Κουσούλης, οι οποίοι υποστήριξαν ότι η επίμαχη
κρίση που περιέχεται στην ανωτέρω 3191/2015 ακυρωτική απόφαση, σύμφωνα με την οποία
«μόνο το γεγονός ότι οι δοκιμές δεν διενεργήθηκαν επιτόπου, ανεξαρτήτως του εάν αυτό ήταν
εφικτό, δεν αρκεί για να στηρίξει την απόρριψη των διενεργηθεισών σε εξειδικευμένο εργαστήριο
δοκιμών σε ημιβιομηχανική μονάδα με μεταλλεύματα που είτε έχουν παραχθεί επιτόπου … είτε
έχουν αποδεδειγμένως παρόμοια ορυκτολογική και χημική σύσταση με τα τοπικά …», δεν παράγει
δεδικασμένο που δεσμεύει το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της παρούσης αιτήσεως. Τούτο δε,
διότι, η κρίση αυτή δεν συνιστά κριθέν διοικητικής φύσεως ζήτημα, το οποίο αποτελεί αναγκαίο
έρεισμα του διατακτικού της ανωτέρω ακυρωτικής δικαστικής αποφάσεως, καθόσον, όπως
προκύπτει από την εν λόγω απόφαση (σκ. 16), με την κρίση αυτή απορρίφθηκαν πλεοναστικώς,
ως αβάσιμοι, ισχυρισμοί του Δημοσίου – ότι ούτε επί τόπου δοκιμές έγιναν ούτε επί τόπου δείγματα
παρήχθησαν – οι οποίοι είχαν προηγουμένως απορριφθεί ως απαράδεκτοι λόγω προβολής τους με
το μετά τη συζήτηση κατατεθέν υπόμνημα. Επομένως, κατά τη γνώμη αυτή, δεν συντρέχει
δεδικασμένο ως προς την ανωτέρω κρίση και είναι απορριπτέος ο περί του αντιθέτου
προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεως.

15. Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και να ακυρωθεί η
απόφαση ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.7.49.13/ 177642/1854/19.8.2015 του Υπουργού Παραγωγικής
Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση
ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.5.1.6/180129/2486/24.8.2015 της ιδίας Αρχής. Πρέπει δε αντιστοίχως να απορριφθούν
και οι ασκηθείσες παραδεκτώς παρεμβάσεις (βλ. σκέψη 9).

Διά ταύτα

Δέχεται την αίτηση.

Ακυρώνει, κατά τα εκτιθέμενα στο αιτιολογικό την απόφαση
ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.7.49.13/177642/1854/19.8.2015 του Υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης,
Περιβάλλοντος και Ενέργειας, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση
ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.5.1.6/180129/2486/24.8.2015 του ιδίου Υπουργού.

Απορρίπτει τις ασκηθείσες παρεμβάσεις.

Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου, και

Επιβάλλει συμμέτρως στο Ελληνικό Δημόσιο και τους παρεμβαίνοντες την δικαστική δαπάνη της
αιτούσης εταιρείας, η οποία ανέρχεται σε εννιακόσια είκοσι (920) ευρώ.

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 16 και 21 Οκτωβρίου 2015 και στις 20 Ιανουαρίου 2016

Ο Προεδρεύων Αντιπρόεδρος Η Γραμματέας

Ν. Σακελλαρίου Μ. Παπασαράντη

και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 20ής Ιανουαρίου 2016.

Ο Πρόεδρος Η Γραμματέας

Ν. Σακελλαρίου Μ. Παπασαράντη

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInGoogle+Email to someone