η παχυσαρκία στη δικαιοσύνη

η παχυσαρκία στη δικαιοσύνη

Είναι γνωστή η μανία με το τέλειο σώμα που διαμορφώνεται κάθε εποχή και οι συνέπειες που επέγεται για τους ανθρώπους το κυνήγι της εκάστοτε αυτής τελειότητας.
Στο στόχαστρο της δικαιοσύνης έρχεται και στη χώρα μας η αναζήτηση των τέλειων διαστάσεων μέσω επεμβάσεων, χαπιών και άλλων μαγικών συνταγών ευτυχίας. Την ώρα που νομοθετείται διεθνώς η απαγόρευση στο χαμηλό δείκτη μάζας σώματος για τα μοντέλα, οι άλλοι άνθρωποι βιώνουν τον αγώνα για την αποδοχή του σώματός τους και του εαυτού τους αλλά και τις συνέπειες αυτής της προσπάθειας. Το σώμα αργά ή γρήγορα θα άγγιζε τη δικαιοσύνη και τους κανόνες της. Το παχύ σώμα όπως είναι αντιληπτό στις μέρες μας, το σώμα που οφείλει να εξομοιώνεται με το αποδεκτό άλλως θεωρείται ανάπηρο ή σώμα με ειδικές ανάγκες. Ποιό είναι συνεπώς το σωστό σώμα για το δίκαιο ?

Σε ισχύ τέθηκε ο ισραηλινός νόμος που απαγορεύει τα πολύ αδύνατα μοντέλα
Αποζημίωση-ρεκόρ που σε πρώτη φάση θα ξεπεράσει τις 900.000 ευρώ (με προοπτική πολλαπλασιασμού της στο πέρασμα του χρόνου) επιδίκασε η ελληνική Δικαιοσύνη σε βάρος ιδιωτικής κλινικής και ιατρού για τα αλλεπάλληλα ιατρικά σφάλματα που λίγο έλειψε να στείλουν έναν νέο άνθρωπο στον άλλο κόσμο, αφού χρειάστηκε να υποβληθεί σε συνολικά 6 εγχειρήσεις, παραμένοντας επί μήνες στην εντατική…
Ο 23χρονος θέλησε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα παχυσαρκίας με χειρουργική επέμβαση, αλλά αντί για τα παραπανίσια κιλά έχασε τελικά την υγεία του, αφού τα ιατρικά λάθη και οι παραλείψεις τόσο κατά την εγχείρηση όσο και κατά την πλημμελή παρακολούθηση της μετεγχειρητικής του πορείας τού προκάλεσαν αναπηρία άνω του 80% εφ’ όρου ζωής, βυθίζοντας τον ίδιο και τους γονείς του στη δυστυχία.
Με μια πρωτοποριακή απόφαση η Δικαιοσύνη, επιλύοντας σωρεία νομικών ζητημάτων, ξεκαθαρίζει την υποχρέωση όσων προκάλεσαν τα σοβαρότατα προβλήματα υγείας να καταβάλουν αποζημίωση μεγάλη, όχι μόνο για τα νοσήλια και τις δαπάνες σε ιατροφαρμακευτικά υλικά αλλά και για την αγορά κάθε αναγκαίου για τον ασθενή μέσου, όπως π.χ. αναπηρικό καροτσάκι, ηλεκτροκίνητη ράμπα, ειδικό αυτοκίνητο κ.λπ.
Στον κατάλογο των υποχρεώσεων προς αποζημίωση συμπεριλαμβάνονται -σύμφωνα με το δικαστήριο- και τα έξοδα για αποκλειστικές νοσοκόμες διπλής βάρδιας λόγω της αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης και μάλιστα με τη διαπίστωση ότι ο υπεύθυνος ιατρός και η κλινική δεν μπορούν να απαλλαγούν από τη σχετική αποζημίωση ακόμα και αν τη φροντίδα του ασθενούς ανέλαβαν οικειοθελώς μέλη της οικογένειάς του.
Στον σχετικό κύκλο των αποζημιώσεων συγκαταλέγονται όχι μόνο πόσο διατροφής αλλά και τα διαφυγόντα κέρδη, όπως είναι η απώλεια εισοδήματος και από μελλοντική εργασία. Δηλαδή μπορεί να αξιώσει αποζημίωση για περιουσιακή απώλεια όχι μόνο από την εργασία που είχε κάποιος, αλλά και από εκείνη που φυσιολογικά θα προσδοκούσε να έχει αργότερα ένας φοιτητής τελειώνοντας τις σπουδές του.

Μάλιστα το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που διαπίστωσε πολλαπλά λάθη σε επέμβαση απώλειας βάρους, δέχθηκε ότι οι υπεύθυνοι οφείλουν να αποκαταστήσουν την περιουσιακή ζημιά (ακόμα και την επέμβαση σε άλλη κλινική) χωρίς να ενδιαφέρει αν αυτή καλύφθηκε από τον ασθενή (π.χ. συγγενείς του) ή από τον ασφαλιστικό του φορέα.
Παράλληλα, κάνοντας ένα επιπλέον βήμα, δέχθηκε ότι πρέπει άμεσα να δοθεί αποζημίωση 100.000 ευρώ για να αντιμετωπιστούν οι αυξημένες ανάγκες, χωρίς να ενδιαφέρει το γεγονός ότι η κλινική δεν έχει ζητήσει δαπάνες για τη νοσηλεία.

Την ίδια στιγμή, μένει ανοιχτό το ζήτημα των επαναληπτικών μελλοντικών αποζημιώσεων, ανά 3ετία, ανάλογα με την πορεία της υγείας, που στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι αναστρέψιμη αφού ο νέος έχει κριθεί εφ’ όρου ζωής ανίκανος προς εργασία, δικαιούμενος σχετικό επίδομα αναπηρίας. Ηδη έχει αναγνωριστεί ότι για τη μηνιαία κάλυψη των δαπανών του πρέπει να του καταβάλλεται αποζημίωση 3.000 ευρώ κάθε μήνα μέχρις ότου συμπληρωθεί 3ετία, οπότε θα επανεξεταστεί το ποσό.
Η επέμβαση
Η μεγάλη περιπέτεια για τον 23χρονο ξεκίνησε σχεδόν προ 6ετίας, όταν είδε στο Διαδίκτυο διαφημιστικές αναρτήσεις του ιατρού για την εξειδίκευσή του σε χειρουργικές επεμβάσεις αντιμετώπισης της παχυσαρκίας. Ακολούθησαν τηλεφωνική επικοινωνία και ραντεβού μαζί με τους γονείς του, όπου ο ιατρός ανάμεσα στους τρεις επικρατέστερους τύπους επεμβάσεων πρότεινε την κάθετη μερική γαστρεκτομή (γνωστή ως «γαστρικό μανίκι»).
Σύμφωνα με την επιλογή του, θα γινόταν λαπαροσκοπική αφαίρεση μεγάλου τμήματος του στομάχου. Με τον περιορισμό της χωρητικότητας (έως 75%) το αίσθημα της πείνας ικανοποιείται (και επέρχεται κορεσμός) με μικρότερη ποσότητα φαγητού, με συνέπεια τη σταδιακή απώλεια βάρους. Με τη μέθοδο αυτή αφαιρείται ο θόλος του στομάχου όπου κυρίως παράγεται η ορμόνη γρελίνη, η αύξηση της οποίας προκαλεί αυξημένες ανάγκες τροφής. Ετσι, η αφαίρεση του θόλου μειώνει την παραγωγή της ορμόνης και συνακόλουθα την πείνα, οδηγώντας σε πρόσληψη λιγότερης τροφής.
Η επέμβαση κράτησε μιάμιση ώρα χωρίς φαινομενικά να προκύψουν επιπλοκές, ο ιατρός αφαίρεσε τμήμα του θόλου, κάνοντας και συρραφές με ειδικά κλιπ. Ωστόσο, την επομένη έπεσε ο αιματοκρίτης του ασθενούς σε επικίνδυνα σημεία, γεγονός που έδειχνε ότι υπήρχε εσωτερική αιμορραγία, και ακολούθησε δεύτερη επέμβαση. Στη διάρκειά της, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, ο ιατρός προκάλεσε ένα τραύμα στο στομάχι του νέου με ιατρικό εργαλείο που χρησιμοποίησε για να σταματήσει την αιμορραγία και έτσι δημιουργήθηκε οπή διαμέτρου 1,5 εκ.
Ομως το ιδιαίτερα σημαντικό αυτό περιστατικό απέφυγε να το καταγράψει στο πρακτικό του χειρουργείου, για να συγκαλύψει το ιατρικό σφάλμα. Τρεις μέρες αργότερα ο νέος εμφάνισε μεγάλα αναπνευστικά προβλήματα και πυρετό, αλλά ο ιατρός υποτίμησε τα συμπτώματα της κακής μετεγχειρητικής πορείας, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει κυάνωση, απώλεια επαφής με το περιβάλλον, και να οδηγηθεί στην εντατική, όπου για μία εβδομάδα η κατάστασή του παρέμεινε εξαιρετικά κρίσιμη.
Οι αποζημιώσεις
Στην αγωγή που υπέβαλαν οι δικηγόροι Ε. Φωτοπούλου, Α. Τσιρώνης αναλύονται -μεταξύ άλλων- οι τεράστιες δαπάνες για αγορά ηλεκτροκίνητου κρεβατιού, αναπηρικού αμαξιδίου, ειδικού τραπεζιού, για φυσιοθεραπείες, λογοθεραπείες, εκγύμναση του φάρυγγα για διευκόλυνση της κατάποσης και της αναπνοής, για ψυχολογική στήριξη και για διαρκή βοήθεια από εναλλασσόμενες βάρδιες αποκλειστικών νοσοκόμων (λόγω της πλήρους αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης).
Ο ιατρός συνέβαλε κατά 50% στην αγορά ειδικού μεταποιημένου αυτοκινήτου αξίας περίπου 25.000 ευρώ για τις αναγκαίες μετακινήσεις, ενώ χρειάστηκε ειδική ράμπα για την είσοδο στο όχημα αλλά και στο σπίτι. Το δικαστήριο δέχθηκε ότι κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, ο νέος μόλις ολοκλήρωνε τις σπουδές του στο Πολυτεχνείο μπορούσε να δουλέψει ως προγραμματιστής Η/Υ, προγραμμάτων λογισμικού, διδάσκοντας, και έτσι θα κέρδιζε 900 ευρώ μηνιαίως. Για την απώλεια αυτή, τη στέρηση της μελλοντικής εργασίας κ.λπ., δέχθηκε ότι πρέπει να του καταβληθεί ποσό 108.000 ευρώ για μία 3ετία (3.000 ευρώ μηνιαίως) με έξοδα διατροφής αλλά και τόκους εφόσον υπάρξει καθυστέρηση. Παράλληλα έκρινε ότι για την αποκατάσταση της περιουσιακής ζημιάς πρέπει να καταβληθεί ποσό 310.000 ευρώ, το οποίο υποχρεώνονται να πληρώσουν είτε η κλινική είτε ο ιατρός. Συνυπολογίζοντας τον σωματικό πόνο, την ψυχική ταλαιπωρία αλλά και τη διατάραξη της κοινωνικής, επαγγελματικής και προσωπικής του ζωής, έκρινε ότι πρέπει να επιβληθεί επιπλέον αποζημίωση 350.000 ευρώ.
Τα ποσά αυτά (650.000 ευρώ) πρέπει να καταβληθούν με τόκους τουλάχιστον 2 ετών, με παράλληλη πληρωμή δικαστικών εξόδων σχεδόν 50.000 ευρώ. Σε έναν ακριβώς χρόνο το δικαστήριο θα επανεξετάσει την επιβολή αποζημίωσης για τη μελλοντική ζημιά (λόγω της βέβαιης πλέον απώλειας εισοδήματος), επανακρίνοντας και τα κονδύλια που θα προκύψουν για κάθε είδους ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και βοήθεια (αποκλειστικές κ.λπ.), με συνέπεια η οφειλόμενη αποζημίωση να ξεπεράσει το 1 εκατ. ευρώ.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ

Βροχή οι καταγγελίες για κέντρα χωρίς εξειδίκευση
Απόλυτα προσεκτικοί πρέπει να είναι όσοι επιλέγουν να υποβληθούν σε χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Την πόρτα του χειρουργείου πρέπει να περάσουν μόνο στην περίπτωση που το συστήσει ο γιατρός, για αντιμετώπιση κλινικής παχυσαρκίας και όχι για να χάσουν βάρος για αισθητικούς λόγους. Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται στην Ελλάδα 3.000 επεμβάσεις για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, με τις περισσότερες να αφορούν τοποθέτηση γαστρικού δακτυλίου.
Κακοί ιατρικοί χειρισμοί και μία σειρά άλλων παραγόντων μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρά προβλήματα, όπως λοιμώξεις, μετακίνηση του δακτυλίου, ενσωμάτωσή του με ζωτικά όργανα, στην καλύτερη περίπτωση απουσία θεραπευτικού αποτελέσματος και στη χειρότερη θάνατος.
Λόγω της παντελούς έλλειψης προδιαγραφών για τη λειτουργία μονάδων χειρουργικής αντιμετώπισης της παχυσαρκίας, η προηγούμενη πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας είχε συστήσει επιτροπή εμπειρογνωμόνων υπό τον καθηγητή Χειρουργικής Εμμανουήλ Λέανδρο.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, η επέμβαση για αντιμετώπιση της παχυσαρκίας απαιτεί υψηλή εξειδίκευση από τον χειρουργό και τήρηση όλων των ποιοτικών προδιαγραφών από το χειρουργικό κέντρο. Πρέπει να είναι στελεχωμένο και με γιατρούς και επαγγελματίες υγείας άλλων ειδικοτήτων, όπως ψυχολόγους, ενδοκρινολόγους και καρδιολόγους, καθώς οι ασθενείς είναι κλινικά παχύσαρκοι και έχουν ένα πλήθος συνοδών προβλημάτων υγείας.
Καταγγελίες
Η Ελληνική Χειρουργική Εταιρεία Παχυσαρκίας έχει γίνει αποδέκτης πολλών καταγγελιών για λειτουργία κέντρων με ανεπαρκή στελέχωση και εξοπλισμό και γενικούς χειρουργούς, οι οποίοι δεν έχουν εξειδίκευση και εμπειρία σε επεμβάσεις αυτού του είδους (βαριατρική). Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις στις οποίες οι ασθενείς πέφτουν θύματα κακής χειρουργικής πρακτικής και κάποιοι από αυτούς χάνουν τη ζωή τους. Οι επεμβάσεις για τη χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας διακρίνονται σε επεμβάσεις περιοριστικού τύπου και σε επεμβάσεις με περιορισμό και δυσαπορρόφηση.
Στις επεμβάσεις που περιορίζουν την προσλαμβανόμενη τροφή (γαστρικός δακτύλιος και κάθετη διαμερισματοποίηση), το στομάχι διαιρείται σε δύο τμήματα. Η τροφή εισέρχεται αρχικά στο μικρό διαμέρισμα, με αποτέλεσμα η γρήγορη πλήρωσή του να προκαλεί κορεσμό.
Στις επεμβάσεις, όπως γαστρικό by-pass και χολοπαγκρεατική παράκαμψη, υπάρχει συνδυασμός ενεργειών. Περιορίζεται η χωρητικότητα του στομάχου, με παράκαμψη ορισμένου τμήματος του λεπτού εντέρου.
Η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας αποτελεί μια κρίσιμη παράμετρο για τη Δημόσια Υγεία στην Ελλάδα, η οποία καταρρίπτει το ένα (αρνητικό) ρεκόρ μετά το άλλο. Το μέλλον είναι δυσοίωνο, καθώς τα Ελληνόπουλα κατέχουν την πρώτη θέση σε παχυσαρκία μεταξύ των παιδιών από 16 ευρωπαϊκές χώρες. Από τα στοιχεία της Εταιρείας Παχυσαρκίας προκύπτει ότι το 48,9% των αγοριών και το 44,8% των κοριτσιών της Β’ Τάξης του Δημοτικού έχουν βάρος πάνω από το φυσιολογικό. Ακόμη χειρότερη είναι η εικόνα στην Δ’ Τάξη, με το 57,2% των αγοριών και το 50,0% των κοριτσιών να είναι υπέρβαρα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΟΣ

και στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος!
Εξιχνιάστηκε, από τη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, υπόθεση παράνομης διακίνησης και διάθεσης, μέσω διαδικτύου, μη εγκεκριμένου φαρμακευτικού σκευάσματος, το οποίο υποσχόταν απώλεια κιλών σε μικρό χρονικό διάστημα.

Μάλιστα, η συγκεκριμένη εταιρία χρησιμοποιούσε φωτογραφίες της Κατερίνας Στικούδη, της Φαίης Σκορδά και της Κατερίνας Καινούργιου, ως δέλεαρ προς τους καταναλωτές, χωρίς εκείνες φυσικά να έχουν δώσει την έγκρισή τους.

Μετά από μήνυση της Κατερίνας Στικούδη, αλλά και μετά από καταγγελίες καταναλωτών που έλεγαν ότι όχι μόνο δεν είδαν αποτέλεσμα στα κιλά, αλλά συχνά αντιμετώπισαν παρενέργειες από το σκεύασμα, η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος εντόπισε την εταιρεία και διαπίστωσε ότι το σκεύασμα Raspberry Ketone Max διακινείται και διατίθεται παράνομα μέσω του διαδικτύου, καθώς δεν είναι εγκεκριμένο.

Η Κατερίνα Στικούδη μίλησε στο protothema.gr για την περιπέτεια της και την απόφαση της να μηνύσει την συγκεκριμένη εταιρία. «Το θεωρώ απαράδεκτο μια εταιρία να χρησιμοποιεί την εικόνα μου και το όνομα μου αυθαίρετα και χωρίς να το γνωρίζω. Είναι απαράδεκτο να παίζουν με την υγεία του κόσμου. Όταν είδα τη διαφήμιση τους με τη φωτογραφία μου τρελάθηκα. Απευθύνθηκα αμέσως στη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος και στον κ. Σφακιανάκη. Έκανα φυσικά μήνυση και αυτή την εβδομάδα θα καταθέσω και αγωγή».

Μετά τη μήνυση της τραγουδίστριας και τις καταγγελίες καταναλωτών σχηματίστηκε σχετική δικογραφία τακτικής διαδικασίας, σε βάρος του ιδιοκτήτη της εταιρίας, με έδρα την Ιρλανδία.

Σύμφωνα με τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων του Υπουργείου Υγείας, η παρουσίαση, διακίνηση και πώληση του συγκεκριμένου φαρμακευτικού σκευάσματος γινόταν παράνομα. Αμέσως ενημερώθηκε σχετικά η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών και παραγγέλθηκε η διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης και έρευνας. Ακολούθησε ψηφιακή – διαδικτυακή έρευνα, από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, η οποία, μετά από αλληλογραφία με τις αρμόδιες διαχειρίστριες εταιρίες καθώς και με παρόχους σχετικών υπηρεσιών διαδικτύου, εντόπισε τους διαδικτυακούς ιστότοπους, μέσω των οποίων, διαφημιζόταν και διακινείτο το παράνομο σκεύασμα. Ταυτοποιήθηκε, ότι ο τρόπος και η διανομή του παράνομου σκευάσματος, πραγματοποιείτο από εταιρία που εδρεύει στο Δουβλίνο. Στη συνέχεια, ειδοποιήθηκε ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων για τις περαιτέρω ενέργειες που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του.

στο δικαστήριο της ΕΕ η παχυσαρκία ως αναπηρία
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι οι παχύσαρκοι άνθρωποι μπορούν να θεωρηθούν άτομα με ειδικές ανάγκες, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να καλύπτονται από τη νομοθεσία της ΕΕ που απαγορεύει τις διακρίσεις στο χώρο εργασίας.
Η απόφαση ήρθε μετά από αίτημα ενός δικαστηρίου της Δανίας, το οποίο εξέτασε μια καταγγελία καταχρηστικής απόλυσης του Karsten Kaltoft, ενός παιδοκόμου, έναντι μιας τοπικής αρχής στη Δανία.
Ο Kaltoft, ο οποίος ποτέ δεν ζύγιζε λιγότερο από 160 κιλά κατά τη διάρκεια της απασχόλησής του, υποστήριξε ότι η παχυσαρκία του ήταν ένας από τους λόγους που έχασε τη δουλειά του, και ότι αυτό ισοδυναμούσε με παράνομη διάκριση.
Ζητήθηκε ως εκ τούτου από το Δικαστήριο της ΕΕ να αποφανθεί για το κατά πόσον το δίκαιο της ΕΕ απαγορεύει τις διακρίσεις λόγω της παχυσαρκίας, ή αν η παχυσαρκία θα μπορούσε να θεωρηθεί αναπηρία.
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το δίκαιο της ΕΕ δεν απαγορεύει ρητά τις διακρίσεις λόγω παχυσαρκίας, καθώς και ότι ο νόμος δεν θα πρέπει να επεκταθεί για να την καλύψει.
Ωστόσο, επεσήμανε ότι αν η παχυσαρκία ενός υπαλλήλου παρεμποδίζει την «πλήρη και αποτελεσματική συμμετοχή του εν λόγω προσώπου στην επαγγελματική ζωή επί ίσοις όροις με τους άλλους εργαζόμενους», θα μπορούσε να θεωρηθεί αναπηρία.
Αυτό, από την άλλη, καλύπτεται από τη νομοθεσία κατά των διακρίσεων.
Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, με βάση εκτιμήσεις του 2008, περίπου το 23% των ευρωπαίων γυναικών και 20% των ανδρών ήταν παχύσαρκοι.
Η παχυσαρκία μπορεί να θεωρηθεί αναπηρία, αποφάσισε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν καθιστά δύσκολη την επαγγελματική ζωή του προσώπου που υποφέρει από αυτή. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία απαγορεύει τις διακρίσεις στον χώρο εργασίας και πλέον καλύπτει και τις διακρίσεις λόγω παχυσαρκίας.
Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έλαβε τη συγκεκριμένη απόφαση έπειτα από την προσφυγή δανέζικου δικαστηρίου, που εξέταζε την υπόθεση ενός εργαζόμενου σε κέντρο φροντίδας παιδιών.
Ο Κάρστεν Κάλτοφτ κατήγγειλε ότι απολύθηκε από την εργασία του επειδή είναι παχύσαρκος, καθώς ζυγίζει 160 κιλά και έχει δείκτη μάζας σώματος 54. Ο Κάλτοφτ κατέθεσε αγωγή ζητώντας να λάβει αποζημίωση από τον δήμο όπου εργαζόταν, θεωρώντας ότι έγινε θύμα παράνομων διακρίσεων στον χώρο εργασίας εξαιτίας του βάρους του.
Το δανέζικο δικαστήριο υπέβαλε αίτημα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ζητώντας να μάθει αν το ευρωπαϊκό δίκαιο απαγορεύει τις διακρίσεις με βάση το βάρος και αν ο Κάλτοφτ μπορεί να θεωρηθεί ανάπηρος.
Το Δικαστήριο στην υπόθεση Case C-354/13, Fag og Arbejde v. Kommunernes Landsforening, αποφάσισε ότι η ευρωπαϊκή νομοθεσία δεν περιλαμβάνει κάποια απαγόρευση των διακρίσεων στον χώρο εργασίας εξαιτίας του βάρους του εργαζόμενου, αλλά απαγορεύει τις διακρίσεις εξαιτίας μιας αναπηρίας. Επεξήγησε όμως ότι, αν το βάρος του εργαζόμενου εμποδίζει «την πλήρη και αποτελεσματική συμμετοχή του προσώπου αυτού στην επαγγελματική ζωή στην ίδια βάση με τους υπόλοιπους εργαζόμενους», τότε μπορεί να θεωρηθεί αναπηρία. Συνεπώς καλύπτεται από τη νομοθεσία κατά των διακρίσεων στον χώρο εργασίας.
Ωστόσο, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανακοίνωσε ότι εναπόκειται στο δανέζικο δικαστήριο να αποφασίσει αν αυτό ισχύει στην περίπτωση του Κάλτοφτ.

O Συνήγορος του πολίτη στη Γαλλία συμμερίζεται αυτές τις θέσεις.
Καθώς καλοκαιριάζει λοιπόν και όλοι σκέπτονται το ΣΩΜΑ ως πράγμα και την απόλαυση αυτού στην αμμουδιά ας θυμηθούμε το τίμημα της αντιμετώπισης του σώματος με τόση βία από τα πρώτυπα που οδηγούν σε ακραίες θέσεις και κρίσεις.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInGoogle+Email to someone