Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ?

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ?

 Η οικογενειακή βία αποτελεί φαινόμενο που οι κοινωνίες συνομολογούν και αποδέχονται μόνον πρόσφατα. Η οικογένεια για τον “επίσημο λόγο” αποτελεί τόπο ασφάλειας και αγάπης. Είναι όμως αυτό αληθές?
Τα γεγονότα δεν το επιβεβαιώνουν. Η βαναυσότητα των οικογενειακών εγκλημάτων, τα μυστικά που κρύβονται σε οικογενειακό πλαίσιο, ο πόνος που αποκαλύπτεται όταν είναι πιά αργά οδηγεί στην βεβαιότητα ότι το έγκλημα ανθίζει στην οικογένεια.
Ο ελληνοχριστιανικός πολιτισμός ξέρει την Ιφιγένεια, τον Κρίσπο, τον Οιδίποδα, τον Κάιν. Ξέρει και τον αρχετυπικό Ιησού που ο Πατέρας του θυσίασε. Η θυσία του παιδιού και ιδίως του γιού αποτελεί κάθαρση με θρησκευτικές ρίζες. Οπως και ο φόνος του γονέα αποτελεί αρχετυπική πράξη ενηλικίωσης. 
Η είδηση της ημέρας για ένα τραγικό οικογενειακό έγκλημα έρχεται πλάι στην προσπάθεια για την εγκαθίδρυση άλλης μίας μέρας αφιέρωμα κατά της οικογενειακής βίας.
Λίγες μέρες πριν άκουσα την διευθύντρια του παιδοψυχιατρικού τμήματος του Παίδων να ετοιμάζεται να ανακοινώσει σε ένα παιδάκι το φόνο της μητέρας του από τον πατέρα. Προβληματιζόταν για το πώς θα του πει ότι δεν ξέρουν ακόμη για το πού θα ταφεί το σώμα της.
Είναι καθημερινή πραγματικότητα και όλοι το γνωρίζουμε. Αναλωμένοι στο Μνημόνιο και το Οικονομικό Εγκλημα της εποχής αγνοούμε συχνά τη συνεχώς αναπτυσσόμενη καθημερινή ενδοοικογενεικακή βαναυσότητα που μάλιστα σπάνια φθάνει στη δημοσιότητα.
Κρυμένες ψυχικές αρρώστιες, διάχυτη οικογενειακή φρίκη, αφόρητος πόνος πίσω από κλειστές πόρτες των ασφαλών οικιών για παιδιά αλλά και μεγάλους!
Μιλώντας με το γιό μου για τα παιδιά των ιδρυμάτων τα παιδιά που κακοποιημένα φεύγουν από τις οικογένειες δεν μπορούσα παρά να επισημάνω ότι δεν ξέρω αν είναι χειρότερο αυτό ή τα κακοποιημένα παιδιά των πολυτελών κατοικιών, που κανείς δεν πλησιάζει, εκεί που οι κοινωνικοί λειτρουγοί δεν φθάνουν ποτέ: τα παιδιά δηλαδή των καθώς πρέπει οικογενειών. Ολοι έχουν την τύχη τους και το μόνο που επιβάλλεται είναι να μην ξεχνάμε και προσπερνάμε περιοριζόμενοι ως νομικοί ιδίως στα μεγάλα των ημερών.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInGoogle+Email to someone